ရသစာစု
ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ႏိုင္ငံ့အေရးကို စိတ္ဝင္စား၏။ စိတ္ဝင္စားသည့္အတိုင္းလည္း ကိုယ္တိုင္ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္လိုေသာ စိတ္လည္းရွိ၏။ ကြၽန္ေတာ္တို႔၏ နစ္နာခ်က္၊ ခံစားမႈမ်ားကို ဟစ္ေၾကးလို၏။ ဟစ္ေႂကြးၾက၏။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုသည္ကို တိတိက်က် မေဝဖန္တတ္ေသာ္လည္း ဤစာလံုး သံုးလံုး၌ အေျဖပါ၏။ နည္းနည္းထပ္ျဖည့္ရလွ်င္ မိမိမွလြဲ၍ အျခားေသာ တိုင္းသူျပည္သားမ်ား၏ အလိုဆႏၵ၊ သူ႔ကို အထင္မေသး၊ သူ႔လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို မိမိတတ္စြမ္းသေရြ႔ ေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔၊ တကယ့္ေစတနာသည္ကား မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဟု ကြၽန္ေတာ္ထင္၏။
ညီၫြတ္ေရးဟုလည္း ေျပာၾကပါသည္။ ဘယ္ေနရာ ညီၫြတ္ၾကမလဲ။ မသိသတတ္။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းသည္ အဆင့္ဆင့္ရွိ၏။ မ်ားျပားလွကုန္ေသာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းသည္ ဘယ္ေတာ့မွ တသားတည္း မျဖစ္ႏိုင္ဟု ကြၽန္ေတာ္ယံုၾကည္၏။ ကားမာတ္ ဘာေျပာေျပာ သူ႔ကိစၥသည္ ၿပီးၿပီ။ တစ္ေယာက္ထဲပင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မညီၫြတ္။ ထို႔ေၾကာင့္ မညီေသာကိစၥကို တတ္အားသေရြ႕ အမ်ားစု လက္ခံႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေသာ ႏိုင္ငံေရးကို ေဆာင္ရြက္သူသည္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရွိသူ ျဖစ္ႏိုင္၏။ တကယ့္ မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးဟု ထင္ရေလာက္ေအာင္၊ နားမလည္ေသာ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားကို ၿဖီးျဖန္းၿပီး မိမိပိုင္ ေရဒီယို၊ စာနယ္ဇင္း၊ တယ္လီေဗးရွင္း စသျဖင့္ ရွိသမွ် မီဒီယာမ်ားကို အသံုးခ်လိမ္လည္ေနေသာ ပုဂိၢဳလ္ႀကီးမ်ားလည္းရွိ၏။ ဥပမာ- (န.အ.ဖ)။
က်ေနာ့္အေၾကာင္း က်ေနာ္ေရးဖုိ႔ ဘယ္တုန္းကမွ မစဥ္းစားမိခဲ့ … ေရးလည္းမေရးခ်င္ … ေရးဖုိ႔လည္း လုိမယ္မထင္ခဲ့ …
