က႑စုံေဆာင္းပါး

ဆႏၵနဲ႔ လက္ေတြ႔

ရဲေဘာ္ကုိေပါက္
(၆၊ ၃၊ ၂၀၀၈)

အခုတေလာ နအဖစစ္အုပ္စုကို တုိက္ပဲြဝင္ေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီေရးတိုက္ပြဲ၀င္ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအၾကား အေတာ္ကို လႈပ္ခတ္သြားေစတဲ့ ႏုိင္ငံေရးေလထုတရပ္ ျဖစ္ထြန္းေနပါ တယ္။ အဖဲြ႔အစည္းအလုိက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တသီးပုဂၢလအရေသာ္လည္းေကာင္း လႈပ္ခတ္ တာပါ။ ဒီမိုကေရစီေရးတိုက္ပဲြဝင္ေနၾကတဲ့ အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူမ်ားအတြက္ အေရးတႀကီး ဆံုးျဖတ္ ရမယ့္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာတခုပါ။ ျပႆနာကို စတင္လုိက္သူကေတာ့ စစ္အုပ္စုနအဖပါပဲ။

ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ကို သံဃာေတာ္ေတြဦးေဆာင္တဲ့ စက္တင္ဘာလူထုအံုႂကြမႈ ႀကီးက ပုဒ္မျဖတ္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ကုန္ဆံုးသြားေပမယ့္ ၂၀၀၈ နိဒါန္းဟာ သံဃာေတာ္ ေတြအပါအဝင္ တိုက္ပြဲ၀င္ လူထုေသြးေတြနဲ႔ တအံုေႏြးေႏြး ဖြင့္လွစ္ခဲ့တာပါ။ စစ္အုပ္စု အေတာ္ အၾကပ္႐ုိက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးအရ ခံစစ္ျဖစ္သြားတယ္။ ကုလသမဂၢနဲ႔ အိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံတခ်ဳိ႕လည္း အလန္႔တၾကား ထၾကည့္ေျပာဆုိလာရတယ္။ ကုလသမဂၢက သံတမန္နည္းအရ ခ်ဥ္းကပ္ပါတယ္။ ဂမ္ဘာရီလာတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႔ခြင့္ရ တယ္။ နအဖက ဗုိလ္ေအာင္ၾကည္ကို ကုိယ္စားလွယ္ခန္႔ၿပီး ေနအိမ္အက်ဥ္းက်ခံေနရသူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုေစတယ္။ ဒိုင္ယာေလာ့မဟုတ္ပါ။ အဓိက ကေတာ့ နအဖရဲ႕ လမ္းျပေျမပံု (၇) ခ်က္ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား အတင္းအဓမၼ လက္ခံခုိင္းေစတာပါ။ ခ်ဳပ္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕စကားတခြန္း ထြက္လာပါတယ္။ “အေကာင္းဆံုးကို ေမွ်ာ္လင့္၊ အဆိုးဆံုးကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ထားၾက” ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္႔မာ့ႏုိင္ငံေရးသမိုင္းမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလည္း ဒီစကားကို ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ထပ္ေျပာပါတယ္။ အေျခအေနခ်င္း လံုးဝမတူပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ေျပာခဲ့တုန္းက အစစအရာရာ အသာစီးကပါ။ “ရရင္ရ မရရင္ခ်” ပါ။ အဲဒီတုန္းက လြတ္လပ္ေရး “မရ” ရင္ “ခ်” ႏုိင္မယ့္ အေျခအေနေတြ အားေကာင္းပါတယ္။ ညီၫြတ္ေရး အရေရာ၊ တုိက္ပဲြ(လက္နက္ကိုင္၊လူထု)အရေရာ အေျခအေနေကာင္းၿပီးသားပါ။ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ ကို ေတာ္လွန္ႏုိင္ခဲ့တာလည္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအတြက္ စကားေနာက္တရားပါသလုိ တရား ေနာက္မွာပါမယ့္ အားကလည္း အဆင္သင့္ပါ။ အခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အေျခအေနက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ အေျခအေနနဲ႔ ကြာတယ္ဆိုရင္ မျငင္းၾကဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါ ပကတိ အရွိတရား ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေျပာစကားမွာပါတဲ့ “အေကာင္းဆံုးကိုေမွ်ာ္လင့္” ဆုိတာမွာ အဆုိးဆံုးကို ရင္ဆုိင္ေက်ာ္လႊားၿပီးမွ သီးပြင့္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ No pain, No game (အနာခံမွ အသာစံရမယ္) လို႔ ေျပာလိုက္တာျဖစ္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒါ ဆႏၵစဲြလား၊ ပကတိလက္ေတြ႔လားဆိုတာေတာ့ စက္တင္ဘာအံုႂကြမႈႀကီးနဲ႔ လူထုအေရးေတာ္ပံုအဆက္ဆက္ က သက္ေသျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ အဆိုးဆံုးကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ က်ေနာ္တို႔ ဘာေတြ ဘယ္လို ျပင္ဆင္ထားပါ သလဲ။ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္ က်ေနာ္တုိ႔ အသိဆံုးပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာ နအဖစစ္အုပ္စုက (၁/၂၀၀၈) နဲ႔ (၂/၂၀၀၈) ေၾကညာခ်က္မ်ားနဲ႔ ျပည္သူလူထုႀကီးကို စိမ္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ (၁/၂၀၀၈) က နအဖရဲ႕ ေညာင္ႏွစ္ပင္ အေျခခံဥပေဒကို အတည္ျပဳဖုိ႔ ဆႏၵခံယူပဲြလုပ္မယ္။ ၂၀၀၈၊ ေမလမွာ ျဖစ္တယ္။ (၂/၂၀၀၈) ကေတာ့ ေ႐ြးေကာက္ပဲြ က်င္းပမယ္။ (၂၀၁၀) ခုႏွစ္မွာ လုပ္မွာျဖစ္ပါ တယ္။

ဒီေတာ့ ဒီမိုကေရစီေရးတိုက္ပဲြဝင္ အဖဲြ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ လူပုဂၢဳိလ္ေတြရဲ႕ အသံေတြ ထြက္ လာရပါတယ္။ နအဖရဲ႕ ဆႏၵခံယူပဲြကို သပိတ္ေမွာက္မလား၊ ကန္႔ကြက္ဆႏၵမဲေပးမလား။ အခ်ိန္ ကလည္း (၃) လေက်ာ္ေက်ာ္ပဲ ရွိေတာ့တာ။ ျမန္ျမန္ဆံုးျဖတ္၊ ျမန္ျမန္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ လႈပ္ရွား။ အဓိကအက်ဆံုးက အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူလူထုႀကီးကို ဘယ္လိုမက္ေဆ့ခ်္ေပးၿပီး ဘယ္လို နည္းပရိယာယ္နဲ႔ တုိက္ပဲြဝင္မလဲဆုိတာပါ။ အေရးႀကီးၿပီး အမွားမခံပါဘူး။ ဆႏၵစဲြနဲ႔ ေျပာလုိ႔မရ ပါဘူး။ လက္ေတြ႔နဲ႔ ကိုက္ညီရပါမယ္။ လက္ေတြ႔ဆုိတာမွာ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႕ သေႏၶနဲ႔ လကၡဏာ၊ အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူလူထုႀကီးရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးတိုက္ပဲြ အစဥ္အလာနဲ႔ လက္ရွိ မိမိ တို႔ရဲ႕ ပကတိအေနအထားတို႔ ပါရပါမယ္။ ျဖစ္ခ်င္တာကို အူထဲ၊ အသည္းထဲကေန ေျပာရရင္ နအဖစစ္အုပ္စုနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို တစကၠန္႔မဆုိင္း အမႈန္႔ေခ် ဖ်က္သိမ္းလုိက္ခ်င္တာပါ။ ဒါ ဆႏၵပါ။ ဘဝကေတာ့ အဲဒီလုိ ခြင့္ျပဳ၊ မျပဳ အမ်ားသိၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္စစ္အုပ္စုနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူလူထုႀကီးက မေစ့စပ္ စတမ္း တုိက္ပဲြဝင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ သမုိင္းပါ။ အက်ဳိးစီးပြားအရ စစ္အုပ္စု၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဟာ တုိင္းျပည္နဲ႔ ျပည္သူလူထုအတြက္ ရန္ဘက္ပါ။ စစ္အုပ္စု၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ရွိေနသေ႐ြ႕ ဒီမုိ ကေရစီစနစ္နဲ႔ အက်ဳိးစီးပြား မျဖစ္ထြန္းႏိုင္ပါ။ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ႕ ရလဒ္အျဖစ္ ဗုိလ္ေနဝင္းစစ္အုပ္စုနဲ႔ မဆလ ျပဳတ္က်ခဲ့ရပါတယ္။ ဗိုလ္ေစာေမာင္ (နဝတ)စစ္အုပ္စုက (၁၉၉၀) ပါတီစံု ဒီမိုကေရစီေ႐ြးေကာက္ပဲြကို မတတ္္သာလို႔ က်င္းပေပးရတယ္။ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္(NLD) အျပတ္အသတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္အုပ္စုက ရွင္းပါတယ္။ ဘယ္ ေတာ့မွ ဒီမိုကေရစီမေပးပါဘူး။ ဗိုလ္ေစာေမာင္ကို စိတၱဇေဝဒနာရွင္ အ႐ူးအျဖစ္နဲ႔ ရာထူးက ဖယ္ရွားပစ္လုိက္ၿပီး ကတိအားလံုးကို ဖ်က္ပစ္ပါတယ္။ နအဖက အခ်ိန္ဆဲြတဲ့ ဗ်ဴဟာနဲ႔ အတုအေယာင္ အမ်ဳိးသားညီလာခံကို က်င္းပပါတယ္။ ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ စည္းကမ္းျပည့္ဝ တဲ့ ဒီမုိကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္ရမယ္ဆိုၿပီး စစ္အာဏာရွင္စနစ္ သက္ဆိုးရွည္ေစမယ့္ အေျခခံဥပေဒကို အဓမၼ ေရးဆဲြပါတယ္။ နအဖရဲ႕ လမ္းျပေျမပံု (၇) ခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ပါတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာ ျပည္သူလူထုနဲ႔ ဒီမုိကေရစီတိုက္ပဲြဝင္သူမ်ားရဲ႕ တိုက္ပဲြရလဒ္ေတြကို ျငင္းပယ္ပါ တယ္။ ႐ႈပ္ေထြးေအာင္လုပ္ပါတယ္။ ဝယ္ယူ၊ ဖမ္းဆီး၊ ေထာင္ခ်၊ သတ္ျဖတ္..... စတဲ့ ေခ်မႈန္း ေရးကိုလည္း အစဥ္တစိုက္ လုပ္ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္က စစ္အာဏာရွင္အလုပ္ကို လုပ္ပါတယ္။

အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူလူထုႀကီးက နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႔ တိုက္ပဲြဝင္ပါတယ္။ နအဖစစ္အုပ္စု ရဲ႕ လမ္းျပေျမပံု (၇) ခ်က္ကို လက္မခံပါဘူး။ စစ္အုပ္စုရဲ႕ အေျခခံဥပေဒကိုလည္း လံုးဝ လက္ မခံပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီေရး အဖဲြ႔အစည္း၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ တုိက္ပဲြဝင္ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြကို အသက္နဲ႔ရင္းၿပီး အံုႂကြတုိက္ပဲြဝင္ေနတာ ျပည္သူလူထုျဖစ္ပါတယ္။ အခု နအဖက (၁/၂၀၀၈) ျပည္သူ႔ဆႏၵခံယူပဲြဆိုတဲ့ ေၾကညာခ်က္နဲ႔ ျပည္သူလူထုကို စိန္ေခၚလုိက္ပါၿပီ။ ျပည္သူလူထု ဘာ လုပ္မလဲ။ သပိတ္ေမွာက္မလား၊ ကန္႔ကြက္ဆႏၵမဲ သြားေပးမလား။ ဒါကို ဒီမိုကေရစီေရး တုိက္ပြဲ ဝင္ အဖဲြ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ ပုဂၢိဳလ္မ်ားက လူထုကို ဘယ္လိုမက္ေဆ့ခ်္ေပးၿပီး ဘယ္လို ေႂကြးေၾကာ္ သံနဲ႔ ဦးေဆာင္တိုက္ပဲြဝင္ၾကမယ္ဆုိတာ အေရးႀကီးဆံုး ဆံုးျဖတ္လုပ္ကိုင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမေရာက္ ဒီမုိကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးနဲ႔ မီဒီယာ အင္တာဗ်ဴးထဲက ေကာက္ႏုတ္ခ်က္တခ်ဳိ႕ကို ကုိးကားေဖာ္ျပလုိပါတယ္။ သူတို႔က ဆႏၵခံယူပဲြကို သပိတ္ေမွာက္ေရးဘက္ကပါ။

NLD အမတ္ လည္းျဖစ္ MPU ရဲ႕ တဲြဖက္အတြင္းေရးမႉး လည္းျဖစ္တဲ့ ခြန္ျမင့္ထြန္းရဲ႕ အျမင္ကေတာ့.....
(“က်ေနာ္တဦးတည္းအျမင္အရ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ နအဖေရးတဲ့ ဖဲြ႔စည္းပံုအသြင္ကူးေျပာင္း ေရးဆုိတဲ့ ကာလဆိုတဲ့ အခ်က္ထဲမွာ အခ်က္တခ်က္က ဘာပါသလဲဆုိရင္ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူ အားလံုးရဲ႕ ထက္ဝက္ေက်ာ္မဲနဲ႔ အတည္ျပဳျပဌာန္းမယ္လို႔ ပါတယ္။ ဟို မဲလာေပးတဲ့ လူထက္ ဝက္ေက်ာ္ မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရိွသူအားလံုးရဲ႕ ထက္ဝက္ေက်ာ္လို႔ ေျပာတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တဦးတည္းရဲ႕ သေဘာထားကေတာ့ ဒီဆႏၵခံယူပဲြကို သပိတ္ေမွာက္ေစခ်င္ပါတယ္။ ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔ ပါဝင္ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္မႈ မလုပ္ဖို႔အတြက္ကို က်ေနာ့္ တဦးတည္း သေဘာထား အဲဒီလိုရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပည္သူလူထုကေတာ့ သူ႔ဘဝလက္ေတြ႔အေျခအေနမွာ ေတာ့ ေသနတ္နဲ႔ ေထာက္ၿပီးေတာ့ မဲထည့္ခုိင္းရင္ သူက ဒါ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္တဲ့မဲ ေပးသြား မွာပါပဲ။ ဒီအေျခအေနကို လူထုက ဆံုးျဖတ္သြားမယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္”)။ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၃၊ ၂၀၀၈။ BBC (ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္)

ေနာက္တဦးကေတာ့ ေဒါက္တာတင့္ေဆြပါ။ Burma Digest မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ ေဒါက္တာတင့္ေဆြရဲ႕ “အတုအေယာင္ လူထုဆႏၵခံယူပဲြ တုိက္ဖ်က္ရန္မွာ (ဒိုင္လင္မာ)မဟုတ္” ဆိုသည့္ ေဆာင္းပါးမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ပါ။
(အကယ္၍ နအဖ၏ ၂၂/၂/၂၀၀၆ ေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္းစာမ်က္ႏွာ ၆-၇ ကပါ။ ကူးေျပာင္း ေရးကာလ ျပဌာန္းခ်က္မ်ား အမွတ္ (၁) အရ “ဤဖဲြ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒသည္ ျပည္လံုးကၽြတ္ ဆႏၵခံယူပဲြတြင္ ဆႏၵမဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူအားလံုး၏ ထက္ဝက္ေက်ာ္ဆႏၵမဲျဖင့္ အတည္ျပဳ ျပဌာန္း ၿပီးသည့္ေန႔မွစ၍ ႏုိင္ငံေတာ္တဝွမ္းလံုး၌ အာဏာတည္သည္” ဟူသည့္အတိုင္း တကယ္လုပ္ မည္ဆုိပါက၊ ဆႏၵခံယူပဲြအား “သပိတ္ေမွာက္ရန္” ေဆာ္ဩရပါမည္။) လုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ခြန္ျမင့္ထြန္းနဲ႔ ေဒါက္တာတင့္ေဆြတုိ႔ ႏွစ္ဦးစလံုးရဲ႕ အာေဘာ္(ႏုတ္ထြက္ စကား)ဟာ အေရးႀကီးပါတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးဟာ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း ျဖစ္၊ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေ႐ြးေကာက္ပဲြရဲ႕ ေ႐ြးေကာက္ခံ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္စစ္စစ္ေတြလည္း ျဖစ္ေနလုိ႔ပါပဲ။ ဆႏၵခံယူပဲြကို သပိတ္ေမွာက္ေရးဘက္က ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ဦးစလံုး ကိုင္တြယ္ ေျပာဆုိခဲ့တာက နအဖေရးဆဲြေနတဲ့ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္းပါ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလ ျပဌာန္းခ်က္မ်ားကို ကုိင္ေျပာတာပါ။ ခက္တာက နအဖရဲ႕ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္းက အတည္မျပဳ ရေသးပါ။ ဆႏၵခံယူပဲြကို ျဖတ္သန္းရမွာပါ။ အတည္ ျဖစ္၊ မျဖစ္ကလည္း ဆႏၵခံယူပဲြရလဒ္က ဆံုးျဖတ္ရမွာပါ။ ဆႏၵမဲေပးပုိင္ခြင့္ရွိသူ တဝက္ေက်ာ္ရဲ႕ ဆႏၵမဲျဖင့္ အတည္ ျပဳ၊ မျပဳကိုလည္း နအဖက ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မေၾကညာပါဘူး။ နအဖရဲ႕ ေဖေဖၚ၀ါရီ (၂၆) ရက္မွာ ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ “ဖဲြ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း အတည္ျပဳေရး၊ ျပည္လုံးကၽြတ္ဆႏၵခံယူပဲြဥပေဒ” ဆုိတာမွာ လည္း ဒီအခ်က္ကုိ ဘာမွေျပာမထားပါဘူး။ ဒါကုိ ခြန္ျမင့္ထြန္းနဲ႔ ေဒါက္တာတင့္ေဆြတုိ႔က “တကယ္လုပ္မည္ဆုိပါက” ကို အေျခခံၿပီး နအဖ အေနနဲ႔ ဆႏၵခံယူပဲြဥပေဒ ေနာက္ဆက္တဲြ ထပ္ထုတ္ေလဦးမလားဆိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲဲ႔ ပကတိအေပၚအေျခမခံဘဲ ဆႏၵခံယူပဲြကုိ သပိတ္ ေမွာက္ေရးတုိက္ပဲြနည္းနာ တင္ျပထားတာကေတာ့ တာ၀န္ခံမႈအပုိင္းအရ ေျပာရရင္ မလုပ္သင့္ ဘူးလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဥပေဒမဟုတ္တာကုိ အဟုတ္လုပ္ကုိးကားတဲ့အတြက္ လူထုကုိ မွားယြင္းတဲ့ မက္ေဆ့ခ်္ေပးသလုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဆႏၵခံယူပဲြလုပ္မယ့္အခ်ိန္ကလည္း အေတာ့္ကို နီးကပ္ေန ပါတယ္။ မီဒီယာေတြရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္မႈကလည္း အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ လူထုဆီကို ေရာက္ရွိေနပါ တယ္။ မွန္ကန္တဲ့ တုိက္ပဲြနည္းနာေတြ လူထုဆီကုိေရာက္ဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ တဦးခ်င္း သေဘာထားလို႔ ဆိုရာမွာလည္း ျပည္သူလူထုကို ကုိယ္စားျပဳခဲ့တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြျဖစ္လုိ႔ လည္း အေရးပါ၊ အေရးႀကီးလြန္းလွပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးတင္ဦး၊ ဦးဝင္းတင္ တို႔ရဲ႕ အက်ဥ္းက်အေျခအေနကေန ရွားရွားပါးပါးထြက္ေပၚလာတဲ့ ႏႈတ္ထြက္စကားေတြလိုမ်ဳိး တန္ဖိုးႀကီးလို႔ပါ။

ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးျဖစ္ထြန္းမႈေတြကို နအဖစစ္အုပ္စုနဲ႔ အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူလူထုႀကီးအၾကား “ေဘာလံုး” စကားနဲ႔ေျပာၾကတာ ၾကားရပါတယ္။ ေဘာလံုးက သူ႔ဘက္မွာလား၊ ကိုယ့္ဘက္မွာ လားေပါ့။ “ဂႏၵီ”ခန္းမၿပီးကတည္းက ေဘာလံုးဟာ က်ေနာ္တို႔ေျခထဲမွာ မရွိေတာ့ပါ။ ဒါကို ျပည္သူလူထုႀကီးက ၁၉၉၆ လႈပ္ရွားမႈ၊ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာ လႈပ္ရွားမႈ စတာေတြနဲ႔ ျပန္ရေအာင္ မနည္းကို လုပ္ေနရတာပါ။ နအဖက အဓမၼနည္းနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူလူထုႀကီးဘက္ကို ပယ္နယ္တီခ်ည္း လွိမ့္ကန္ေနတာပါ။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြလႈပ္ရွားမႈ၊ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာ လူထုအံုႂကြမႈႀကီးေတြလို (Counter Offensive) ျပန္လွန္ထုိးစစ္ အဆင္ခံရလို႔ စစ္အုပ္စုအေနနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအရ ခံစစ္ျဖစ္သြားရတာပါ။ စက္တင္ဘာအံုႂကြမႈမွာ လူထုရဲ႕ သမိုင္းတာဝန္ေက်မႈက အံ့မခန္းစရာပါ။ တခ်ဳိ႕ဆို ဟုတ္မွဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ မွင္တက္မိေနၾကတယ္မဟုတ္ပါလား။ ျမန္မာျပည္ ျပည္သူလူထုႀကီးက သမိုင္းတေလွ်ာက္လံုး တာဝန္ေက်ခဲ့တာပါ။ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ သေႏၶစတည္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကာလကစလို႔ ယေန႔အထိပါပဲ။

က်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီေရး တိုက္ပဲြဝင္ေနၾကသူေတြအေနနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို အဆံုးတိုင္ ဖ်က္သိမ္းပစ္ဖို႔ သမိုင္းတာ၀န္ ေက်ၾကဖို႔ပါပဲ။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ပကတိအေနအထား က စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ ဓားေအာက္မွာ အခ်ိန္ႏွင့္အမွ် ေနေနရတာပါ။ စစ္အုပ္စု အေၾကာက္ ဆံုးကလည္း ျပည္သူလူထုႀကီးကိုပါ။ အေၾကာက္ဆံုးျဖစ္လို႔လည္း မလွန္ႏိုင္ေအာင္ အႏိုင္က်င့္ ဖိႏွိပ္ထားပါတယ္။ ဒါဟာ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႕ ပင္ကိုယ္လကၡဏာလည္းျဖစ္၊ ေသြး႐ူးေသြးတန္း ႐ူးသြပ္မႈလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မရပါဘူး။ လူထုႀကီးက အံုႂကြတိုက္ပြဲ၀င္လွ်က္ပါ။ ဒီမိုကေရစီေရးတိုက္ပြဲ ဦးေဆာင္သူေတြက လူထုကို မွန္ကန္တဲ့ ဦးေဆာင္မႈေပးရမွာပါ။ အဲဒီလို ဦးေဆာင္မႈေပးဖို႔ဆိုရင္ လူထုနဲ႔ တသားတည္းရွိဖို႔ လိုပါတယ္။ ဘယ္လို တသားတည္းရွိေအာင္ လုပ္မလဲဆိုတာက ကိုယ့္ျပႆနာပါ။ ေတာ္လွန္ေရးပါတီ အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးက ထုတ္ျပန္ ေၾကညာခ်က္ေတြနဲ႔ ကန္႔ကြက္ဆႏၵမဲေပးၾကဖို႔ လူထုကိုေရာ အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးကိုပါ တပ္လွန္႔ စည္း႐ုံးလိုက္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ နအဖရဲ႕ အဓမၼ ဆႏၵခံယူပြဲမွာ နအဖက တဖက္သတ္အႏိုင္ ယူၿပီး ဘယ္သူကမွ လက္မခံတဲ့ ေညာင္ႏွစ္ပင္အေျခခံဥပေဒကို အတည္ျပဳႏိုင္ခဲ့ရင္ ဆက္လက္ တိုက္ပြဲ၀င္သြားဖို႔ ျပင္ဆင္မႈရွိဖုိ႔ကိုလည္း ေတာ္လွန္ေရးသတိနဲ႔ ပိုင္းျဖတ္ခ်က္ ရွိရပါမယ္။ လူထု ကို လက္ေတြ႔က်က် ေရွ႕ကေန မားမားမတ္မတ္ဦးေဆာင္ၿပီး တိုက္ပြဲ၀င္ခ်ီတက္သြားဖို႔က က်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီေရးတိုက္ပြဲ၀င္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားရဲ႕ တာ၀န္ျဖစ္ပါတယ္။ သမိုင္းက အညႇာ အတာကင္းသလို သမိုင္းကို ညာလို႔လည္း မရပါဘူး။

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဖ်က္သိမ္းပစ္ေရးဟာ အဖိႏွ