|
(နအဖ)ထိပ္သီးဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက ေျပာပါတယ္။
“ဥပေဒအထက္မွာ ဘယ္သူမွမရွိဘူး”တဲ့။
ဟုတ္ပါတယ္။
ဘယ္သူမွ မရွိပါဘူး။ သူတို႔ကလြဲၿပီး ဘယ္သူမွမရွိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ပဲ
တစ္ခ်က္လႊတ္အမိန္႔ေတြ (ဥပေဒကဲ့သို႔ အာဏာတည္ေသာအမိန္႔) ဘယ္သူ႔ကိုမဆို၊
ဘယ္ အဖြဲ႔႔အစည္းကိုမဆို မထင္ရင္မထင္သလို ဖမ္းႏိုင္ဆီးႏိုင္၊
ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ေစဆိုတဲ့ အမိန္႔ေတြ ထုတ္ျပန္ေနႏိုင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလိုရွိေနလို႔လည္း သူတို႔ လြတ္ၿငိမ္းခြင့့္ေပးေစလို သူကို
လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးႏိုင္ေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ပဲ ဘိန္းဘုရင္ခြန္ဆာ၊ ေလာစစ္ဟန္္တို႔သားေျမးေတြ
‘လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာ’ ေနၾကတာပါ။ အခုေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရနဲ႔
တိုင္းျပည္တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ ဒိုးတူေဘာင္ဘက္လုပ္ကိုင္ေနတဲ့
တိုင္းရင္းသားလုပ္ငန္းရွင္္ေတြ ြျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္
အႀကီးအကဲမ်ားနဲ႔အတူ တ႐ုတ္ျပည္ခရီးစဥ္တစ္ခုမွာေတာင္ လိုက္ပါခြင့္ရပါတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ (၅၉)ႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ (၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၄
ရက္)မွာ (နအဖ)စစ္အစိုးရက “စီမံထူးခၽြန္တံဆိပ္(ဒုတိယအဆင့္)”
ခ်ီးျမႇင့္ၿပီး သူေကာင္းျပဳထားပါတယ္။ တစ္မ်ိဳးသားလံုးကို
အၫႊန္႔တုန္းေစမယ့္ ဘိန္းျဖဴခ်က္လုပ္ေရာင္းခ်ခဲ့တဲ့ ဘိန္းဘုရင္ေတြကို
လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသားခြင့္ ရက္ရက္ေရာေရာေပးႏိုင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား ကိုေတာ့ အညႇဳိးအာဃာတႀကီးမားစြာနဲ႔
ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္္ၿပီး အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ မေသေသေအာင္္
သတ္ေနပါတယ္။
လက္လွမ္းမီတဲ့ သာဓကတခ်ိဳ႕ကို ထုတ္ျပပါအံုးမယ္။
တရား၀င္ထူေထာင္ထားတဲ့ တရား၀င္ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ တရား၀င္
စည္း႐ံုးလႈပ္ရွား ႏိုင္ခြင့္ မရွိပါဘူး။ စစ္အစိုးရက
က်င္းပျပဳလုပ္ေပးတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို အသိအမွတ္မျပဳတဲ့ အျပင္
ဖ်က္သိမ္းပစ္ဖို႔ေတာင္ လုပ္ေဆာင္ေနတာပါ။
(NLD), (SNLD)တို႔လို တရား၀င္ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြရဲ႕
ႏိုင္ငံေရးပါတီတစ္ရပ္ရဲ႕ ပံုမွန္ စည္း႐ံုးေရးလုပ္ငန္းေတြ
လုပ္ေဆာင္ခြင့္မရပါဘူး။ ပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႔ ဟန္႔တားေႏွာင့္ယွက္ေနတာပါ။
ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ စြက္ဖက္သလဲဆိုေတာ့ သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံေရးပါတီေတြရဲ႕
အစည္းအေဝးေတြမွာ ပါ၀င္တက္ေရာက္မယ္တဲ့၊ ဓါတ္ပံု႐ိုက္မယ္တဲ့၊
အစည္းအေ၀းမွတ္တမ္း မိတၱဴေပးရမယ္တဲ့၊ ကမ္းကုန္ေနပါၿပီ။
(NLD)ရဲ႕ ျပည္နယ္၊ တိုင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရပ္ေက်း႐ံုးေတြ
ပိတ္ပင္ထားခံရဆဲျဖစ္ပါတယ္။ လႈပ္ရွားမႈမွန္သမွ်
ကန္႔သတ္တားျမစ္ခံထားရဆဲျဖစ္ပါတယ္။
ဦးတင္ဦး၊
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦး၀င္းတင္ အစရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို
ပုဒ္မ ၁၀(က)နဲ႔ ဆက္လက္သက္တမ္းတိုးၿပီး ဖမ္းဆီးထားဆဲျဖစ္ပါတယ္။
ေဒါက္တာသန္းၿငိမ္းကို ျပန္လႊတ္ေပးေတာ့မယ္လို႔ေျပာၿပီး ေနာက္တစ္ရက္မွာ
အဆိုပါ ပုဒ္မ ၁၀(က)နဲ႔ပဲ ထပ္မံၿပီး သက္တမ္းတိုးခဲ့ျပန္ပါတယ္။ ဒါဟာ
စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ထိခိုက္နာက်င္ေစေအာင္ တမင္ညစ္ပတ္ တာ၊ (Mental
torture)လုပ္တာျဖစ္တယ္။ ဦး၀င္းတင္ကိုလည္း အလားတူလုပ္ရပ္မ်ိဳးနဲ႔
စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ထိခိုက္နစ္နာေအာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။
(SNLD)က ခြန္ထြန္းဦး၊ စိုင္းၫြန္႔လြင္၊ (SSA)နာယကႀကီး ဦ္းေဆထင္၊
မ်ိဳးဆက္သစ္ (ရွမ္းျပည္)က ကိုျမင့္သန္းတို႔ကို မတရားအမႈဆင္
စြပ္စြဲခ်က္နဲ႔ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ေတြ ခ်မွတ္ခဲ့ ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္
မိသားစုမ်ားနဲ႔ေ၀းတဲ့ ေဒသမ်ားရွိ ေထာင္မ်ားသို႔လည္း တမင္တကာ
ေရႊ႕ေျပာင္းခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားပါတယ္။ မိမိႏွစ္သက္ရာ ေရွ႕ေနငွား၍
ခုခံေခ်ပခြင့္ကိုပင္ မေပးခဲ့ပါ ဘူး။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ကိုျမင့္သန္း
(မ်ိဳးဆက္သစ္ - ရွမ္းျပည္)ဟာ သံတြဲအက်ဥ္းေထာင္ အတြင္းမွာ
ညႇင္းပမ္းႏွိပ္စက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ေသဆံုးခဲ့ရပါတယ္။ ကိုသက္၀င္းေအာင္လည္း
မႏၱေလးအက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ မေသသင့္ပဲ ေသဆံုးခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေတြဟာ
(နအဖ)စစ္အစိုးရရဲ႕ အာဃာတေတြ၊ ယုတ္မာမႈေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။
ေဒသဆိုင္ရာအာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ အာဏာအလြဲသံုးစားလုပ္မႈေတြ၊ အဓမၼလုပ္အားေပး
ခိုင္းေစမႈေတြကို ေဖာ္ထုတ္ဖြင့္ခ်ေပးခဲ့တဲ့ မစုစုေႏြးကိုလည္း
အလားထူအၿငိႇဳးအေတးနဲ႔ ေထာင္ခ် ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး (အိုင္အယ္လ္အို)ရဲ႕
ဖိအားေၾကာင့္ မတတ္သာလို႔ ျပန္လႊတ္ေပးရတာျဖစ္ပါတယ္။
ေရႊတိဂံုဘုရားရင္ျပင္ အဂၤါေထာင့္မွာ အဂၤါေန႔တိုင္း
ဆုေတာင္းဝတ္ျပဳၾကသူမ်ားကို လည္း ေဂါပကအဖြဲ႔ကိုအသံုးခ်၊
လူရမ္းကားလက္ကိုင္တုတ္ေတြျဖစ္တဲ့ ႀကံ႕ဖြံ႔ေတြ၊ မီးသတ္ေတြ နဲ႔
၀ိုင္းၿပီး ရန္ျပဳခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို အဓမၼမႈေတြအတြက္ ဘယ္ဥပေဒ၊
ဘယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကမွ ခုခံကာကြယ္ေပးတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။
အမႈဖြင့္တဲ့ကိစၥမွာကိုပဲ ေစ်းဆစ္ကန္႔သတ္ေနတာေတြကို မီဒီယာေတြက
ၾကားသိေနရတာပါ။
တစ္ဖက္က ဒီလိုဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္တာေတြလုပ္ေနသလို အျခားတစ္ဖက္မွာေတာ့
(နအဖ) စစ္အစုိးရက ႀကံ႕ဖြံ႔ေတြ၊ မီးသတ္ေတြ၊ စြမ္းအားရွင္ဆိုသူေတြ၊
ကေလာင္နာမည္အမ်ိဳးမ်ိဳး ခံထား တဲ့ လူရမ္းကားေတြကို
ခြင့္ျပဳခ်က္ေတြေပးၿပီး ဆႏၵျပခြင့္၊ သတင္းစာဂ်ာနယ္မ်ားမွာ ေဆာင္းပါး
ေရးသားခြင့္ေတြ ေပးထားပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီေရးေဆာင္ရြက္တဲ့ လူပုဂၢဳိလ္၊
ႏိုင္ငံေရးပါတီ အဖြဲ႔အစည္းမွန္သမွ်ကို စြပ္စြဲပုတ္ခတ္ဆဲေရးခြင့္ေတြ
ေပးထားပါတယ္။
လူ(၅)ေယာက္ထက္ ပိုမစုရဘူးလို႔ ျပဌာန္းထား၊ အမိန္႔ထုတ္ထားေပမယ့္
ႀကံ႕ဖံြ႕ အစည္းအေ၀းေတြကိုေတာ့ လူေတြကို အတင္းအဓမၼဆင့္ေခၚၿပီး
စုေ၀းခဲ့တာကို (နအဖ) စစ္အစိုးရကိုယ္တိုင္ပဲ စတင္ျပဳလုပ္ခဲ့တာပါ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ခရီးစဥ္ေတြမွာ ႀကံ႕ဖြံ႔ လူရမ္းကားေတြက
ဆိုင္းဘုတ္ကိုင္ၿပီး ဆန္႔က်င္ေအာ္ဟစ္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကိုလည္း (နအဖ)
စစ္အစိုးရက တစ္ဖက္လွည့္နဲ႔ ေသြးထိုးေျမႇာက္ပင့္
ဖန္တီးေစခိုင္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အခုဆိုရင္ အေမရိကန္နဲ႔
ၿဗိတိန္သံ႐ံုးေတြေရွ႕မွာပါ ဆႏၵျပပြဲေတြကို ျပဳလုပ္တဲ့အထိ
ေျခလွမ္းသြက္လာခဲ့တာ ကို အထင္အရွားေတြ႔ျမင္ရမွာပါ။ အဲဒီလုိ ဆႏၵျပၾကတဲ့
လူရမ္းကားလူအုပ္ထဲမွာ ေအးလြင္တုိ႔ အုပ္စုထဲက ေဇာ္ေအာင္ဆုိသူကုိ
ေတြ႔လိုက္ရတယ္လို႔ မီဒီယာသတင္းမ်ားက အခိုင္အမာ သတင္းေဖာ္ျပၾကပါတယ္။
ေအးလြင္ကိုယ္တိုင္ကလည္း အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုမွာ အခုလို
ေျပာဆိုဖူးတာရွိပါတယ္။ “.... လုပ္တဲ့ေနရာမွာ တစ္ခုေတာ့ရွိတာေပါ့ေနာ္၊
တိုင္းျပည္ရဲ႕ ပကတိတည္ရွိေနတဲ့ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္း၊ ဥပေဒေဘာင္ထဲကေန
က်ေနာ္တို႔ ေသေသ၀ပ္၀ပ္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလး က်ေနာ္တို႔ လုပ္သြားမွာပါ” တဲ့။
သူတို႔ေျပာတာနဲ႔ သူတို႔လုပ္တာ ရွင္းပါတယ္။
ဒါ့အျပင္
အေကာက္ခြန္၀န္ထမ္းေတြကိုလည္း ဖမ္းခ်င္သလိုဖမ္းၿပီး လႊတ္ခ်သလို
လႊတ္ေပးေနပါတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ဘ႑ာ၊ ျပည္သူ႔ဘ႑ာ၊ ခိုး၀ွက္ေနသူေတြကို
ကိုယ္က်ိဳး စီးပြားသက္သက္အတြက္ ခိုး၀ွက္ေနတာေတြကို တရားဥပေဒအရ
အေရးယူၾကရာမွာပဲ ျဖစ္ပါ တယ္။
ဒီလိုအေရးယူတဲ့ေနရာမွာ ျပည္သူေတြသိရွိႏိုင္ဖို႔၊ ျပည္သူေတြကိုယ္တိုင္က
ပါ၀င္ ႀကီးၾကပ္ႏိုင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ တရားဥပေဒဆိုတာ ျပည္သူေတြရဲ႕
အခြင့္အေရးတည္ရွိမႈနဲ႔ အဲဒီ အခြင့္အေရးေတြနဲ႔ ခုခံကာကြယ္ဖို႔
ျပဌာန္းထားတာပဲမဟုတ္ပါလား။ တရားဥပေဒဟာ ျပည္သူ လူထုအက်ိဳးစီးပြားကို
ကာကြယ္ေပးျခင္းလည္း မျပဳလုပ္ႏိုင္ဘူး၊ ျပည္သူလူထုဟာ အဲဒီ တရား
ဥပေဒေတြကို ကိုင္စြဲၿပီး ခုခံကာကြယ္ႏိုင္ခြင့္လည္း မရွိဘူးဆိုရင္
အဲဒီလိုမ်ိဳးတရားဥပေဒကို တရားဥပေဒလို႔ ေခၚဆိုႏိုင္စရာအေၾကာင္း
မရွိေတာ့ပါဘူး။
ဒီပဲယင္းလို အၾကမ္းဖက္သတ္ျဖတ္တဲ့ ရာဇ၀တ္မႈမ်ိဳးကို (နအဖ)စစ္အစိုးရရဲ႕
တည္ဆဲ တရားဥပေဒမ်ားက ခုခံကာကြယ္ခြင့္မေပးပါဘူး။
ခုခံကာကြယ္ျခင္းမျပဳႏိုင္တဲ့အျပင္ ဒီပဲယင္း အၾကမ္းဖက္သတ္ျဖတ္မႈဆိုတဲ့
ရာဇ၀တ္မႈႀကီးမွာ နစ္နာခဲ့ရတဲ့သူေတြကိုပဲ (နအဖ)စစ္အစိုးရက
ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားခဲ့ပါေသးတယ္။
ဒီပဲယင္းအၾကမ္္းဖက္မႈက (နအဖ)စစ္အစိုးရရဲ႕ တရားဥပေဒဆိုတာရဲ႕ အႏွစ္သာရကို
အရွင္းလင္ဆံုး ေဖာ္ျပေနတဲဲ့့ ျဖစ္ရပ္ႀကီးတစ္ခုပါ။
အက်င့္ပ်က္လာဘ္စားမႈဆိုတာ (နအဖ)စစ္အစိုးရေခတ္ရဲ႕ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္ကိစၥ၊
ထမင္း စားေရေသာက္ကိစၥမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။ (နအဖ)စစ္အစိုးရ
“ရဲသံုးရဲစိတ္ဓါတ္”နဲ႔ ရဲရဲရစ္၊ ရဲရဲေတာင္း၊ ရဲရဲယူ”ေနၾကတာပဲ
ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္
(နအဖ)ရဲ႕ တရားဥပေဒေဘာင္ဆိုတာအတြင္းမွာ ျပည္သူေတြအတြက္္၊
ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူေတြအတြက္ ဥပေဒဆိုင္ရာ
ဘယ္လိုခုခံကာကြယ္ခြင့္မွ် မရွိေတာ့ပါဘူး။ (နအဖ)စစ္အစိုးရရဲ႕
တရားဥပေဒဆိုတာ ျပည္သူေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊
ႏိုင္ငံလႈပ္ရွားသူေတြအတြက္ စနစ္တက် ဖိႏွိပ္ေရးယႏၱရားတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံေရးသေဘာပါတဲ့ ျပက္လံုးတစ္ခု၊ အေရးအသားတစ္၊ လႈပ္ရွားမႈတစ္ခု၊
ေဖၚျပမႈ တစ္ခု ပါလာရင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ႏွိပ္ကြပ္အေရးယူပါတယ္၊
ျပည္တြင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားေနရတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးသားေရး
ဦး၀င္းႏိုင္က အခုလို ရင္ဖြင့္ပါတယ္။ “အတိုင္းအတာေလးတစ္ခုေလးပဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေျပာႏိုင္ဆိုႏိုင္ လႈပ္ရွားႏိုင္တာပါ။ ျပည္တြင္းမွာ
လႈပ္ရွားေနရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ႀကိဳးတန္းေပၚလမ္းေလွ်ာက္ေနရသလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ေနရတာပါ၊
ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ခ်က္ အမွားမခံပါဘူး။ တစ္ခ်က္မွားတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ေထာင္ထဲ တန္းေရာက္သြားပါလိမ့္မယ္”။
ဒါေၾကာင့္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈတိုင္းဟာ (နအဖ)စစ္အစိုးရကို
ဆန္႔က်င္ေ၀ဖန္တဲ့ ဦးတည္ခ်က္ပါရမယ္။ ထို႔အတူ (နအဖ)စစ္အစိုးရရဲ႕
မတရားတဲ့ အမိန္႔အာဏာမွန္သမွ် ဖီဆန္ၾက ရလိမ့္မယ္။ ဒီႏွစ္ခ်က္မပါတဲ့
လႈပ္ရွားမႈေတြဆိုရင္ေတာ့ (နအဖ)စစ္အစိုးရရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ လုပ္ရတဲ့၊
(နအဖ)စစ္အစိုးရေမြးထားတဲ့ အုပ္စုေတြ၊ ဂိုဏ္းေတြရဲ႕
လုပ္ႀကံဖန္တီးမႈေတြသာ ျဖစ္လိမ့္မယ္၊
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ေ၀ဖန္ဆန္႔က်င္ရမယ္။
(နအဖ)စစ္အစိုးရကို ေ၀ဖန္ဆန္႔က်င္္ရမယ္။
စစ္ဗ်ဴ႐ိုကေရစီယႏၱရားကိုလည္း ေ၀ဖန္ဆန႔္က်င္ရမယ္။
မတရားတဲ့
အမိန္႔အာဏာမွန္သမွ်ကိုလည္း ဖီဆန္ရမယ္။
ဒီအခ်က္ေတြမပါရင္ လူထုလႈပ္ရွားမႈလို႔ ေခၚလို႔မရဘူး။
ဒီလိုအခ်က္ေတြမပါရင္ (နအဖ)စစ္အစိုးရကလည္း အေရးယူမွာမဟုတ္ဘူး။
ဒါေၾကာင့္
လူထုလႈပ္ရွားမႈ ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာကို (နအဖ)စစ္အစိုးရရဲ႕ အေရးယူမႈ ရွိသလား၊
မရွိဘူးလားဆိုတာနဲ႔ေတာင္ တိုင္းတာလို႔ရတယ္။ အဓိပၸါယ္ဖြင့္လို႔ရတယ္။
x x x x x
႐ုိးမေမာင္
၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၃ ရက္။
| 
