|
၁၉၆၂ ခု၊
မတ္လ (၂)ရက္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ တရား၀င္ေရြးေကာက္ခံအစိုးရကို
စစ္အာဏာရွင္ တစုက လက္နက္ကိုင္အဓမၼနည္းျဖင့္ ျဖဳတ္ခ်ခဲ့ရာ အာရွတိုက္၏
မီ႐ွဴးတန္ေဆာင္မွာ အေမွာင္ ေခတ္ႀကီးအတြင္း သက္ဆင္းသြားခဲ့သည္။
အာရွတြင္
ပညာေရးအဆင့္ အျမင့္ဆံုး ႏိုင္ငံတခုျဖစ္ခဲ့သည့္ ျမန္မာျပည္သည္ နိမ့္က်
လွသည့္ ပညာေရးအဆင့္အတန္း ရသြားသျဖင့္ ျပည္တြင္းပညာေရးမွာ
လံုး၀တန္ဖိုးမဲ့သြားခဲ့ သည္။ အဆင့္ျမင့္ပို႔ကုန္ပစၥည္းမ်ားျဖင့္
အာရွတြင္ နာမည္တလံုးရထားသည့္ႏိုင္ငံမွာ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံအားလံုးမွ
အရည္အေသြးနိမ့္ပစၥည္းမ်ား သြန္ခ်ရာ ျဖစ္လာသည္။ အားကစား၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊
အႏုပညာတို႔ ေတာက္စားခဲ့ေသာႏိုင္ငံသည္ မည္သို႔မွ ႏိုင္ငံ့သိကၡာ
မဆည္ႏိုင္ေတာ့ေသာ ႏိုင္ငံ ျဖစ္သြားသည္။
မဆလစစ္အာဏာရွင္စနစ္၏ ေနာက္ဆံုးႏွစ္မ်ား၌ လိမ္ညာမႈိင္းတိုက္မႈမ်ား၊
တပါတီ စနစ္၏ ႏိုင္ငံေရးဖိႏွိပ္မႈမ်ားက ႏိုင္ငံကို အလင္းေရာင္မဲ့ေစသလို
စစ္အာဏာရွင္စနစ္၏ လက္၀ါး ႀကီးအုပ္ ကိုယ္က်ဳိးၾကည့္
စီးပြားေရးေပၚလစီမ်ားကလည္း ကမာၻ႔အဆင္းရဲဆံုး ႏိုင္ငံဘ၀သို႔
တြန္းခ်ခဲ့သည္။ ၁၉၈၈ မတ္-ဇြန္-ၾသဂုတ္လမ်ားတြင္မူ ခ်မ္းေျမ႕ေပ်ာ္ရြင္
သန္႔စင္သည့္ႏိုင္ငံ ျပန္လည္ထူေထာင္ဖို႔ ေက်ာင္းသားမ်ားေခၚရာေနာက္
ျပည္သူမ်ား တခဲနက္လိုက္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုမွသည္ …
၁၉၈၈ ခု၊ ၾသဂုတ္လ (၂၆)ရက္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ အမ်ဳိးသား
ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ေသြးပီသစြာ
သမိုင္း၏ေတာင္းဆိုမႈကို နာခံ၍ ျပည္သူ႔ ရင္ခြင္သို႔ ၀င္ေရာက္လာခဲ့သည္။
ဤသို႔ျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း (၃၀)အတြင္း ပထမဆံုးေသာ လြတ္လပ္ သည့္
ပါတီစံုေရြးေကာက္ပြဲမွတဆင့္ ၁၉၉၀ ခု၊ ေမ (၂၇)ရက္တြင္
ျပည္သူ႔ရင္ႏွစ္တို႔အား ေအာင္ပြဲပန္းတိုင္ လွမ္းျမင္ႏိုင္ေစသည္အထိ
လြတ္လပ္ငွက္က လမ္းျပခဲ့ပါသည္။
က်မအိမ္ …
က်မေမြးဖြားခဲ့ရာ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခံခဲ့ရာ
တခ်ိန္က
ခ်မ္းေျမ႕သာယာ
အခုေတာ့
ေမွာင္မိုက္ တုန္လႈပ္စရာအျပည့္။
က်မမိသားစု
…
က်မ
အတူႀကီးျပင္းခဲ့ရာ
တခ်ိန္က
လန္းဆန္း ေပ်ာ္ရြင္
အခုေတာ့
ေၾကာက္ရြံ႕ ေျခာက္ျခားလ်က္။
က်မသူငယ္ခ်င္းမ်ား …
က်မ
ေပါင္းသင္းခဲ့ရာ
တခ်ိန္က
သန္႔စင္ ရႊင္ျပ
အခုေတာ့
ႏွလံုးေၾကကြဲ အသက္ရွင္။
လြတ္လပ္ငွက္
…
လြတ္ေျမာက္ခါစ
တခ်ိန္က
ေလွာင္ခ်ဳိင့္ထဲ
အခုေတာ့
သံလြင္ခက္ခ်ီ ပ်ံသန္းေန
က်မခ်စ္တဲ့ႏိုင္ငံအတြက္။
လြတ္လပ္တဲ့ဗမာျပည္ဆီ ပ်ံေနတဲ့ လြတ္လပ္ငွက္ပါ။
လြတ္လပ္ငွက္(၁၉၈၉)
မဆလတျဖစ္လဲ
န၀တစစ္အာဏာရွင္လက္သစ္တို႔က ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္မ်ား ၎တို႔ ေမွ်ာ္မွန္းသလုိ
ျဖစ္မလာေသာအခါ ပထမတြင္ မလိမ့္တပတ္၊ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ႐ူးသလိုေပါသလို၊
ေနာက္ဆံုး၌ ေျဗာင္အတိအလင္း၊ ရလဒ္မ်ားကို ျငင္းဆန္ခဲ့ေတာ့သည္။ ၁၉၉၀ ခု၊
ဇူလိုင္ (၂၉)ရက္ ဂႏီၶအစည္းအေ၀းလြန္ေျမာက္ၿပီးေနာက္တြင္
ဒီမိုကေရစီအလင္းစမွာ လံုး၀ေမွာင္က်သြားၿပီး တႏိုင္ငံလံုး
တဆင့္ျမင့္စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္၌ အသံတိတ္ဆိတ္သြားေစခဲ့သည္။
စစ္အာဏာတည္တံ့ခိုင္ျမဲေရးကို နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ တဆင့္တိုးေစသည့္အခါ
စစ္ေထာက္လွမ္းေရးစနစ္ သဏၭာန္ေပါင္းစံု ဖြံ႔ၿဖဳိးထြန္းကားလာေတာ့သည္။
စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္တို႔၏ အတၱကို ကာကြယ္ျမႇင့္တင္ႏိုင္ရန္အလို႔ငွာ
တႏိုင္ငံလံုး၏ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ စည္ပင္၀ေျပာမႈ တို႔ကို
ဖိခ်ပစ္လိုက္ပါေတာ့သည္။ ၁၉၈၈ ခု၊ ၾသဂုတ္ (၈)ရက္ႏွင့္ ၁၉၉၀ ခု၊ ေမ (၂၇)ရက္၏ အသံမ်ားကို တိတ္ဆိတ္သြားေစခဲ့ပါသည္။
သို႔ေသာ္ …
ေျခာက္ႏွစ္ၾကာ အဓမၼအသံဆိတ္ခံရၿပီးေနာက္ ၁၉၉၅ ဇူလိုင္လတြင္လည္းေကာင္း၊
ေနာက္တဖန္ ႏွစ္ႏွစ္နီးပါးၾကာ အဓမၼအသံတိတ္ခံရၿပီးေနာက္ ၂၀၀၂ ခု၊
ေမလတြင္လည္း ေကာင္း လြတ္လပ္မႈအသံမွာ နဂိုမူရင္းအတိုင္း
အင္ျပည့္အားျပည့္ထြက္ေပၚခဲ့ျပန္သည္။ ကမာၻေက်ာ္လူလိမ္ႀကီးမ်ားကား
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ ကိုယ္စားျပဳေနေသာ လြတ္လပ္မႈ အသံကို မည္သို႔မွ
ဖံုးလႊမ္းေဖ်ာက္ဖ်က္မပစ္ႏိုင္ခဲ့။ ဆင့္ပြားလာေသာ မင္းကိုႏိုင္၊
ကိုျမင့္ေအး၊ ဦးေအးျမင့္၊ စုစုေႏြးတို႔၏ တိတ္ဆိတ္ေျမမွ
ေဖာက္ထြက္ေနသည့္ လြတ္လပ္မႈအသံမ်ားကို လိုက္လံတုပသူတို႔ တုပၾကေသာ္လည္း
မည္သို႔မွ မယွဥ္သာပါေလ။
တိတ္ဆိတ္ေျမမွာ၊ ဘယ္သူမွ မေျပာႏိုင္တာက
တေယာက္ေယာက္ကမ်ား ေခ်ာင္းနားေထာင္ေနမလား
လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ေတြ ျပန္ေရာင္းႏိုင္ဖို႔ေလ။
သတင္းေပးတို႔ကို ႏိုင္ငံ့ေသြးနဲ႔ တန္ဖိုးသင့္ေပး
ဒီေတာ့
မင္းဆိုးတို႔မႀကဳိက္တာကို ဘယ္သူမွမေျပာရဲ။
ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုတဲ့ တိတ္ဆိတ္ေျမမွာေလ၊
ရယ္ေမာသံတိတ္ အေတြးအျမင္ ဆိတ္။
ေဟာဒီ
ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုတဲ့ တိတ္ဆိတ္ေျမမွာ၊
ဆိတ္ၿငိမ္ေနတဲ့လူထုႀကီးအတြင္းက တိတ္ဆိတ္ျခင္းအသံကို ၾကားႏိုင္
တိတ္ဆိတ္ေျမမွာ၊ ဘယ္သူမွ မေျပာႏိုင္တာက
စစ္သားေတြ
ဘယ္အခ်ိန္လာၿပီး
မ,သြားမလဲ။
တ႐ုတ္က
လမ္းရခ်င္၊ ျပင္သစ္က ေရနံလိုခ်င္နဲ႔၊
ယိုးဒယားက
သစ္ယူ၊ န၀တက ခိုးရာပါပစၥည္းေတြယူနဲ႔
…
တိတ္ဆိတ္ေျမမွာေလ …
တိတ္ဆိတ္ေျမမွာ၊ ဘယ္သူမွမၾကားႏိုင္တာက
အသတ္ခံရသူေတြရဲ့ တိတ္သြားတဲ့အသံ
ေနာက္ၿပီး
အေၾကာက္တရားနဲ႔ ပိတ္ဖံုးထားတဲ့အသံ။
ဘယ္လိုပင္
ဇြတ္အတင္းလုပ္လုပ္၊ လြတ္လပ္မႈဆိုတဲ့အသံကို
လူလိမ္လူညာတို႔ မတုပႏိုင္ မွိန္ေပ်ာက္သြားေအာင္ ဖံုးမပစ္ႏိုင္ေပါ့။
တိတ္ဆိတ္ေျမ (၁၉၉၆)
၁၃၆၅ ခု၊
ကဆုန္လကြယ္ေန႔မွာ ထံုးစံအတိုင္း ေမွာင္မုိက္ေနသည္။ ၿမိဳ႕ျပ၏
လွ်ပ္စစ္ မီးေရာင္ႏွင့္ေ၀းေသာ၊ ဒီပဲယင္း၏ ေတာနယ္မွာ ပို၍ပင္ေမွာင္သည္။
ဤသို႔ေသာ အေမွာင္ကိုမွ အထူးႏွစ္သက္သူတို႔အုပ္ခ်ဳပ္ရာ တိုင္းျပည္တြင္
လြတ္လပ္မႈအသံကို ဆိတ္သုဥ္းေအာင္လုပ္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းမွာ ဤလကြယ္ေန႔၌
အက်ည္းတန္စြာ ေပၚေပါက္လာေလသည္။ သို႔ျဖင့္ … အစုလိုက္အၿပဳံလိုက္ လူသတ္ပြဲ၊
အစုလိုက္အၿပဳံလိုက္ ႏွိပ္ကြပ္ပြဲ၊ …တိတ္ဆိတ္ေျမအား အဆင့္ တိုးျခင္း။
ထူးဆန္းသည္ေတာ့မဟုတ္။ ၎တို႔၏ အဘိဓာန္ထဲတြင္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းမႈဟူေသာ ေဝါဟာရ
လံုး၀ လံုး၀ မပါ၀င္ေသာ ကိုယ္က်ဳိးႀကီး စစ္အာဏာရွင္တို႔ႏွင့္
စိတ္သေဘာထား ျမင့္ျမတ္လွေသာ ျပည္သူတို႔ ရင္ဆိုင္ရသည့္ပြဲ၌
ျပည္သူတို႔ဘက္က ေသြးေခ်ာင္းစီးခဲ့သည္မွာ ယခုမွမဟုတ္။
၁၉၈၅ ခုက ရွမ္းျပည္အလယ္ပိုင္း လဲခ်ား-မိုင္းေနာင္ေဒသ၌ မဆလစစ္တပ္က ဗကပ
ရင္း ၅၀၂ တပ္ရင္းမႉး ၀တိုင္းရင္းသား ဗိုလ္တာပဲ့၏ဇနီး
ရွမ္းအမ်ဳိးသမီးကို ကိုယ္၀န္အရင့္အမာ ႏွင့္ ဖမ္းမိခဲ့ရာ ဗိုက္ေပၚ
တက္ခုန္သတ္ခဲ့ပါသည္။
၁၉၉၂ ခုက ၿမိတ္-ထား၀ယ္ခ႐ိုင္ ေကအင္ယူခ႐ုိင္မႉး ပဒိုသမိန္ထြန္း၏ (၅)ႏွစ္အရြယ္ သားႏွင့္ (၇)ႏွစ္အရြယ္ သမီးတို႔ကို န၀တစစ္တပ္က
ဖမ္းမိၿပီးေနာက္ အရွင္လတ္လတ္ မီးပံုထဲ ပစ္ခ်သတ္ခဲ့သည္။
၁၉၉၃ ခုက ေအာင္ပန္း-လြယ္ေကာ္ ရထားလမ္းေဖာက္ရာ၌ နတ္ႀကီးသည္ဆိုသည့္
ေနာင္၀ိုးေတာင္ၾကားတြင္ ရထားလမ္းတည္တံ့ေရးအတြက္
ဗမာလူမ်ဳိး ကေလးငယ္ႏွစ္ေယာက္ ကို အရွင္လတ္လတ္ ေျမက်င္းထဲထည့္ကာ
ဘူဒိုဇာျဖင့္ ေျမဖို႔သတ္ၿပီး လူစေတးခဲ့သည္။
လြန္ခဲ့သည့္ (၁၈)ႏွစ္အတြင္း အက်ဥ္းေထာင္မ်ားထဲ၌
ယံုၾကည္ခ်က္အက်ဥ္းသား ေပါင္း အနည္းဆံုး (၁၃၀)ေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ရသည္။
ငါးႏွစ္အတြင္း ရွမ္းျပည္၌ အမ်ဳိးသမီးေပါင္း အနည္းဆံုး (၆၀၀)ေက်ာ္ကို
နအဖစစ္သား မ်ားက မုဒိန္းက်င့္ခဲ့သည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ဆယ္ႏွစ္အတြင္း ကရင္ျပည္၌ ရြာေပါင္း (၃,၀၀၀)ေက်ာ္ကို
ဖ်က္ဆီးကာ ရာႏွင့္ခ်ီေသာ ကရင္တိုင္းရင္းသားမ်ားကို သတ္ပစ္ခဲ့သည္။
ယခုေနာက္ဆံုး (၂)ႏွစ္အတြင္း ေတာင္ငူခ႐ုိင္ႏွင့္
ေညာင္ေလးပင္ခ႐ုိင္တို႔တြင္ ေသာင္းႏွင့္ခ်ီေသာ ကရင္တိုင္းရင္းသားမ်ားကို
လူမ်ဳိးသန္႔စင္ရွင္းထုတ္ပစ္ေနသည္။
….ခဲ့သည္။
….ခဲ့သည္။ …….
….ေနသည္။
….ေနသည္။ … … ေသြးစာရင္းကား ကုန္ႏိုင္ဖြယ္မရွိ။
မႏွစ္တံုးက
ငါ့အေဖကို သူတို႔သတ္ခဲ့၊
ၿပီးေတာ့
ငါ့တဲကို မီး႐ိႈ႕
“ဘာေၾကာင့္
ငါ့ကိုမွ ဒီလိုလုပ္ရတာလဲ” ၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြကိုေမးလဲ သူတို႔လွည့္မၾကည့္
“မသိဘူး၊
ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေအးေအးေန” တဲ့။
တေန႔
ငါမူလတန္းေက်ာင္းက အိမ္ျပန္အလာ၊
ငါ့အစ္မ
အသက္မဲ့၊ ေသြးအိုင္ထဲမွာ။
ဘာျဖစ္တာလဲ
ေမးဖို႔လိုက္ရွာ၊ တေယာက္ေယာက္မ်ား သိေလမလား
ေသြးလႊမ္းတဲ့ အိမ္ခန္းကလြဲၿပီး ဘယ္သူမွမေတြ႔
ရြာလယ္လမ္းေပၚ ငါတေယာက္ထဲ ေလွ်ာက္ေျပး
ဘယ္သြားရမွန္းမသိေပမဲ့ ဆရာမဆီ ေျခဦးလွည့္မိ
ငါ့အသိကို
ရွင္းေပးႏိုင္တာ သူတေယာက္ထဲလို႔ နားလည္ထား
သို႔ေသာ္
ဒီတခါေတာ့ သူမတတ္ႏိုင္၊ အထူးအဆန္းကိစၥေတြ ေၾကာက္ရြံ႕စြာေျပာျပ။
ဘာျဖစ္လို႔လဲ၊ ဆရာမရယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ… ဘာ … ဘာျဖစ္လို႔လဲ…
ငါ့မွာ
အေဖလဲမရွိေတာ့၊ အစ္မလဲမရွိေတာ့။
ဆရာမေျပာေတာ့ ငါ့ကို ေကာင္းရာညႊန္လတ္ အတတ္သင္ေစမယ္ဆိုတာ
ညာေျပာတာလား
ဟင္။
ဒီတခါ
မ်က္ရည္ေတြေတြက်ရင္း ဆရာမ ထပ္ေျပာ …
“ႀကီးလာေအာင္သာလုပ္စမ္းပါ၊ လူကေလးရယ္၊
ဒို႔အားလံုး
အသက္ငင္ေနၾကတာ မေတြ႔ဘူးလား။
မင္းႀကီးလာတာနဲ႔တခါတည္း ဒီဥစၥာကို အင္နဲ႔အားနဲ႔ တားပစ္လိုက္၊
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဒို႔အားလံုး ခံေနရတာမို႔။”
ဘာေၾကာင့္တိုက္(၁၉၉၉)
“ျမင့္တဲ့အပင္ေတြကို ခုတ္လွဲပစ္ၾက” Cut down the tall trees!
၁၉၉၄ ခု၊
ဧၿပီ (၆)ရက္ေန႔တြင္ ရ၀မ္ဒါႏိုင္ငံ၌ ဤညႊန္ၾကားခ်က္ကို
ရ၀မ္ဒါအာဏာရွင္ တို႔က ၎တို႔၏ မီဒီယာမ်ားမွေန၍ အမိန္႔ေပးခဲ့ၿပီးေနာက္
သံုးလအတြင္း လူ
(၈)သိန္း အသတ္ခံ ခဲ့ရသည္။
“မိမိတို႔အေနျဖင့္လည္း မိမိတို႔နယ္ေျမေဒသသို႔ အလားတူ၀င္ေရာက္ၿပီး
တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းမႈ ပ်က္ျပားေအာင္ႏွင့္ ဆူပူမႈမ်ားျဖစ္ပြားေအာင္
ဖန္တီးလာပါက ထိုအဖ်က္အေမွာင့္ သမားမ်ားကို
အုတ္ပံုရြာသူရြာသားမ်ားကဲ့သို႔ ေဆာင္ရြက္ၾကရမွာျဖစ္ေၾကာင္း …”
၂၀၀၇ ခု၊ ဧၿပီလ (၂၃)ရက္တြင္ နအဖ၏ ျမန္မာ့သတင္းစဥ္က
အထက္ပါညႊန္ၾကား ခ်က္ကို
ထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီးေနာက္ … …
မည္သူကေခါင္းမာေနပါသနည္း။ ဘာ့ေၾကာင့္ တိုက္ရမည္နည္း။ … စင္စစ္အားျဖင့္
အေျဖမလိုေသာ ေမးခြန္းမ်ား။
… ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဒို႔အားလံုးခံေနရတာမို႔။
x x x x x x x x x
(ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ပင္ကိုယ္ေရး ကဗ်ာသံုးပုဒ္ကို ခံစားေရးဖြဲ႔ပါသည္။) |
