|
ေညာင္ႏွစ္ပင္ညီလာခံနိဂုံးကုိ
ထင္ျမင္မိသမွ်
တူေမာင္ညိဳ
(၂၀၀၇
ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၅ ရက္)
ဤပံုႏွင့္
ယွဥ္တြဲေဖၚျပပါစာ၏ စကားလံုးမ်ားကို ၾကည့္ပါ။
ဘာေၾကာင့္
အျခားဖိတ္ၾကားသင့္သည့္ ပုဂိၢဳလ္မ်ားအစုအဖြဲ႔ကို ေရြးၿပီး
အပ္ႏွံခုိင္းရတာလဲ။
အဲဒီအထဲကမွ
ဘာေၾကာင့္ ေဒါက္တာမနန္တူးဂ်ာကုိ ေရြးၿပီး အပ္ႏွံခုိင္းရတာလဲ။
အပစ္ရပ္တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြကို ခ်ဳိးႏွိမ္ခ်င္တာသက္သက္ပဲလား။
ဒါမွမဟုတ္
မၾကာေသးမီက (ေကအုိင္အို)က တင္ျပခဲ့တဲ့ အခ်က္ (၁၉) ခ်က္ကို
ျပန္လည္တုန္႔ျပန္ တဲ့ သေဘာလား။
ေမာ္ကြန္းတင္ မွတ္တမ္းစာအုပ္ အပ္ႏွံရတာေတာင္ လက္ခံသူနဲ႔ အပ္ႏွံသူဟာ
အဆင့္အတန္း မတူပါလား။
အထက္နဲ႔ေအာက္ ျဖစ္ေနပါလား။
စကားလံုးသံုးႏႈန္းတာမွာလဲ`အပ္ႏွံစဥ္’တဲ့။
အလုပ္ရွင္က ‘ေအာ္ဒါေပးၿပီး ခုိင္းထားတာ’၊ လုပ္ၿပီးသြားလို႔
အလုပ္ရွင္ကို ျပန္‘အပ္’ရတဲ့ သေဘာျဖစ္ပါတယ္။ နဲနဲမွ အျပဳသေဘာမေဆာင္ဘူး။
နဲနဲမွ တန္းတူမႈမရွိဘူး။ အထက္စီး ဆန္လြန္းလွတယ္။
‘ေပးအပ္’ဆိုတဲ့စကားလံုး ဘာေၾကာင့္မသံုးတာလဲဆိုတာ မေပၚလြင္ဘူးလား။
ေနာက္တစ္ခု အိမ္ျပန္သြားၾကတဲ့ ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္ေတြကို
ခ်ည္ေႏွာင္လႊတ္လိုက္ တဲ့ ေႏွာင္ႀကိဳးေတြကိစၥ ေျပာပါဦးမယ္။
မွာၾကားခ်ည္ေႏွာင္လိုက္သူကေတာ့ ညီလာခံက်င္းပေရးေကာ္မရွင္
အတြင္းေရးမွဴး၊ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေက်ာ္ဆန္း ျဖစ္ပါတယ္။
‘ညီလာခံၿပီးဆံုးခဲ့ေသာ္လည္း ကိုယ္စားလွယ္ႀကီးမ်ား၏ လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြ
ၿပီးဆံုးျခင္း မရွိေသးပါဘူး’ တဲ့။
ေညာင္ႏွစ္ပင္က ခ်မွတ္လိုက္တဲ့ ‘အေျခခံမူမ်ားႏွင့္
အေသးစိတ္အေျခခံမူမ်ား၏ အႏွစ္သာရကို ျပည္သူမ်ားအၾကား ပုိမိုၿပီး
က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ သိရွိေအာင္ အခြင့္ႀကံဳတုိင္း
ဝုိင္းဝန္းႀကိဳးပမ္းသြားၾကရမည္’တဲ့။
‘မိမိပတ္၀န္းက်င္၊ မိမိအသိုင္းအ၀ိုင္း၊ မိမိ မိသားစု၊
ေရေႏြးၾကမ္း၀ုိင္းမွာအထိ မသိေသး သည့္ ျပည္သူမ်ား ပိုသိလာေအာင္၊
နားမလည္ေသးသည့္ ျပည္သူမ်ား ပိုၿပီးနားလည္လက္ခံ လာေအာင္
တစ္ပိုင္တစ္ႏုိင္ ကိုယ္စီ ထိေတြ႔ခ်ျပစည္း႐ံုးသြားၾကပါ’တဲ့။ ဒီလို
မွာၾကားခ်ည္ေႏွာင္ လုိက္တာေတြဟာ (နအဖ)စစ္အစိုးရရဲ႕ လမ္းျပေျမပံု
ဒုတိယအဆင့္မွာလုပ္မယ့္ လက္ေတြ႔ လုပ္ငန္းေတြ ျဖစ္ေနပါလား
(မႀကံဳႀကဳံေအာင္ ဂြင္ဖန္ၿပီးလုပ္မွာေတာ့ ေသခ်ာေနပါတယ္။ ႀကံ႕ဖြံ႔နဲ႔
တြဲလုပ္ရမွာေတာ့ ေသခ်ာေနပါတယ္)။
မွာၾကားခ်ည္ေႏွာင္လုိက္တဲ့ ေႏွာင္ႀကိဳးေတြကေတာ့ ‘ေႏွာင္ႀကိဳးေလးတမွ်င္’
မဟုတ္ပါ ဘူး။ အထပ္ထပ္ ရစ္ပတ္တုတ္ေႏွာင္လႊတ္လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
‘ဆက္ရန္ တာ၀န္ေတြအမ်ားႀကီးရွိေနပါေသးတယ္’တဲ့။ အဲဒါေတြကေတာ့ -
-
အသက္နဲ႔ထပ္တူ တန္ဖိုးႀကီးမားၿပီး အေလးထားေဆာင္ရြက္ၾကရမည့္ အမ်ိဳးသားေရး
တာ၀န္ျဖစ္သည့္ ႏုိင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း
ေရးဆြဲေရးတာ၀န္၊
- ယင္းအေျခခံဥပေဒအေပၚ ျပည္သူလူထု၏ ဆႏၵခံယူ အတည္ျပဳခ်က္ရယူေရး၊
- ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ေရး
စသျဖင့္
လမ္းစဥ္ (၇)ရပ္အတုိင္း တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ခရီးဆက္ရဦးမယ္တဲ့။
ယခုလို ညီလာခံၿပီးလို႔ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ယာ ျပန္တာကို
ဤ(ေညာင္ႏွစ္ပင္)ညီလာခံက ‘တာ၀န္ေပးေစလႊတ္လိုက္ျခင္း (သို႔မဟုတ္) စတင္
တာလႊတ္လိုက္ျခင္း’ ျဖစ္တယ္တဲ့။
ဒီစကားဟာ (နအဖ)စစ္အစိုးရ စိတ္ႀကိဳက္ေရြးခ်ယ္ၿပီး ညီလာခံမွာ
တက္ေရာက္ေစခဲ့ ၾကတဲ့ အလုပ္သမားကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊
ေတာင္သူလယ္သမားကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ တုိင္းရင္းသား ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊
ႏိုင္ငံ၀န္ထမ္းကိုယ္စားလွယ္မ်ားအတြက္ကေတာ့ ဘာမွ်မဆန္းပါဘူး။ သူတို႔ကို
အစကတည္းက (နအဖ)စစ္အစိုးရက စိတ္ႀကိဳက္ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာ၊ တာ၀န္ေပးအပ္ခဲ့တာ
ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့
သူတို႔မွာ ‘သူ႔ဆန္စားမွ ရဲ’ ဆိုတာလို သတ္မွတ္ၫႊန္ၾကားလိုက္တာကို
ေညာင္ႏွစ္ပင္ညီလာခံမွာ တက္ၿပီး ဖတ္ၾကားတင္ျပရမွာနဲ႔ သဘာပတိအဖြဲ႔က
ေကာက္ႏႈတ္စုစည္း တင္ျပလာတာေတြကို တက္ႂကြစြာ ေထာက္ခံၾက႐ုံမွတပါး
အျခားမရွိပါဘူး။
ေထြလီကာလီေတြလည္း တင္ျပေနဖို႔မလိုပါဘူး။ (နအဖ)စစ္အစိုးရအေနနဲ႔ ကိုယ့္လူ
ကိုယ္မွာတာ ဘာျပႆနာမွမရွိပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ အခုမွာေနတာေတြ ‘အမ်ဳိးသားေရးတာ၀န္’ဆိုတဲ့
စကားလံုးလွလွေလးသံုးၿပီး ခ်ည္ေႏွာင္ေပးလိုက္တာေတြက (နအဖ)စစ္အစုိးရ
သူ႔ကိုုယ္စားလွယ္ေတြကုိသာမကဘဲ က်န္တဲ့ အနည္းစုျဖစ္တဲ့
အပစ္ရပ္အင္အားစုေတြကိုပါ တုတ္ေႏွာင္ေနတာကို ေျပာခ်င္တာပါ။
ဒီေႏွာင္ႀကိဳးေတြကေန ဘယ္လုိ႐ုန္းထြက္ၾကမလဲ။
‘ပိုမိုက်ယ္ျပန္႔ၿပီး၊ ႏုိင္ငံေရးအႏွစ္သာရနဲ႔ ပိုမိုျပည့္စံုတယ္ဆိုတာ
ကိုယ္တိုင္တက္ေရာက္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ႀကီးမ်ား
အသိဆံုးျဖစ္ပါတယ္’ တဲ့။
‘ယခင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမ်ား (၁၉၄၇၊ ၁၉၇၄)နဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ရင္
ယခုခ်မွတ္ထားတဲ့ မူမ်ားဟာ တုိင္းရင္းသားအခြင့္အေရးကို
ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ပကတိအရွိတရားအေပၚမွာ အေျခခံၿပီး အထူးတလည္
ေပးအပ္ထားတယ္ဆိုတာ ျငင္းခ်က္မရွိေၾကာင္း ထင္ရွားစြာ ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္’
တဲ့။
‘အေျခခံမူေတြကို အားမနာတမ္း ေ၀ဖန္ျပစ္တင္ေနသူေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုၿပိဳကြဲ
ေအာင္ ဖန္တီးေနသူမ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း’ ေျပာသြားပါတယ္။
(နအဖ)စစ္အစိုးရက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို စိန္ေခၚေနပါတယ္။
ဘယ္လုိျငင္းခ်က္ထုတ္ၾကမလဲ။
ဒီလို လိွမ့္လံုး၊ ညာလံုးေတြကို ဘယ္လိုတုန္႔ျပန္ၾကမလဲ။
ေညာင္ႏွစ္ပင္အဆံုးသတ္ေန႔မွာ သိပ္ထူးျခားမႈႀကီးတစ္ခု ရွိပါတယ္။
လူတုိင္းလည္း သတိျပဳမိလိုက္ၾကမွာပါ။ အဲဒါကေတာ့ ျပည္တြင္းျပည္ပ
သတင္းစာဆရာေတြ၊ သံ႐ုံးမ်ာ၊ ကုလေအဂ်င္စီမ်ားက ဌာေနကိုယ္စားလွယ္ေတြကုိ
ဖိတ္ၾကားတက္ေရာက္ေစျခင္း မရွိတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္ မဖိတ္ရတာလဲ ဆိုတဲ့အေၾကာင္းရင္း ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမိတာကေတာ့ -
ေလာင္စာဆီေစ်းႏႈန္း ျမႇင့္တင္လိုက္တဲ့ကိစၥနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ
ဆႏၵျပမႈေတြကို အၾကမ္းဖက္ ဖမ္းဆီးေနတာေတြကို သတင္းစာဆရာႀကီးမ်ားက
ေမးလာျမန္းလာတဲ့အခါ ေရွာင္ရွားေစႏုိင္ဖို႔နဲ႔ ၿပီးေတာ့
ညီလာခံနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သတင္းေထာက္ေတြက ေမးလာျမန္းလာတဲ့အခါမွာ ညီလာခံ
ကိုယ္စားလွယ္တခ်ဳိ႕က ရင္ဖြင့္ၾကမွာကို စိုးရိမ္တာေၾကာင့္ျဖစ္မယ္လုိ႔
ထင္ျမင္ယူဆမိပါေၾကာင္း။
(အခမ္းအနားမွဴးလုပ္ေနရတဲ့အတြက္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး မအားလပ္တာလည္း
တေၾကာင္းျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္)
ေညာင္ႏွစ္ပင္ညီလာခံဟာ အတုအေယာင္ညီလာခံ ျဖစ္ပါတယ္။ အတုအေယာင္ ညီလာခံက
ခ်မွတ္လာသမွ်ဟာလည္း အတုအေယာင္ေတြပဲ ျဖစ္တယ္လို႔သာ သေဘာထား ေၾကာင္းျဖင့္
ထင္ျမင္သမွ်ကို နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။
x x x x x |
