အေတြးအျမင္

အခြင့္သာတုန္းမွ မ႐ုန္းခ်င္လွ်င္ အ႐ႈံးႏွင့္ၿပိဳင္ရွိေသးေလလိမ့္လား

ဏီသစ္

          ယခု ၂၀၀၇၊ ဇူလိုင္ ၁၈ ရက္ေန႔တြင္ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေက်ာ္(၁၃ ႏွစ္ေက်ာ္)ၾကာ က်င္းပ လာေသာ နအဖ၏ အမ်ဳိးသားညီလာခံသည္ အဆုံးသတ္အေနျဖင့္ ေနာက္ဆုံးအႀကိမ္ ျပန္လည္ က်င္းပရန္ စတင္ေပလိမ့္မည္။ ဤသည္ ဖက္ဆစ္စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တရား၀င္ ျမန္မာျပည္တြင္ ျဖစ္ေပၚထြန္းေရးအတြက္ စဥ္ဆက္မျပတ္ႀကိဳးပမ္းေနေသာ နအဖစစ္အုပ္စု၏ စစ္အာဏာရွင္ အေဆာက္အဦး အေျခခံ(ပႏၷက္)အုတ္ျမစ္ခ်ေရး၏ ေနာက္ဆုံးပိတ္ေျခလွမ္းမ်ားကို စတင္လုိက္ ျခင္းလည္းျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းေလးဆယ္ေက်ာ္ ၁၉၆၂ က စစ္အာဏာသိမ္းၿပီး ေနာက္ (၁၂)ႏွစ္အၾကာ ၁၉၇၄ တြင္ မဆလ ဆိုရွယ္လစ္အေျခခံဥပေဒအတုျဖင့္ အာဏာရွင္ စနစ္ တရား၀င္ေအာင္လုပ္ခဲ့သည္ကို အသက္ေပါင္း၊ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ (၁၄)ႏွစ္ေက်ာ္ ေပးဆပ္ ၿပီး ၁၉၈၈ တြင္မွ ၿဖိဳခ်ႏုိင္ခဲ့သည္ကို သမိုင္းသင္ခန္းစာမွ မေမ့သင့္ေသးေပ။

            နအဖစစ္အုပ္စုသည္ ၎တို႔၏ လမ္းျပေျမပုံ (၇)ခ်က္ျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ႏုိင္ငံ ေရးအရ တရား၀င္ ျဖစ္လာေရးတခုတည္းသက္သက္ကို လုပ္ေဆာင္ေနသည္ေတာ့မဟုတ္။ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ လည္ပတ္ေရးယႏၱရားမ်ား၌၎၊ တုိင္းျပည္၏ ဦးေဆာင္စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ား၌၎ တျဖည္းျဖည္းခ်င္းျဖင့္ နက္႐ႈိင္းစြာ ထိုးေဖာက္ခ်ဳပ္ကိုင္ေနၿပီျဖစ္သည္။ တုိင္းျပည္၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးက႑မ်ားကို တုိက္႐ုိက္ျဖစ္ေစ၊ ၎တို႔၏ လက္ေဝခံမ်ားမွတဆင့္ျဖစ္ေစ၊ အနာဂတ္တြင္ လုိအပ္သလို ခ်ဳပ္ကိုင္ႏုိင္ရန္ ျဖန္႔က်က္ လက္၀ါး ႀကီးအုပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ နအဖသည္ ျပည္တြင္း၌ ျပည္သူကို ဖိႏွိပ္ခ်ယ္လွယ္ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားႏုိင္ ေသးေသာ္လည္း၊ ၎တို႔၏ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားႏွင့္ ကတိပ်က္မႈေပါင္း မ်ားစြာတို႔အတြက္ မ်က္ႏွာပန္း မလွဘဲ ကမၻာ့ႏုိင္ငံမ်ား၏ အျပစ္တင္ေျပာဆိုဖိအားေပးျခင္းကိုေတာ့ ခံေနရသည္။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားကိုအေျခခံေသာ ယေန႔ကမၻာ ႏုိင္ငံတကာဆက္ဆံေရးေၾကာင့္ ႏုိင္ငံႀကီးမ်ား၏ ကစားပြဲၾကားတြင္ နအဖအေနျဖင့္ ထြက္ေပါက္ရရွိေနေစသည္။ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရးကို အေျခခံ၍ အိမ္နီးခ်င္းအင္အားႀကီး (၂)ႏုိင္ငံ(အိႏိၵယ၊ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏုိင္ငံ)ႏွင့္ အာဆီယံႏုိင္ငံမ်ား အၾကားတြင္ ႏုိင္ငံေရးအၾကပ္အတည္းရွိေစကာမူ အျမတ္ထုတ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ ထုိ႔အျပင္ နအဖ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္မ်ားသည္ သူတို႔၏ စစ္ဗုိလ္တမတ္သားအစိုးရ တရားဝင္ျဖစ္လာခဲ့လွ်င္ အေနာက္ ႏုိင္ငံမ်ား၏ သေဘာထားသည္ ယခုေလာက္မတင္းမာဘဲ တမ်ဳိးတဖုံ ေျပာင္းလဲလာႏုိင္သည္ဟု ယူဆထားၾကသည္လည္း ရွိသည္။

            အထက္ပါတို႔သည္ ျပည္တြင္းႏုိင္ငံေရးအၾကပ္အတည္းႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာဖိအားမ်ား ရွိေန ေသာ္ျငားလည္း၊ နအဖစစ္အာဏာရွင္စနစ္ တည္ေဆာက္ရန္ ႀကိဳးပမ္းေနမႈ၏ ပကတိအေျခ အေနတခ်ဳိ႕ျဖစ္သည္။ ဤကဲ့သို႔ အေျခအေနမ်ဳိးတြင္ မိမိတို႔ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားထံမွ နအဖ စစ္အုပ္စု၏ ဖက္ဆစ္စစ္အာဏာတည္ၿမဲေရး လမ္းစဥ္မ်ားအား ဘယ္လို ဟန္႔တား႐ုိက္ခ်ဳိးမည္၊ အမ်ဳိးသားညီလာခံ၏ ယုတၱိ၏ယုတၱာမဲ့မႈကို ျပည္သူမ်ားၾကားထဲ ဖြင့္ခ်ၿပီး၊ နအဖလမ္းျပေျမပုံ (၇)ဆင့္၏ အဆင့္တုိင္းကုိ ဟန္႔တားတိုက္ဖ်က္သြားမည္ဆိုသည့္ ျပတ္ျပတ္သားသား အသံမ်ားႏွင့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား၊ အထူးသျဖင့္ လက္ေတြ႔လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားမွာ အပူတျပင္း လိုအပ္ေနၿပီျဖစ္သည္။ စစ္အုပ္စုႏွင့္ သူတို႔၏လက္ေ၀ခံမ်ား ျပည္သူလူထုႀကီးအား ေတြေ၀ ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ ႀကိဳးပမ္းခ်က္မ်ားကိုလည္း ဖြင့္ခ်တိုက္ဖ်က္ရေပလိမ့္မည္။ ယေန႔ ျပည္သူလူထုႀကီး နိစၥဓူ၀ ႀကံဳေတြေနရေသာ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး ဒုကၡ အားလုံး၏ လက္ရင္းတရားခံသည္ နအဖစစ္အုပ္စုျဖစ္သည္။ ဤဖိႏွိပ္မႈမ်ား၊ ဒုကၡမ်ား အဆုံး သတ္ရန္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ျမန္မာေျမေပၚမွ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားဖို႔ လိုအပ္သည္။ ကံကိုလည္း ယိုးမယ္ဖြဲ႔ေနစရာမလို၊ ကယ္တင္ရွင္ကိုလည္း ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနစရာမလို၊ ကုိယ္လိုခ်င္သည့္ ပန္းတိုင္ကို ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးမွ ေရာက္ႏုိင္လိမ့္မည္ … ဤကဲ့သို႔ ယုံၾကည္ခ်က္မ်ဳိး၊ စိတ္ဓာတ္ မ်ဳိး ျပည္သူလူထုထဲ နက္နက္႐ႈိင္း႐ိႈင္း ၀င္ေရာက္ေနေအာင္ မိမိတို႔ဘက္ေတာ္သားမ်ားက ႀကိဳးစားရလိမ့္မည္။ ထို႔အျပင္ ျပည္သူလူထုေရွ႕က အနစ္နာခံ၍ မားမားမတ္မတ္ရပ္ေနသည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားရွိေနေၾကာင္းကိုလည္း ျပည္သူအား ညႊန္ျပရမည္။ သမုိင္းတြင္လည္း ကမၻာ အရပ္ရပ္ရွိ ဖိႏွိပ္သူ အာဏာရွင္တို႔အား လူထုအားျဖင့္သာ ျဖဳတ္ခ်ႏုိင္ခဲ့ၾကသည္ကို သာဓကျပဳ၍ ျပည္သူအား ယုံၾကည္မႈႏွင့္ စိတ္ဓါတ္ခြန္အားျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရေပမည္။

            ယခုလက္ရွိအေျခအေနတြင္ မိမိတို႔ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားဘက္မွ ျပတ္သားသည့္ အျမင္၊ ျပတ္သားသည့္ ႏုိင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းတခုကို ျပည္သူလူထုႀကီးအား ခ်မျပႏုိင္ျခင္းမွာ မိမိတို႔ ဘက္ေတာ္သားမ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္၊ အားနည္းခ်က္ျဖစ္သည္။ ကြဲျပားေသာ အက်ဳိးစီးပြား၊ ကြဲျပားေသာ လူတန္းစားတို႔ျဖင့္ ဖြဲ႔တည္ထားေသာ တုိင္းရင္းသားျပည္သူလူထုႀကီးအားလုံး၏ ဘုံအက်ဳိးစီးပြားကို ဦးတည္ကိုယ္စားျပဳေသာ လက္ေတြ႔ဆန္သည့္ ဘုံေႂကြးေၾကာ္သံတခုကို ေဖၚထုတ္ႏုိင္ရန္မွာ မလြယ္ကူေသာကိစၥျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဤကိစၥသည္ မိမိတို႔ ဘက္ေတာ္ သားမ်ား မျဖစ္မေန ေဆာင္ရြက္ၾကရမည့္ ပကတိအေျခအေန၏ စိန္ေခၚခ်က္ ျဖစ္ေနသည္။

            အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးႏွင့္ ရင္ၾကားေစ့ေရးဆိုသည္မွာလည္း မျဖစ္မေန ေဖၚေဆာင္ၾကရမည့္ ႏုိင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းတခုျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ …  မည္သူေတြႏွင့္ မည္သည့္ပုံသ႑ာန္ၾကားတြင္မွ ဤရင္ၾကားေစ့ေရးအဆင့္သည္ ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္သည္ ဆိုသည္ ကိုေတာ့ လက္ေတြ႔က်က် စဥ္းစားၾကရလိမ့္မည္။ ပေဒသရာဇ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ထူေထာင္ရန္ အိပ္မက္မက္ေနၾကေသာ နအဖစစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္တို႔သည္ ျပည္သူအခ်င္းခ်င္းကို ေသြးခြဲထားသည္။ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူကို ေသြးခဲြထားသည္။ ျပည္ပမွ ဗမာေတြႏွင့္ တိုင္းရင္းသားေတြကို ေသြးခြဲထားသည္။ ေရးျပရင္ေတာ့ ဆုံးမည္မထင္။ သို႔ေၾကာင့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ဆိုသည္ကုိ ျဖစ္ေအာင္ေဖၚေဆာင္ရမည္။ ရန္သူစစ္အာဏာရွင္၏ အ၀န္းထဲေရာက္ေနေသာ ျပည္သူေတြကို မိမိတို႔၏ မိတ္ေဆြေတြျဖစ္လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကရမည္။ ဤတြင္ တခုေတာ့ စဥ္းစားရလိမ့္မည္။ ရင္ၾကားေစ့ေဆြးေႏြးေရး စကား၀ုိင္းေတြကို လူထုရဲ႕ စြမ္းအားနဲ႔ တြန္းပို႔ ေဖၚေဆာင္မည္လား? …. .သို႔မဟုတ္ …. အာဏာကိုခ်ဳပ္ကိုင္ထားသူ၊ ရင္ၾကားမေစ့ခ်င္သူ ေတြထံ ရင္ၾကားေစ့ဖို႔ေတာင္းခံၾကရင္း အခ်ိန္ေတြ အကုန္ခံၾကမည္လား? .... မိမိတို႔ စဥ္းစား ရေပလိမ့္မည္။

            ျပည္တြင္း၌ စစ္အုပ္၏ ျပည္သူအေပၚ ဖိႏွိပ္မႈတို႔သည္ ပို၍ပို၍ ျပင္းထန္လာသည္။ ဤလိုအေျခအေန ဖိႏွိပ္မႈေတြရဲ႕ေအာက္မွာ ႀကိဳးတန္းေပၚလမ္းေလွ်ာက္ရသလို အေျခအေနမ်ဳိး မွာ မိမိတို႔ရဲ႕ အင္အားကိုလည္း ထိန္းသိမ္းတည္ေဆာက္ရင္း ျပည္သူႏွင့္လည္း တသားတည္း ရပ္ခံရင္း လိမၼာပါးနပ္စြာ ႏုိင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းလုပ္ကြက္မ်ား ခ်ဲ႕ထြင္ေဖၚထုတ္ေနသည့္ ျပည္တြင္းက ေျမေပၚႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားရဲ႕ အေကာင္းဆုံး လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို ေလးစား ဂုဏ္ယူမိသည္။ ဦးညႊတ္၍ အေလးလဲျပဳမိပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ဤျပည္တြင္း ေျမေပၚႏုိင္ငံေရး အင္အားစုမ်ား လက္ရွိအေျခအေနေတြမွာ မလုပ္ႏုိင္ေသးေသာ၊ မလုပ္သင့္ေသးေသာ လုပ္ငန္းမ်ား ရွိေနေသးသည္။ ဤကြက္လပ္မ်ားကို စဥ္းစားေဖၚထုတ္ၾကဖို႔၊ လုပ္ကိုင္ၾကဖို႔ က်န္အင္အားစုမ်ားတြင္ တာ၀န္ရွိေနသည္။ ဤအင္အားစုမ်ားႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္တစင္ေထာင္ရန္ ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ေပ။ ထိုအင္အားစုမ်ားအေပၚ လူထု၏ ေထာက္ခံမႈႏွင့္ ယုံၾကည္ကုိးစားမႈ အဝိုင္းအ၀န္း ႀကီးမားေစသည္ထက္ ႀကီးမားလာေစရန္ႏွင့္ ၎တို႔၏ ဦးေဆာင္မႈေနာက္သို႔ ျပည္သူလူထုႀကီး စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ပါ၀င္လုိက္ပါႏုိင္ေရးအတြက္ ျဖစ္သည္။

            ျမန္မာျပည္က ျပည္သူတိုင္း(အထူးသျဖင့္ မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္မ်ား)ဟာ မိမိတို႔ရဲ႕ ပုခုံး ေပၚကို မိမိတို႔ ျဖတ္သန္းေနတဲ့ေခတ္က တင္ေပးလိုက္တဲ့ သမုိင္းေပးတာ၀န္ေတြ၊ သမုိင္းရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ထမ္းေဆာင္ဖို႔ အလိုရွိလာ၊ ထမ္းေဆာင္လာၿပီဆုိရင္ ‘မင္းကိုႏုိင္’ေတြ၊ ‘ကိုကို ႀကီး’ေတြ၊ ‘မစုစုေႏြး’ေတြ ျမန္မာျပည္မွာ လူတုိင္းဟာ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ အဲဒီလိုအခါက်ရင္လဲ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဟာ ျမန္မာေျမေပၚက လုံး၀ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေတြေၾကာင့္လည္း နအဖဟာ သူတို႔အာဏာကို ျပည္သူေတြအနာခံတတ္ဖို႔ လက္တံရွည္ရွည္နဲ႔ လူထုထဲ ထုိးေဖာက္ ဝင္ေရာက္ၿပီး အေၾကာက္တရားေတြကို လုိက္လံေမြးျမဴေနတာျဖစ္သည္။ ဒါကို မိမိတို႔ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သားမ်ားကလည္း တန္ျပန္လက္တံရွည္နဲ႔ ျပည္သူၾကားထဲ ျဖန္႔က်က္ ထုိးေဖာက္၀င္ေရာက္ရမွာ ျဖစ္သည္။ မမွန္ကန္တဲ့ ဖိႏွိပ္မႈကို ေတာ္လွန္ဖို႔၊ မမွန္ကန္တဲ့ အေၾကာက္တရားကေန ကင္းေ၀းဖို႔၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ စုုစည္းမႈသာလွ်င္ ခြန္အားအစစ္ျဖစ္တာမို႔ ကိုယ္လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ကုိယ့္အားကိုယ္သာ ကိုးၾကဖို႔ စတဲ့ ေတာ္လွန္ရဲတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ျပည္သူ ေတြၾကားထဲမွာ စဥ္ဆက္မျပတ္ စီးဆင္းေနဖို႔လိုပါတယ္။ ဒီအတြက္လဲ လိမၼာပါးနပ္ဖို႔ မိမိတို႔ ေဆာင္ရြက္ၾကရလိမ့္မည္။ ဒါမွလဲ နအဖစစ္ဖက္ဆစ္တ႔ို လူထုၾကားထဲမွာ ေမြးျမဴေနတဲ့ အေၾကာက္တရားကို ႐ုိက္ခ်ဳိးဖ်က္ႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

            ဒီအျပင္ နအဖဟာ သူတို႔ရဲ႕ အဓိကေျခလွမ္းသစ္တခုကို စ,တုိင္း ဒီမုိကေရစီဘက္ ေတာ္သား၊ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားအတြင္း အျမင္႐ႈပ္ေထြးမႈမ်ားကိုျဖစ္ေစမည့္ ေယာင္ျပ(decoy)တခုကို အၿမဲတမ္း ထုတ္လႊင့္ေလ့ရွိသည္။ ထိုေယာင္ျပမွတဆင့္ ဘက္ေတာ္သားမ်ား၏ သေဘာထားကို တီေခါက္ျခင္း၊ တုံ႔ျပန္လာႏုိင္သည့္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခမ်ားကို ႀကိဳတင္ခန္႔မွန္းျခင္းမ်ား ကို ျပဳတတ္သည္။ မိမိတို႔ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားဘက္ကလည္း တခါတရံတြင္ နအဖ၏ ေယာင္ျပအေပၚတြင္ အေျခအတင္ ေဆြးေႏြးျငင္းခုန္ၾက၍ နအဖ၏ တကယ့္ေျခလွမ္းကို အာ႐ုံ ေသခ်ာမျပဳမိၾကေတာ့ ယခုလည္း ဗုိလ္သိန္းစိန္၏ “ျပန္လည္စတင္မည့္ ညီလာခံတြင္ ျပင္ဆင္ စရာရွိသည္မ်ားကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္သြားမည္” ဆိုသည့္ ေယာင္ျပစကားတခြန္းသည္ ေတာ္ေတာ္ေလး တာသြားခဲ့သည္။ သူ႔စကားႏွင့္ သူ႔အားျပန္ခ်ည္ရန္ ႀကိဳးစားေနသူမ်ား ရွိၾက သလို၊ ျပင္ဆင္ခြင့္ေပးလွ်င္ မည္သည့္အခ်က္မ်ားကို ျပင္ဆင္မည္ဆုိၿပီး စိတ္ကူးဖဲ႐ုိက္ေနသူ မ်ားလည္း ရွိသည္။ ယထာဘူတက်က် စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ နအဖသည္ ၎တို႔၏ စစ္ဗုိလ္ တမတ္သားပါသည့္ ပါလီမန္အေျခခံမူကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ႏုိင္ေခ်ရွိပါသလား? မိမိစာေရးသူ အေနျဖင့္ေတာ့ မရွိပါဟုပဲ ေတြးမိပါသည္။ ဤ တမတ္သားမူကို မပယ္ဖ်က္လွ်င္ေတာ့ ေပၚေပါက္ လာမည့္ အေျခခံဥပေဒသည္ စစ္အာဏာရွင္ဥပေဒပဲ ျဖစ္လိမ့္မည္။ ပါလီမာန္သည္လည္း စစ္ အာဏာရွင္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားေသာ ပါလီမန္ပဲ ျဖစ္လိမ့္မည္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တရား၀င္ ျဖစ္လာေရး လမ္းျပေျမပုံ (၇)ခ်က္၏ အဆင့္တုိင္းကို တုိက္ဖ်က္ဖို႔ အားထုတ္ျပင္ဆင္ရလိမ့္မည္။ တုိက္ဖ်က္၍ရႏုိင္သည့္ အခြင့္အေရးမ်ားလည္း ရွိေနသည္။ ၂၀၀၈ အကုန္ပိုင္းတြင္ ယခု က်င္းပေနသည့္ ညီလာခံမွ ခ်တ္မွတ္လိုက္မည့္ မူၾကမ္းကို အေျခခံ၍ အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲၿပီး လူထုဆႏၵခံယူပြဲလုပ္မည္ဟု နအဖေလသံပစ္ထားသည္။ ဤဆႏၵခံယူပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္မႈေတြ စတင္လုပ္ေဆာင္ေနသည္ကိုလည္း ေတြ႔ေန၊ ၾကားေနရသည္။

            နအဖသည္ သူတို႔၏ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တရား၀င္ျဖစ္လာေရး လမ္းျပေျမပုံအဆင့္ (၇) ဆင့္တြင္ မျဖစ္မေန ျဖတ္သန္းရၿပီး သူတို႔အတြက္ အခက္အခဲျဖစ္ႏုိင္ဆုံး ျဖစ္ႏုိင္သည့္ လူထု ဆႏၵခံယူပြဲကို သတိရွိရွိႏွင့္ ျပင္ဆင္ေနပုံရသည္။ ဤအဆင့္ကို နအဖ ေက်ာ္လႊားႏုိင္ခဲ့လွ်င္ က်န္အဆင့္မ်ားသည္ သူတို႔အတြက္ လြယ္ကူသြားလိမ့္မည္။ လူထုဆႏၵခံယူပြဲဆိုသည္မွာ လူထု ကို အေျခခံရေသာ ႏုိင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းတခုျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ လူထုကို ေတြေ၀ေအာင္ နအဖသည္ နည္းမ်ဳိးစံုႏွင့္ ႀကိဳးစားလာလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာျပည္သူလူထုသည္ အသည္း ၾကားက မဲတျပား၏တန္ဖိုးကို သိသည္။ အခြင့္အခါရတုိင္းလဲ စစ္အာဏာရွင္ကို အလိုမရွိေၾကာင္း ဤမဲျပားတျပားျဖင့္ သက္ေသျပခဲ့သည့္ သမုိင္းသာဓကမ်ားလည္း ရွိသည္။ နအဖကလည္း ဤကဲ့သို႔ျဖစ္မွာကို ေၾကာက္သည္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတုိ႔ ဒီမုိကေရစီဘက္ေတာ္သားမ်ားက ဒီတေခါက္ ျပည္သူ႔အသည္းၾကား မဲျပားမ်ားက ထြက္ေပၚလာမဲ့ စြမ္းအားေတြကို ပိုမိုႀကီးမားတဲ့ ျပည္သူအဟုန္ေတြအျဖစ္ ဖန္တီးယူၾကၿပီး ဒီစစ္အာဏာရွင္ေတြကို အာဏာပလႅင္ကေန တြန္းထုတ္ဖယ္ရွားႏုိင္ဖို႔အတြက္ လက္ေတြ႔ ဘုံလုပ္ငန္းေတြခ်မွတ္ၿပီး ယခုထဲက ႀကိဳးစား ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ လက္ငင္းသမုိင္းအေျခအေနက အျပင္းအထန္ ေတာင္းဆိုေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခြင့္သာခိုင္ သံပူခုိက္မွာ ျပတ္ျပတ္သား မထုႏွက္ဘဲ ကိစၥျပတ္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ ၾကလွ်င္ ဒုကၡမ်ားေစ၊ အက်ဳိးမဲ့ေစေၾကာင္း  လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဆိုဆံုးမခဲ့ေသာ ဤအလကၤာေလးကို ႏွလုံးသြင္းရင္း ႏိႈးေဆာ္လိုက္ရပါေၾကာင္း … 

◊ အခြင့္သာတုန္းမွ မ႐ုန္းခ်င္လွ်င္ အ႐ႈံးႏွင့္ၿပိဳင္ရွိေသးေလလိမ့္လား၊

◊ အခြင့္သာဆဲမွ မခဲခ်င္လွ်င္ အလြဲႏွင့္ျပင္ရွိေသးေလလိမ့္လား၊

x x x x x

ဏီသစ္
(၁၅.၀၇.၀၇)

ARCHIVE