|
သမိုင္းမွာ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ေအာင္ ဘယ္သူကလုပ္တာလဲ
ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း
ဒီကေန႔ နအဖ အေၾကာက္ဆံုးေသာ အခ်က္တခ်က္မွာ အတိုက္အခံေတြဘက္က
ထိပ္တိုက္ေတြ႔တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔
ေတြ႔မယ္ဆိုရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဘက္က လိုက္ေလ်ာရမယ့္ အခ်က္ေတြထဲမွာ
“ထိပ္တိုက္ေတြ႔ေရးကို စြန္႔လႊတ္ပါမယ္” ဆိုတာကို အေသအခ်ာ
ထည့္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။
ထိပ္တိုက္ေတြ႔တယ္ဆိုတာ ဘာလဲ။ အားနည္းတဲ့လူနဲ႔
အားႀကီးတဲ့လူလို႔႐ွိတာမွာ အား နည္းတဲ့လူက
ပုခံုးခ်င္းလိုက္တိုက္ေနတယ္ရယ္လို႔ ႐ွိပါသလား။ ဗမာျပည္သမိုင္းမွာေရာ
အုပ္စိုး ခံ၊ အဖိႏွိပ္ခံ လူတန္းစားက ဖိႏွိပ္သူ၊ အုပ္စိုးသူေတြကို
ပုခံုးခ်င္းလိုက္တိုက္တယ္လို႔ ႐ွိခဲ့ပါ သလား။ လမ္းေပၚမွာ ဆႏၵျပတာဟာ
ေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ေခတ္မွီလက္နက္ေတြ တပ္ထားတဲ့ ႐ွစ္ေခါဘဏီတပ္ႀကီးကို
နား႐ြက္တံေတြးဆြတ္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါသလား။ ဟုတ္တယ္လို႔ေျပာ တာဟာ
အုပ္စိုးသူ၊ ဖိႏွိပ္သူဘက္က ဖိႏွိပ္ခ်င္၊ ၿဖိဴခြဲခ်င္လို႔ ႏွံၿပီစုတ္ကို
အေျမာက္နဲ႔ပစ္ခ်င္လို႔ ဆင္ေျခေပးတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။
တကယ္က ဗမာႏိုင္ငံရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး ဒီဘက္သမိုင္းမွာ
အုပ္စိုးသူဘက္ကခ်ည္း စၿပီး ေသနတ္ေဖာက္ခဲ့တာပါ။ ျပန္ေျပာပါမယ္၊
ေသနတ္စေဖာက္ခဲ့တာပါ။ ဆိုလိုတာ စစ္တပ္ရဲ႕ အခန္း ပါခဲ့တာပါ။
၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာ လြတ္လပ္ေရးရတယ္ဆိုတာနဲ႔၊ တနည္း- အာဏာရတယ္
ဆိုတာနဲ႔ တန္းၿပီး အာဏာျပတာ၊ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ျပတာဟာ မတ္လ (၁၂) ရက္ေန႔မွာ
ဆို႐ွယ္လစ္ပါတီက လူေတြလုပ္ခဲ့တဲ့ သတင္းစာတိုက္ေတြကို ဖ်က္ဆီးတဲ့
ကိစၥပါပဲ။ ဒါဟာ ဒီမိုကေရစီကို ငါတို႔ ထင္သလို အဓိပၸါယ္ဖြင့္မယ္၊
႐ႈံ႕ခ်ည္၊ ႏွပ္ခ်ည္လုပ္မယ္လို႔ ေၾကျငာတာျဖစ္သလို အၿမီး႐ွိတဲ့ အေကာင္ေတြ
အားလံုးရိပ္မိၾကဆိုၿပီး တျပည္လံုးကို ၿခိမ္းေျခာက္လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆို႐ွယ္ လစ္ပါတီက ဘာလို႔ အဲဒီလိုလုပ္ရဲတာလဲ။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုကိုေတာင္
ေဘးခ်ိတ္ၿပီး လုပ္ရဲတာရဲ႕ အဓိကအေၾကာင္းက သူတို႔ဟာ
စစ္တပ္ေနာက္ခံ႐ွိေနတယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္ထားလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
အလားတူပဲ လြတ္လပ္ၿပီး (၃)လမွ မျပည့္မီွ တျပည္လံုး႐ွိ
ကြန္ျမဴနစ္ေတြကို အလစ္ အငိုက္ယူၿပီး ဖမ္းဆီးႏွိပ္ကြပ္တယ္ဆိုတာဟာလည္း
အုပ္စုိးသူေတြဘက္က စၿပီး ထိပ္တိုက္ခ် တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖဆပလအစိုးရဟာ
ဘာျဖစ္လို႔ ကြန္ျမဴနစ္ေတြကို ဒီလိုႏွိပ္ကြပ္တယ္ဆိုတာကို ဘယ္တုန္းကမွ
ေရေရရာရာ၊ တိတိက်က် တရားဝင္ မေျပာခဲ့ပါဘူး။ တခါတေလမ်ား သူတို႔
ဘာမွမလုပ္မိသလိုလိုေတာင္ လုပ္ေနပါတယ္။
လြတ္လပ္ေရး ဒီဘက္မွာ အႏွစ္(၄၀)ေတာင္မရွိတဲ့ သမိုင္းအတြင္း
သံုးႀကိမ္ေတာင္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အာဏာသိမ္းမႈေတြကို ျပန္ၾကည့္ပါ။ ၁၉၅၈
ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းပြဲဟာ သန္႔႐ွင္းဖဆပလ ဦးႏုက ပါလီမန္ထဲမွာ
တည္ၿမဲဆို႐ွယ္လစ္အုပ္စုကို ပမညတ - သူတို႔အေခၚ ေျမေပၚကြန္ျမဴနစ္
ေထာက္ခံမႈနဲ႔ အႏိုင္ရလိုက္တဲ့အတြက္ ဆုိ႐ွယ္လစ္ပါတီက စစ္ဗိုလ္ေတြျဖစ္တဲ့
ဗိုလ္ေန၀င္း၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးတို႔က အာဏာသိမ္းတာ
ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ပါလီမန္ဒီမို ကေရစီကို စစ္တပ္ကအင္အားသံုးၿပီး ေျဗာင္
မေထမဲ့ျမင္ျပဴတာ၊ ေျဗာင္ စိမ္ေခၚတာ၊ ေျဗာင္ ထိပ္တိုက္ေတြ႔တာပါပဲ။
အဲဒီတုန္းက အင္အားသံုးတဲ့သေဘာပါတာ ဘာမွျပန္မလုပ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး
သမားေတြ၊ ေက်ာင္းသားေတြကို ေထာင္ေတြထဲ ထည့္၊ ကိုကိုးကၽြန္း ပို႔၊
စစ္တပ္တြင္းသံုး ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔အစည္းကို အရပ္ဘက္သံုးဖို႔ တိုးခ်ဲ႕၊
ေနာက္ၿပီး ေထာက္လွမ္းေရးစခန္း ေတြမွာ ႏွိပ္စက္၊ ဒါေတြဟာ ဘယ္သူ႔ဘက္က
ထိပ္တိုက္ေတြ႔ခဲ့တာေတြလဲ။
ျပည္တြင္းစစ္တေလွ်ာက္လံုးမွာ တဘက္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို
ေႂကြးေၾကာ္တင္ျပေနၿပီး ျပည္သူေတြကလည္း ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို
တေက်ာ္ေက်ာ္ ေတာင္းဆိုေနခ်ိန္မွာ အျပဳတ္ တိုက္ေရးကိုသာ ဖိေအာ္ရင္း
ထိုးစစ္ႀကီးေတြဆင္ေနတာကေရာ ထိပ္တိုက္ေတြ႔တာပဲမဟုတ္ဘူး လား။
၁၉၆၂ ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းပြဲကိုလည္း ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ပါ။
ဗိုလ္ေန၀င္းနဲ႔စစ္တပ္ဟာ သူတို႔ႀကီးမႉးက်င္းပေပးခဲ့တဲ့ ၁၉၆၀-ခုႏွစ္
ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွာ အျပတ္အသတ္အႏိုင္ရခဲ့တဲ့ ပထစ အစိုးရရဲ႕လက္ထဲက
ျပန္အာဏာသိမ္းခဲ့တာမဟုတ္လား။ ဒါဟာ သူတို႔လိုလားတဲ့ ဖဆပလေတြ
အႏိုင္မရလို႔ သိမ္းတာမွန္း လူတိုင္းသိပါတယ္။ ၁၉၉၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲရလဒ္အေပၚ
န၀တ -နအဖ ဘယ္လိုသေဘာထားတယ္ဆိုတာနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္မၾကည့္သင့္ဘူးလား။
(၉၀)ခုႏွစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွာ(တစည)သာ အႏိုင္ရခဲ့ရင္ ဒီေန႔အခါမွာ
နအဖဆိုတာ တည္႐ွိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီတုန္းက ဗိုလ္ေန၀င္းတုိ႔
လက္ညႇဳိးထိုးျပခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ လႈပ္႐ွားမႈ
ဆိုတာဟာ လည္း တရားဥပေဒေဘာင္ထဲမွာ ဒီမိုကေရစီနည္းက်စြာ က်င္းပတဲ့
အစည္းအေ၀းသာ ျဖစ္ပါ တယ္။ စစ္အုပ္စုက သူတို႔ အာဏာသိမ္းခ်င္တာနဲ႔ ဒါကို
အေၾကာင္းျပတာျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းရင္း သား ေခါင္းေဆာင္နဲ႔
ကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ အဲဒီတုန္းက အစိုးရကို ထိပ္တိုက္ေတြ႔ဖို႔ စကား
တခြန္းမွ မေျပာပါဘူး။ ဗို္လ္ေန၀င္းကသာ ဓားဓားခ်င္း၊ လွံလွံခ်င္း
ႀကိမ္းတာပါ။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္တုန္းက အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ပါ။
ေက်ာင္းသားေတြ၊ ျပည္သူ ေတြကို ဒီလို အလုပ္ပ်က္အကိုင္ပ်က္ခံၿပီး
လမ္းေပၚတက္ေစခဲ့တာဟာ ဘယ္သူလဲ။ ကိုဖုန္းေမာ္ ကိုသာ ေသနတ္နဲ႔မပစ္ခဲ့ရင္
ဒီလိုျဖစ္မတဲ့လား။ တံတားျဖဴမွာသာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ ကို
မသတ္ခဲ့ရင္ သာမန္ အိမ္ေထာင္သည္ကအစ လမ္းေပၚကို တက္လာၾကပါ့မလား။ ေသနတ္နဲ႔
ပစ္သူက ထိပ္တိုက္ေတြ႔ဖို႔ ဖန္တီးတာလား၊ ေႂကြးေၾကာ္သံဟစ္တဲ့
လက္နက္မဲ့ေတြက ထိပ္တိုက္ ေတြ႔တာလား။
အခုေနာက္ဆံုး အေရးအခင္းမွာေရာ လမ္းေပၚမွာ ပရိတ္႐ြတ္တဲ့လူေတြက အေျခအေန
တင္းမာေအာင္ ဖန္တီးတာလား။ သံဃာေတာ္နဲ႔ လူထုေတြကို ရက္ရက္စက္စက္
သတ္ျဖတ္၊ ႐ိုက္ႏွက္၊ အေလာင္းေဖ်ာက္တဲ့ လူေတြက တင္းမာေအာင္ ဖန္တီးတာလား။
ဒါေၾကာင့္မို႔ ဗမာျပည္ရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးေနာက္ပိုင္း
သမိုင္းမွာ ထိပ္တိုက္ေတြ႔တယ္ ဆိုတာဟာ အာဏာရတဲ့လူေတြကခ်ည္း ဖန္တီးတာ၊
လီဆယ္တာ၊ ဆင္ေျခေပးတာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ဒီခ်ဳပ္ကို မေသမ႐ွင္
ရပ္တည္ခြင့္ေပးထားၿပီး သူ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြေရာ ပါတီ၀င္ေတြ ကိုပါ
ဖမ္းဆီးထား၊ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ထားတာဟာ ဒီခ်ဳပ္အေပၚမွာ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့
ေပၚလစီ ထားတာလို႔ အဓိပၸါယ္ရပါသလား။ အခ်ဳပ္ခံထားရတဲ့ လူကို
ခ်ဳပ္ထားတဲ့လူက ထိပ္တိုက္မေတြ႔နဲ႔၊ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းရမယ္လို႔ ေျပာေနတာေလာက္
ရယ္စရာေကာင္းတာ ဘယ္မွာမွမ႐ွိပါဘူး။
တကယ္က ဗိုလ္သန္းေ႐ႊ အခုလို ေဆြးေႏြးေတာ့မလိုလို
ေျပာလာရတာဟာ သံဃာ ေတာ္မ်ားနဲ႔ လူထုတိုက္ပြဲႀကီးေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာက အသိအမွတ္ျပဳခဲ့တဲ့ ဒီအံုႂကြမႈ ႀကီးမွာ တလွမ္းဆုတ္ေပးရာမွာ
သူတို႔ဂုဏ္သိကၡာကို ထိန္းဖို႔နဲ႔ ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ အားလံုး ကို
လိမ္လည္အခ်ိန္ဆြဲဖို႔ ႀကံစည္တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဘာလံုးဟာ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘက္မွာ ေရာက္ေနၿပီလို႔ ေျပာၿပီး သူတို႔လုပ္ေနတဲ့
အခ်ိန္ဆြဲလုပ္ငန္းကို ဆက္လုပ္မွာသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္တခ်က္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဘက္ကသာ အာမခံလိုက္ရင္ အရင္က
ဒါေတြလုပ္ေနတယ္လို႔ ၀န္ခံလိုက္သလိုျဖစ္ၿပီး ေနာင္မွာ ျပႆနာျဖစ္တိုင္း
ဒါကို လက္ညႇဳိးထိုး အႏိုင္က်င့္တာ ခံရမွာပါ။
လူထုက ထိပ္တိုက္ျပန္မေတြ႔ေသးဘဲ ေ႐ွာင္ေနတာဟာ သူတို႔ကို
ေၾကာက္သြားလို႔ လို႔ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊတို႔ ထင္ရင္ေတာ့ မွားပါလိမ့္မယ္။
လူထုက သူတို႔မွာ ျပင္ဆင္မႈျပည့္စံုတဲ့အခါက်ရင္ ထိပ္တိုက္လည္း
တိုးရဲေၾကာင္း၊ ေနာက္ကေနလည္း လိုက္ခ်ရဲေၾကာင္း ျပသပါလိမ့္မယ္။
◊ ◊ ◊ ◊ ◊ |
