က႑စုံေဆာင္းပါး

အႏို႔ကလို သို႔ကလိုေပါ႔ေလ၊ အဲသလုိ အဲသလုိ ေခါင္းစဥ္တပ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ကင္ဇို႔ပရိသတ္ႀကီး အေတြးေတြ႐ႈပ္၊ အလုပ္ေတြ႐ႈပ္ကုန္မွာစိုးတာေၾကာင့္ ‘ရဇနဘူ’ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို အရင္ရွင္းျပရဦးမယ္။ ‘ရဇ’ဆိုတာက ‘ရာဇာ’ကို အတုိခ်ံဳ႕ထားတာေလ၊ ‘န’ဆိုတာက ‘နာ’ေပါ႔၊ ‘ဘူ’ဆိုတာက အားလံုးသိၾကတဲ႔အတိုင္း ‘ဘူေကာင္’ေပါ႔ေလ။ စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ အဓိပၸါယ္ေကာက္ရစတမ္းဆိုရင္ျဖင့္ “ရဇ = ရာဇာ = မင္းတရားႀကီး”ေပါ႔၊ အဲ ေနာက္ၿပီးေတာ့ “န= နာ = အိုနာက်ိဳးကန္းျဖစ္လွ်က္ရွိေသာ”၊ “ဘူ= ဘူေကာင္” ေပါ႔ဗ်ာ။ အဲဒီေတာ႔ ”ရဇနဘူ = အိုနာက်ိဳးကန္းျဖစ္လွ်က္ရွိေသာ ဘူေကာင္မင္းတရားႀကီး”ေပါ႔ေလ။ သူ႔အသံထြက္ အမွန္အတိုင္း ဆိုရင္ျဖင္႔  “ရာဇာနာဘူ”လုိ႔ ထြက္ရမွာေလ၊ ဒါေပတည့္ ျမန္ျမန္ရြတ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ “ရဇနဘူ” ဆိုတဲ့ အသံထြက္ပဲ ရမွာေပါ႔။ ဆိုေတာ့ “ရဇနဘူအ႐ႈပ္ေတာ္ပံု” ဆိုတာကို “အိုနာက်ိဳးကန္း ျဖစ္လွ်က္ရွိေသာ ဘူေကာင္မင္းတရားႀကီး၏ အ႐ႈပ္ေတာ္ပံု”လို႔ အဲသလုိ အဲသလုိ အရေကာက္ ရေပလိမ့္မယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ကင္ဇုိက ပါဠိပါတ္သားေတြ ဖြတ္သဒြတ္ေက်ေအာင္ ရြတ္ျပလုိရြတ္ျပ၊ အဓိပၸါယ္ေတြ အရေကာက္ျပနဲ႔ဆိုေတာ့ ျမန္မာ႔အလင္းတို႔ ေၾကးမံုတို႔မွာ ေဆာင္းပါးေတြ ေရးေရး ေနတဲ့ “ရတနာစည္ဆရာေတာ္(လြိဳင္လင္)”ေလာက္ ေတာ္သားလို႔ အထင္မႀကီးလိုက္ၾကပါနဲ႔ဦး။ ခုနင္က ရြတ္ျပတာေတြက ကင္ဇိုကိုယ္တိုင္တီထြင္ထားတဲ့ စကားလံုးေတြပါေလ။ အဲ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကင္ဇဋိဘာသာစကားလို႔ေျပာရင္လည္း ေျပာႏိုင္ပါတယ္ေနာ့္။ “ရတနာစည္ ဆရာေတာ္(လြိဳင္လင္)”နဲ႔ေတာ့ မႏိႈင္းအပ္ပါဘူးေလ၊ ဆရာေတာ္က “ တဲေတာ္ တဲေတာ္” (တယ္ေတာ္ တယ္ေတာ္) ဆိုတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးထဲကမဟုတ္လားလို႔။ (အဟားေရ႕ … အေဟ့၊ သြပ္ … သြပ္ … သြပ္ … )။ ထားေတာ့ ထားေတာ့။

            ကင္ဇို အစမွာရွင္းျပခဲ႔သလုိမ်ိဳး ‘ရဇနဘူ‘ ဆိုတဲ့ ရည္းညြန္းခ်က္ကို ပရိတ္သတ္ႀကီး လည္း သိတန္ေလာက္ပါရဲ႕ေနာ္။ မသိေသးဘူးဆိုရင္လည္း သိေအာင္မွတ္ထားလိုက္ပါဦးေနာ့္။ အခုလက္ရွိ ၾကက္ေျပးေနၿပီေတာ္ႀကီးမွ စိုးစံေတာ္မူေနတဲ့ နအဖတို႔ရဲ႕အဓိပတိ ဗိုလ္သန္းေရႊႀကီး ပါေလ။ ေနာက္ဆိုရင္ ကင္ဇိုက ‘ရဇနဘူ’လို႔ပဲ ေခၚေတာ႔မယ္၊ အဲသလုိဆိုရင္ ပရိတ္သတ္ႀကီးက ဗိုလ္သန္းေရႊကို ေျပာေနတယ္ဆိုတာ ဒက္ခနဲ ဒက္ခနဲ သိလိုက္တာေပါ႔။ အင္း ရဇနဘူရဲ႕ အ႐ႈပ္ ေတာ္ပံုက ဘယ္အခ်ိန္ကစသလဲဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေစာေမာင္ကို သြက္သြက္ခါ ႐ူးသြား ေအာင္ ထိုုးေဆးေတြထိုးၿပီး အာဏာကုလားထိုင္ ဝင္လုတဲ႔အခ်ိန္က စတာပဲ။ အဲဒီေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးကို ရဟတ္ယာဥ္နဲ႔သတ္၊ ဗိုလ္ေနဝင္းေျမးေတြကို အစုလုိက္ အၿပံဳလိုက္ ဖမ္း (ဗိုလ္ေနဝင္းေျမးေတြက ရဇနဘူကို ေမ်ာက္ႀကီးလို႔ေခၚၾကသတဲ့။ အဲသဟာေၾကာင့္လဲ ျဖစ္ႏိုင္ တယ္)။ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကိုဖမ္း၊ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔လူအကုန္လံုးျဖဳတ္၊ ဒါ႔အျပင္ ဒါ႔အျပင္ ရဇနဘူတို႔ အတြင္းထဲမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ လူသတ္မႈ၊ ဗံုးခြဲမႈ၊ မုဒိန္းမႈ၊ ေငြလိမ္မႈ၊ ခိုးမႈ၊ ၾကာခိုမႈ၊ အေလလိုက္မႈ မြစိမြစိ အေၾကာင္းအရာေတြက အမ်ားသားကလား။ (ေရတြက္လို႔ ကုန္ႏိုင္အံ့မထင္)။ အဲဒီကိစၥ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရဇနဘူနဲ႔ မကင္းမရွင္းေတြ အေတာ္မ်ားတယ္။ ရဇနဘူ႔ကေတာ္ ႀကိဳင္ဘူဝီ မိဘုရားႀကီးနဲ႔ မကင္းမရွင္းေတြ အေတာ္မ်ားတယ္။ အဲသဟာက ရဇနဘူရဲ႕ အတြင္းပိုင္းကိစၥ ဆိုရရင္ အတြင္းပိုင္းရက္စက္မႈေတြေပါ႔ေလ။ ရဇနဘူရဲ႕ လာဘ္စားမႈေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒး၊ အာဏာ အလြဲသံုးစားမႈေတြကလည္း ဒုနဲ႔ေဒး၊ အဲဒီ အေတာ္မ်ားမ်ားကိစၥေတြကို  ႀကိဳင္ဘူဝီမိဘုရားႀကီးနဲ႔ ေရႊဘူႀကီး၊ ေရႊဘူလတ္၊ ေရႊဘူငယ္ဆိုတဲ့ သမီးေတာ္ေတြက ႀကိဳးကိုင္ျခယ္လွယ္တာပဲ။ အခု အခါမွ  ရဇနဘူက နယ္စပ္အေကာက္ခြန္ဝန္ထမ္းေတြကို လာဘ္စားတယ္ ဘာညာဆိုၿပီး ဖမ္းလိုဖမ္း အေလ်ာ္ေတာင္းလိုေတာင္း ေထာင္ခ်လိုခ် ျပန္လႊတ္လိုလႊတ္ ျပဴးတိျပဴးေၾကာင္ ေလွ်ာက္လုပ္ေနတယ္။ တကယ္တမ္း ရဇနဘူသာ တိတိက်က် လုပ္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္လည္ပင္း ကို ႀကိဳးကြင္းျပန္စြပ္ရမွာ မဟုတ္လားလို႔။ ကင္ဇိုက ရမ္းသမ္းဖမ္းသမ္း ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူး၊ အတိအက် အတိအက်။ ရဇနဘူတို႔ အတြင္းစည္းထဲကလာတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြပါ ေလ။ ေျပာရဦးမယ္ ေျပာရဦးမယ္၊ တစ္ခါသား ကၽြန္းသစ္ ကားအစီး(၄၀) ေလာက္ကို ပဲခူးအဝင္ မွာ ဗိုလ္ေမာင္ေအးအမိန္႔နဲ႔ ဖမ္းထားလိုက္တယ္တဲ့၊ ေဟာဆို ႀကိဳင္ဘူဝီမိဘုရားႀကီး သိတယ္ဆို ရင္ပဲ ‘ဟဲ႔ အဲဒါ ငါ႔ကားေတြ’လို႔လည္းဆိုလိုက္ေရာ ဗိုလ္ေမာင္ေအးလည္း မ်က္ရည္ေလး တစမ္းစမ္းနဲ႔ လက္မႈိင္ခ်ရရွာသတဲ့။ အဲသလို အဲသလို ဒါတင္လားဆိုေတာ့ အဲဒါေတြက အေသးအမႊား ကိစၥေလးေတြပဲရွိေသးတာကလား။ ဟိုေနရာသြား ဒီေနရာသြား ဟိုလူ႔ဆီက ဓါးျမတိုက္ ဒိီလူ႔ဆီက ဓါးျမတိုက္ အဲသလို ပြတ္စိပြတ္စိ အမႈေတြကလည္း ဒုနဲ႔ေဒး။

            ရဇနဘူကလည္း လူသတ္တဲ့ေနရာမွာ လက္ေႏွးတာမဟုတ္ဘူး။ ဆိုလိုတာက သူ ကိုယ္တိုင္ေတာ့ ဘယ္သတ္လိမ့္မယ္လဲေလ၊ အမိန္႔ေပါ့ အမိန္႔။ ရဇနဘူက သတ္ေစအမိန္႔ တစ္ခ်က္ ေပးလိုက္ရင္ ဘယ္သူမဆို အကုန္ေသ၊ ဘုန္းႀကီးေတြေတာင္ သတ္တယ္၊ မယံုမရွိ ေလနဲ႔။ တစ္ခါသား ရဇနဘူ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ကို တိုင္းခန္းလွည့္လည္တယ္၊ အဲဒီၿမိဳ႕ဟာ မြတ္ဆလင္ ဗလီေက်ာင္းေတြ မီးတင္႐ႈိ႕ခံထားရတဲ့ ၿမိဳ႕ေပါ့၊ ဇာတ္လမ္းက ရဇနဘ႔ူႀကံ့ဖြတ္ေတြ အလံ႐ွဴး လုပ္ၿပီး မြတ္ဆလင္နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာေတြကို ရန္တိုက္ေပးရာကစတဲ့ ဇာတ္လမ္း၊ အရင္းစစ္ေတာ့ မြတ္ဆလင္ (၁၂)ေယာက္ ေသရရွာတယ္၊ ဒါ့အျပင္လားဆိုေတာ့ ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတြအားလံုး အပိတ္ခံရတယ္၊ ဆိုေတာ့ ဒီအေၾကာင္းကို ခေရေစ့တြင္းက်သိထားေလတဲ့ အဲဒီၿမိဳ႕က ဗုဒၶ ဘာသာ သာသနာပိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးက ရဇနဘူလာတဲ့ အခိုက္မွာ “ဒီမယ္ဒကာႀကီး မြတ္ဆလင္ ဗလီေတြကို ဖြင့္ခြင့္ေပးလိုက္ပါ၊ အဲသလိုႀကီးလုပ္ထားရင္ ဘုန္းႀကီးတို႔လည္း ေနလို႔ေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူး”လို႔ တိုတိုနဲ႔ တည့္တည့္ပဲ မိန္႔တယ္။ ရဇနဘူဆီက ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ့အထိ ဘာသံမွ ထြက္မလားဘူး၊ ေနာက္ေတာ့မွ “တပည့္ေတာ္ အဲဒီျဖစ္ရပ္ေတြ မသိရေၾကာင္းပါဘုရား”လို႔ ဆိုတယ္၊ အဲသမွာတင္ ဆရာေတာ္ႀကီးက “မင္းေတာ့ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး ဒီကေလာက္မွ မသိတတ္ရင္ ခက္ဦးေတာ့မယ္”လို႔ မိန္႔ၿပီး ရဇနဘူပင့္ေကၽြးတဲ့ ဆြမ္းကို တစ္လုတ္ေတာင္ မစားေတာ့ဘဲ သာသနာ့ဗိမာန္ေပၚက ထျပန္ေတာ္မူတယ္၊ ဆရာေတာ္ႀကီးဆိုတာက အဲဒီနယ္ တေၾကာမွာ ၾသဇာလည္း အင္မတန္ႀကီးတယ္၊ သက္ေတာ္ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေပမင့္ စာသင္၊ စာခ်၊ စာျပတဲ့ ေနရာမွာလည္း အေတာ္နာမည္ရတုန္း။ စည္းကမ္း၀ိနည္းကလည္း ႀကီးၿပီး စိတ္က လည္း အင္မတန္ထက္တယ္၊ ျပတ္တဲ့ေနရာမွာလည္း သင္တုန္းဓါးထက္ကို ျပတ္တယ္လို႔ ဘုန္းႀကီးေလာကမွာ နာမည္ႀကီးတယ္၊ အဲဒီျဖစ္ရပ္က ရဇနဘူကို ဆတ္ဆတ္ခါသြားေစတယ္ ေလ။ ေနာက္တစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီး ရန္ကုန္ကို က်န္းမာေရး ေဆးစစ္ခံဖို႔ ႂကြသြားတယ္၊ အဲသမွာတင္ ရဇနဘူက “မဂၤလာဒံုစစ္ေဆး႐ံုးႀကီးမွာ အရွင္ဘုရားအတြက္ စီစဥ္ ထားပါတယ္ဘုရား”လို႔ ႐ို႐ိုက်ိဳးက်ိဳး ေလွ်ာက္ထားသတဲ့၊ ဆရာေတာ္ႀကီးလည္း ေဆးစစ္ခံၿပီးလို႔ ၿမိဳ႕ကိုျပန္ႂကြေတာ့မယ့္ညမွာပဲ ပ်ံလြန္ေတာ္မူတယ္။ (အံ့ၾသစရာ မေကာင္းဘူးလား အရပ္ကတို႔၊ ဘယ္သူ႔လက္ခ်က္လဲဆိုတာ သိေလာက္ၿပီေပါ့ေနာ့္) ဆရာေတာ့္ေက်ာင္းေန သံဃာေတြက အဲဒီကိစၥကို ဒီကေန႔အထိ မေက်နပ္ၾကဘူး၊ ဆရာေတာ့္ဒကာရင္းေတြကလည္း အဲဒီကိစၥကို မေက်နပ္ၾကဘူး၊ အေကာင္းႀကီးမွ လံုးလံုးအေကာင္းႀကီးကေနျဖစ္သြားတာတဲ့။ (ရဇနဘူက ရဇနဘူျဖစ္ေနၿပီဆိုေတာ့ အဲကိစၥကို ငရဲျပည္မွာပဲ ငရဲမင္းနဲ႔ရွင္းေပေတာ့ေပါ့ ... ထြမ္း…)။

            အဲဒီေနာက္ပိုင္းႏွစ္ေတြမွာေတာ့ ရဇနဘူ ကံဇာတာညံ့လာတယ္၊ ယၾတာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေခ်တယ္၊ ေရႊတိဂံုဘုရားထီးကိုခ်တယ္၊ စိန္ဖူးေတာ္မွာ ရဇနဘူနဲ႔ ႀကိဳင္ဘူ၀ီမိဘုရားႀကီးတုိ႔ မိသားစုေကာင္းမႈဆိုၿပီးေတာ့လည္း လုပ္တယ္၊ စိန္ဖူးေတာ္က သံေသေခါင္းေလာင္းကုိ ခုိးတယ္၊ အဲဒီသံေသေခါင္းေလာင္းကုိ လည္ပင္းမွာဆြဲမွာၿပီး ေခြးလုိအူရမယ္ဆုိေတာ့လည္း အူတယ္၊ ရန္ကုန္မွာ ဆက္ၿပီးစိုးစံေနရင္ အေသဆိုးနဲ႔ ေသလိမ့္မယ္ဆိုေတာ့ ၾကပ္ေျပးကိုေျပာင္းေနၿပီး ယၾတာေခ်တယ္၊ တိုင္းျပည္ဆူပြတ္လာႏိုင္တာေၾကာင့္ ၾကက္ဆူပင္ေတြ ေနရာမလပ္စိုက္ၿပီး ယၾတာေခ်ပါဆိုလို႔ ယၾတာေခ်တယ္၊ ေရႊတိဂံုပံုတူတစ္ဆူကို ၾကက္ေျပးမွာတည္ၿပီး ယၾတာေခ်ပါ ဦးဆိုလို႔ ေခ်ရျပန္တယ္၊ က်န္ခဲ့တာတစ္ခုရွိေသးတယ္ မဟာမုနိ႐ုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕ ဗိုလ္ကို ေဖာက္ၿပီး အထဲကဓါတ္ျပာေတြကို တစ္ကိုယ္လံုးလူးၿပီး တေနကုန္ ေရစိမ္ေနတာလည္း ပါေသး တယ္။ နည္းတာမဟုတ္… နည္းတာမဟုတ္… ႐ူးသလိုေၾကာင္သလိုနဲ႔ ငရဲမေၾကာက္ ငအံု မေၾကာက္ အကုန္ေလွ်ာက္လုပ္တယ္။ အဲဒါက ရဇနဘူရဲ႕ အရင့္အရင္ အ႐ႈပ္အထုပ္ေပါ့ေလ။

            အခုတေလာ ေနာက္တစ္မ်ိဳးလုပ္လာတာက ေရႊဘူငယ္ရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ ဗီဒီယိုအေခြ အ႐ႈပ္အထုပ္။ စလုပ္တုန္းကေတာ့ ရဇနဘူမိသားစုဟာ ေဟာ့သလို ေဟာ့သလို အ၀န္းနဲ႔ အ၀ိုင္း နဲ႔၊ ရဇနဘ႔ူ နအဖေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေတြမွာလည္း ေဟာ့သလို ေဟာ့သလို တည့္တည့္႐ႈ႐ႈ ေနၾက တာပါ၊ ရဇနဘူၾသဇာအာဏာအရွိန္အ၀ါကလည္း အဲသလို အဲသလို ရွိတယ္ဆိုတာကို တိုင္းျပည္ က လူထုကို ၿခိမ္းေျခာက္သလိုလို၊ ေတြေ၀ေစသလိုလို ရည္ရြယ္ခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ရဇနဘူ ကိုယ္တိုင္ အဲဒီဗီဒီယိုအေခြကို အစီအစဥ္ရွိရွိ ျဖန္႔လိုက္တာ မဟုတ္လား၊ ေဟာဆို လူထုေတြက လည္း ထပ္ခါတလဲလဲၾကည့္ၾက၊ တပ္မေတာ္ထဲက တပ္မေတာ္သားေတြကလည္း ထပ္ခါတလဲ လဲ ၾကည့္ၾက၊ ၾကည့္ရင္း ၾကည့္ရင္းနဲ႕ ရဇနဘူရဲ႕လိမ္စဥ္ေတြကို သေဘာေပါက္လာၾကတယ္။ လူထုနဲ႔ တပ္မေတာ္သားေတြဆီက ခိုးဆိုးဘုန္း၀ွက္ထားတဲ့ ဥစၥဓနေတြကို ျမင္လာၾကတယ္ေလ။ အဲဒါအျပင္ ေဖဟဲ့ … ေမာင္ဟဲ့ … ႏွမဟဲ့နဲ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးေမတၱာပို႔ၾကတယ္ေလ။ အက်ိဳးဆက္က အဲသလို အဲသလို မွန္ခ်က္နဲ႔ ႏွမ္းထြက္မကိုက္ေလေတာ့ တမ်ိဳးျပန္ဖာရျပန္တယ္။ အဲဒီ ဗီဒီယို အေခြကိုျဖန္႔တာ ရဇနဘူကို အေက်မနပ္ျဖစ္ေနတဲ့ ဗိုလ္ခင္ညြန္႔လူေတြက ျဖန္႔လိုက္တာပါ ဘာညာကြိကြဆိုၿပီး သတင္းထုတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ရေတာ့မလဲေလေနာ့္၊ ဘာလုပ္လို႔ရ ေတာ့မွာလဲ အခုမွေတာ့။ (ကင္ဇိုက သီခ်င္းစာသားေလတစ္ခု ရြတ္ျပလိုက္ဦးမယ္၊ အခုမွာေတာ့ … ငိုမေနနဲ႕ေတာ့၊ အခုမွေတာ့ … ငိုမေနနဲ႕ေတာ့။ အဟားေရ႕ … အေဟ့၊ သြပ္… သြပ္… သြပ္…)။

            အဲဒီဗီဒီယိုဇာတ္လမ္းက ဒီကေလာက္နဲ႔ၿပီးမသြားဘူး၊ ေနာက္ဆက္တြဲေတြ ထပ္ထြက္ လာတယ္၊ အမ်ားႀကီးမွ အမ်ားႀကီး ထြက္လာတယ္။ ကင္ဇိုတို႔ျပည္တြင္းမွာလည္း မၾကည့္ခ်င္မွ အဆံုး၊ မၾကားခ်င္မွအဆံုး ျပန္႔လို႔ ႏွံ႔လို႔။ ထင္ထင္ရွားရွားေလးေတြပဲ ထုတ္ႏုတ္ျပရမယ္ဆိုရင္ ေရႊဘူငယ္နဲ႔ သြားေလသူ ဗိုလ္တင္ဦးရဲ႕သား ကိုေဇာ္တို႔ရဲ႕ အ႐ႈပ္ေတာ္ပံုေတြကလည္း ဒီလို ဒီလို၊ ေရႊဘူငယ္နဲ႔ ကိုေဇာ္တို႔ လူငယ္သဘာဝ ေမတၱာမွ်ေနၾကတာ ၾကာပါပေကာတဲ့၊ အဲသဟာကို ရဇနဘူက ေရႊစိတ္ေတာ္ညိဳတာေၾကာင္႔ ကိုေဇာ့္ကို ကုန္ကားနဲ႔တိုက္သတ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးသတဲ့၊ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကိုေဇာ့္ခင္မ်ာ ေသကံမေရာက္သက္မေပ်ာက္ဘဲ ဒုကၡိတျဖစ္ရရွာတယ္။ (ဖေအ လုပ္သူကို ရဟတ္ယဥ္နဲ႔သတ္၊ သားလုပ္သူကို ကုန္ကားနဲ႔သတ္၊ ရဇနဘူတို႔ ရက္စက္ပံုကေတာ့) အဲ ဆက္ေျပာရရင္ ကိုေဇာ္ ေဆး႐ံုတက္ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ေရႊဘူငယ္က ခိုးခိုုးေတြ႕ေသး သတဲ့၊ ကိုေဇာ္နဲ႔ရတဲ့ကိုယ္ဝန္ကို လြယ္ထားရတဲ့အေၾကာင္းလည္း ေျပာျပရွာသတဲ့၊ ရဇနဘူရဲ႕ အမိန္႔ေတာ္ကို မျငင္းသာေတာ့လုိ႔ ၿဖိဳးေဇာ္ဝင္းကို လက္ထပ္ရေတာ႔မယ္လို႔ေျပာရင္း ခ်ံဳးပြဲခ် ငိုရွာသတဲ့ေလ။ အျဖစ္က အဲသလို အဲသလိုပါဗ်။ အဲဒါကမွ ရဇနဘူကို မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတဲ့ နအဖ ေခါင္းႀကီးပိုင္းကထြက္လာတဲ့ သတင္းအစစ္။ အမွန္အကန္။ ဒါ႔အျပင္လားဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဗီဒီယိုအေခြ ထြက္လာေသးတယ္၊ “စိန္စီေသာည”တဲ့။ အဲသမွာ အဲဒီအေခြမွာ ရဇနဘူတို႔က ေပ်ာ္လို႔ပါးလို႔ မဂၤလာပြဲႀကီးကို ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲ လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တိုင္းျပည္ထဲက လူထုေတြ ဘယ္လုိငတ္ျပတ္ၿပီး ဘယ္လိုအတိဒုကၡေရာက္ေနရတယ္ဆိုတာကို ႏႈိင္းယွဥ္ျပထား လိုက္တာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါပဲဗ်ာ။ ရဇနဘူအသိုင္းအဝိုင္းက ေထာင္တန္ေတြ ေဒၚလာေတြ ခဲဖိုးေပးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လူထုထဲက လူထုအခ်ိဳ႕ခင္မ်ာ ေတာင္းစားေနရတာ၊ ရဇနဘူတို႔ ကိတ္မုန္႔တံုးႀကီး ကိုက္စားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လူထုထဲက လူထုအခ်ိဳ႕ခင္မ်ာ ေမွာက္က်သြားတဲ့ ထမင္းၾကမ္းခဲကို ေကာက္စားေနရတာ၊ ရဇနဘူ႔မိသားစုဝင္ေတြ ဟန္တလံုး ပန္တလံုးနဲ႔ အၿပံဳးမပ်က္ ဓာတ္ပံု အ႐ိုက္ခံေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လူထုထဲက အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ ကေလး သူငယ္ေတြ ခင္မ်ာ မီးရထားဘူတာ႐ံုမွာ ေစ်းလုေရာင္းေနရတာ၊ ေတာင္းစားေနရတာ၊ လမ္းႀကိဳ လမ္းၾကားမွာ စြန္႔ပစ္ ပစၥည္းေတြ လိုက္ေကာက္ေနရတာ စတာေတြကို ႏိႈင္းယွဥ္ျပထားတာ အင္မတန္ကို ရင္နာစရာ ေကာင္းပါတယ္ေလ။ အဲဒီအေခြကမွ  ရဇနဘူကို မေက်နပ္တဲ့ နအဖ ေခါင္းႀကီးပိုင္းက စီစဥ္ ထုတ္လုပ္ျဖန္႔ခ်ိလိုက္တဲ့ ဗီဒီယိုအေခြအစစ္။ အဲဒါကမွ အမွန္အကန္။ အဲဒီအေခြမ်ိဳး ေတာ္တာ္တန္တန္ လူေတြ ဘယ္လုပ္ႏိုင္ပါ႔မလဲ။

            အဲသလို အဲသလို ရဇနဘူအ႐ႈပ္ေတာ္ပံုကို ေျပာျပရရင္ ကုန္ကိုကုန္ႏိုင္မယ္မထင္ဘူး။ အခုေတာ့ ရဇနဘူခင္မ်ာ အဲဒီကိစၥေတြနဲ႔ပဲ အေတာ္ေလး ေခါင္းစားေနရသတဲ႔၊ ဝန္ႀကီးအဖြဲ႕ေတြ ထဲက ဘယ္သူ႔ကိုျဖဳတ္လိုက္ရမလဲ၊ ဘယ္သူ႔ကို ‘ကစ္’ပစ္ရမလဲဆိုတာ စီစစ္ေနသတဲ့။ ဝန္ႀကီး အဖြဲ႕ေတြထဲမွာလည္း ဒီတစ္ခါ တုိ႕ကို ‘ကစ္’ရင္ေတာ့ ရဇနဘူကို ျပန္‘ကစ္’မယ္လို႔ ျပင္ဆင္ေန ၾကသတဲ့။ ရဇနဘူခင္မ်ာ ေန႔တုိင္းေသြးတုိးေနရတယ္၊ ရဇနဘူခင္မ်ာ ေန႔တိုင္း ေခါင္းေနာက္ေန ရတယ္၊  ရဇနဘူ အိပ္မေပ်ာ္လို႔ အိပ္ေဆးအျပင္းစားေတြ ေသာက္ေနရတယ္။ တခါတေလ ရဇနဘူက ‘ငါ႐ူးသြားရင္ေကာင္းမယ္၊ ဗိုလ္ေစာေမာင္လို ႐ူးသြားရင္ေကာင္းမယ္’လို႔ ေအာ္သတဲ့။ တခါတေလ ‘ဆရာေတာ့္ကို ေဆးထိုးသတ္သလို ငါ႔ကိုသတ္လိုက္ၾကေတာ့”လို႔ သူ႔အိမ္သားေတြ ကို ေအာ္ေငါက္သတဲ့။ တခါတေလ “ငါ႔ကို ရဟတ္ယဥ္ေပၚတင္ၿပီး တင္ဦးလို သတ္ပစ္ၾကစမ္းပါ” လို႔ ေအာ္ေအာ္ေနသတဲ႔။

            ကင္ဇို အဲသလိုေတြၾကားၾကားေနရတာ ရဇနဘူအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္၊ ရဇနဘူ တစ္ခုခုျဖစ္မသြားပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းမိတယ္၊ ကင္ဇိုေလ သိပ္ကို စိုးရိမ္တတ္တာ သိလား၊ ရဇနဘူ႔လည္ပင္းကို စြပ္ဖို႔လို႔ ေစာင့္ေနတဲ့ ႀကိဳးကြင္းႀကီးနဲ႔ လြဲသြားမွာကို သိပ္ စိတ္ပူ လိုက္တာကြယ္။

x x x x x

ကင္ဇို (၂၇၊ ၁၊ ၂၀၀၇)

ARCHIVE