စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး၊ မံုရြာခ႐ိုင္၊ ဆားလင္းႀကီးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ လက္ပန္ေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္းေၾကာင့္ ရြာေပါင္း(၂၆) ရြာမွ လယ္ေျမ(၇၈၆၈.၇၈) ဧကကို စီးပြားေရးဦးပိုင္လီမီတက္ႏွင့္ ျမန္မာဝမ္ေပါင္လီမီတက္တို႔ သိမ္းယူထားမႈကို ယာေျမအသိမ္းခံထား ရေသာ ေတာင္သူမ်ားက မိမိတို႔ေျမမ်ားျပန္လည္ရရွိေရးအတြက္ ၂၄၊ ၈၊ ၂၀၁၂ ရက္ေန႔မွ ယေန႔ ၈၊ ၉၊ ၂၀၁၂ ရက္ေန႔အထိ (၉) ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ေျမသိမ္းတိုက္ပြဲ ဆႏၵခံယူပြဲ မတရားမႈမ်ားကို ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေစသည့္ စ်ာပနအခမ္းအနား စသည့္ပြဲမ်ားကို အဆင့္ဆင့္ျပဳလုပ္ခဲ့ရာ ယခုအခ်ိန္တြင္ ေျမသိမ္းခံရသည့္ လယ္သမားမ်ား၏ ေျမျပန္ရရွိေရးကိစၥသာမ ကဘဲ ဧရာဝတီ-ဒုတိယျမစ္ဆံုသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း (၆၀)ခန္႔တြင္ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးမ်ားစြာျဖင့္ ၎ေဒသ၏ ေဂဟစနစ္ (သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္) ပ်က္စီးဆံုး႐ႈံးမည့္အေရးကို အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ အခ်ိန္မွီဝိုင္းဝန္းကူညီ တားဆီးၾကပါရန္ တင္ျပအပ္ပါသည္။

ေျမမတရားသိမ္းမႈ လက္ပန္ေတာင္းေတာင္စီမံကိန္းကို မတားဆီးနိုင္ခဲ့ပါလ်င္?

ေၾကးနီစီမံကိန္းကို သက္ဆိုင္ရာဆိုသူတို႔က လက္ပန္ေတာင္းေတာင္ (၃၃) လံုး ဧက (၁၅၀၀)ခန္႔ကိ္ု ႏွစ္(၆၀) အတြင္း စာခ်ဳပ္၍ တူးၾကမည္ဟု သတင္းရရွိပါသည္။ ၎တို႔သိမ္းယူထားေသာ (၂၆) ရြာမွ လယ္ယာေျမမ်ားသည္ ခန္႔မွန္းေျခအားျဖင့္ (၄) မိုင္ပတ္လည္ ရွိပါမည္။

ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း (၆၀) ၾကာၿပီး လက္ပန္ေတာင္းေတာင္မွ ေၾကးနီမ်ားကို သန္႔စင္တူးေဖာ္ၿပီးစီးခဲ့ပါလ်င္ ေၾကးနီအျဖစ္ သန္႔စင္ရန္ တူးေဖာ္ၿပီး အက္စစ္ဖ်န္းမည့္ သတၳဳ႐ိုင္းတို႔၏ ေနရာယူမႈသည္ သိမ္းထားသည့္ (၇၈၆၈.၆၈) ဧက အားလံုးေပၚသို႔ ေရာက္ရွိသြားပါမည္။ ေၾကးနီတူးေဖာ္ရာတြင္ ေၾကးနီသတၳဳ႐ိုင္း အျပင္ ေၾကးနီမဟုတ္ဘဲ စြန္႔ပစ္ေျမမ်ားသည္ ဧက (၂၃၀၀၀) ေက်ာ္ျဖစ္လာႏုိင္ပါသည္။ နွစ္ (၆၀) အတြင္းမွာ ဧကေပါင္း (၃၀၀၀၀)ေက်ာ္သည္။

၁။ လက္ပန္ေတာင္းေတာင္ ၃၃ လံုး လံုးဝေပ်ာက္ကြယ္သြားျခင္း ၎ေၾကာင့္ ရာသီဥတု မွ်တမႈမရွိဘဲ မိုးေခါင္ျခင္း၊ မိုးမ်ားျခင္း မုန္တိုင္းဒဏ္ႀကီးမားျခင္းကို မံုရြာၿမိဳ႕အပါအဝင္ ေဒသ၏မိုင္ (၅၀) ခန္႔အတြင္းရွိ ေဒသမ်ားသို႔ အက်ဳိးသက္ေရာက္ႏုိင္ပါသည္။ ပခုကၠဴတံတား မုန္တိုင္းၿပီးခဲ့သည့္ မုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္က်ိဳးစဥ္ ေတာင္သူတစ္ဦးေျပာျပသည္မွာ ၎မုန္တိုင္းက လက္ပန္ေတာင္းေတာင္ကိုေက်ာ္ၿပီး ဘုတလင္ၿမိဳ႕ေတာင္ဘက္ျခမ္းဆီသို႔ ေရာက္သြားခဲ့ပါသည္။ ႏွစ္ (၆၀) စီမံကိန္းၿပီးစီးခဲ့ပါလ်င္ ေက်ာ္ရြာတံတားႏွင့္ ေရႊေလွတံတားၾကား ေၾကးနီတူးေဖာ္ရာတြင္ စြန္႔ပစ္ေျမမ်ားပိတ္ဆို႔မႈေၾကာင့္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေရႀကီး ခ်ိန္တြင္ မံုရြာၿမိဳ႕ကို ေရလႊမ္းႏုိင္ပါသည္။ ထိုလက္ပန္ေတာင္းေတာင္ေၾကးနီစီမံကိန္းေၾကာင့္ ခ်င္းတြင္း-ဧရာဝတီ ျမစ္ဆံုေဒသမ်ားသည္ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးျဖင့္ စိုက္ပ်ိဳးေျမမ်ား အက္စစ္ေရျပန္႔နွံ၍ ဧက (၃၀၀၀၀၀) ခန္႔ ပ်က္ဆီးဆံုးရွံဳးႏုိင္ပါသည္။

၎ခန္႔မွန္းခ်က္မ်ားသည္ လက္ပန္ေတာင္းေတာင္၏ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ (၂)မိုင္အကြာရွိ ေၾကးနီမ်ားကို တူးေဖာ္ဆဲျဖစ္ေသာ စံပါယ္ေတာင္ကို စံထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ၁၉၆၁၊ ၆၂ တြင္ စံပါယ္ေတာင္ကို ရံုးစိုက္၍ ေၾကးနီကို ရွာေဖြေရးစတင္ခဲ့ပါသည္။ (ဥကၠဌ-ဦးဝင္းေအာင္) ၁၉၇၈ တြင္ ဒုလံုၿခံဳစီမံေျမတိုင္းစာေရး ဦးတင္လွႏွင့္အဖြဲ႔က ကြင္းဆင္းခဲ့ပါသည္။ ၁၉၈၄ တြင္ ယူဂိုႏုိင္ငံႏွင့္ တြဲဖက္၍ စက္ရံုကို စမ္းသပ္လည္ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၉၃ ခုနွစ္တြင္ အိုင္ဘင္ဟိုးကုမၸဏီ (ကေနဒါႏုိင္ငံ) နွင့္ ဖက္ဆက္၍ (၁၈) ႏွစ္ၾကာ တစ္ရက္လ်င္ တန္ ၇၀ ႏွင့္ ၁၀၀ၾကား ေန႔ညမနား တစ္ရက္ကို အလုပ္သမား သံုးဆိုင္းႏွင့္ လုပ္ကိုင္ခဲ့ပါသည္။ တစ္ရက္လ်င္ တန္(၈၀) ႏႈန္းျဖင့္ တြက္လ်င္ (၁၈) ႏွစ္မွာ တန္(၅၁၈၄၀၀) ခန္႔ ေၾကးနီသန္႔စင္ တူးေဖာ္ၿပီးသားျဖစ္ပါသည္။ (လက္ပန္ေတာင္းေတာင္ စီမံကိန္းမွ တစ္ႏွစ္လ်င္ ေၾကးနီတန္ခ်ိန္ တစ္သိန္းမွ တစ္သိန္းခြဲအထိ တူးေဖာ္သြားမည္ဟု သတင္းရရွိပါသည္။

ေၾကးနီစတင္ထုတ္လုပ္စဥ္က ေၾကးနီအရိုင္းတံုးမ်ားကို အမႈန္႔အျဖစ္ႀကိတ္ေခ်၍ သန္႔စင္ခဲ့ေသာ္လည္း စရိတ္စက ႀကီးမားေသာေၾကာင့္ ေၾကးနီအရိုင္းတံုးမ်ားကို မိုးကာေပၚပံုၿပီး စပန္ကလာစနစ္ျဖင့္ ဆာလျဖဴရစ္အက္စစ္ ျဖန္းသည့္စနစ္ႏွင့္ ေၾကးနီကိုေျပာင္းလဲ ထုတ္ခဲ့ပါသည္။ ေၾကးနီထြက္သည့္ စပါယ္ေတာင္သည္ ဧက(၄၀)ခန္႔ရွိေသာ္လည္း တူးေဖာ္သည့္အခါ ဧက(၇၀) ျဖစ္လာပါသည္။ အနက္မွာ ၄၀၅ အထိျဖစ္သည္ဟု သိရွိရပါသည္။ အက္စစ္ျဖန္းရန္ပံုရသည့္ ဆဲလိုင္းေျမသည္ ဧက(၇၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ မိုးရာသီတြင္ အက္စစ္ေရမ်ားမျပန္႔နွံရန္ ဆည္ေဘာင္မ်ားျပဳလုပ္ေသာ္လည္း စနစ္တက်မရွိျခင္းေၾကာင့္ ၿပိဳၿပီး ေက်းရြာစိုက္ခင္းမ်ားႏွင့္ ေရေျမာင္းထဲသို႔ ပ်ံႏွံခဲ့ပါသည္။ ထိုေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးကို စံပါယ္ေတာင္ႏွင့္နီးသည့့္ ကံကုန္း၊ ဒုန္းေတာ၊ ဂုံေတာ္၊ ရြာသာစသည့္ ရြာ(၄)ရြာမွ လယ္ယာေျမဧက(၃၀၀၀)ခန္႔သည္ စြန္႔ပစ္ေျမမ်ားပံုျခင္းေၾကာင့္ မူလစံပါယ္ေတာင္အျမင့္ တစ္ဝက္ေက်ာ္ေရာက္ေန ပါသည္။ ရြာ(၄) ရြာမွ အိမ္ေျခေပါင္းသည္ (၁၃၅၀) ျဖစ္ၿပီး လူဦးေရမွာ (၇၀၀၀)ေက်ာ္ျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခါတြင္ ရြာ(၄)ရြာ၏ မူလစိုက္ကြက္ ဧက(၃၀၀၀)မွ စြန္႔ပစ္ေျမမ်ားပံုျခင္းေၾကာင့္ ဧက(၈၀၀)ေက်ာ္သာ က်န္ရွိပါသည္။ ယခုေလာေလာဆယ္တြင္ အက္စစ္ေရဆိုးမ်ားသည္ ဒုန္းေတာအုပ္စုတြင္ ၈၆-ဧကခန္႔၊ ကံကုန္းအုပ္စုတြင္၂၄-ဧကခန္႔ လႊမ္းမိုးခဲ့ပါသည္။ ယခင္က စပါး၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ကုလားပဲ၊ ဂ်ံဳစိုက္ပ်ိဳးခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခါတြင္ မည္သည္အသီးအႏွံမ်ားကိုမွ စိုက္ပ်ိဳး၍မရေတာ့ပါ။ ေသာက္ေရတြင္းမ်ားမွာလည္း ေၾကးနီမ်ားကို ပင္လယ္ျပင္ မ်က္ႏွာျပင္ေအာက္အထိ တူးေဖာ္ျခင္းေၾကာင့္ ရြာ(၄)ရြာစလံုး ေသာက္ေရတြင္းမ်ားမွာ လံုးဝခန္းေျခာက္ သြားပါသည္။ ေၾကးနီစတင္တူးေဖာ္ အိုင္ဘင္ဟိုးကုမၸဏီသည္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ သစ္ပင္ေပါင္း ၃၀၀၀၀၀ ေက်ာ္ စိုက္ပ်ဳိးခဲ့သည္ကို သိျမင္ခဲ့ပါသည္။ ေၾကးနီစီမံကိန္းႀကီး ၿပီးသြားလ်င္ စြန္႔ပစ္ေျမမ်ားေပၚသို႔ စိုက္ပ်ိဳးေျမမ်ား ျပန္လည္ဖံုးလႊမ္းေပးရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုခ်ိန္ထိ ၎စီမံမႈမ်ား လံုးဝ မေတြ႔မျမင္မၾကား သိရပါ။ ၎တို႔ (ဦးပိုင္+ယံစီ ဝမ္ေပါင္) သည္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးအျမင္ျဖင့္

၁။ ေဒသ၏ ရာသီဥတု ပို၍ဆိုးရြားမလာေစရန္ တာဝန္ယူနုိင္ပါမည္လား။

၂။ အသိမ္းခံရသည့္ ၂၆ ရြာ၏ ေဒသခံေတာင္သူမ်ား၏ ဘဝလံုၿခံဳမႈကို တာဝန္ယူႏုိင္ပါမည္လား။

၃။ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ၿပီးလ်င္ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးကို နည္းနိုင္သမွ်နည္းေအာင္ တားဆီးမည့္ စီမံခ်က္မ်ားကို ထုတ္ျပန္ၿပီးၿပီလား။

၄။ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ၿပီးလ်င္ ၎ကုမၸဏီတို႔မွ ပတ္ဝန္းက်င္ေဒသခံတို႔၏ က်န္းမာေရးအတြက္ မည္သို႔စီမံထားသည္ကို ထုတ္ျပန္ၿပီးၿပီလား။

၅။ ျမန္မာျပည္သူလူထုတို႔၏ ႏွလံုးသည္းပြတ္ျဖစ္ေသာ လက္ပန္ေတာင္းေတာင္ရွိ လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ က်မ္းျပဳရာ ဘူမိနတ္သံေျမ ပ်က္စီးေပ်ာက္ကြယ္သြားျခင္းအေပၚ ဗုဒၶဝင္အေပါင္းတို႔ ေက်နပ္ေအာင္ မည္သို႔ေျဖရွင္းေပး မည္လဲ။

၆။ ယာေျမမ်ားအသိမ္းခံရ၍ ကုမၸဏီသို႔ ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္သည့္ လူမ်ား၏ စားဝတ္ေနေရး ျမင့္မားေအာင္ မည္သို႔ေဆာင္ ရြက္ေပးမည္နည္း (ဥပမာ- တိုင္းရင္းသားပညာတတ္ စက္ေမာင္းသမား၏ လစာသည္ အျမင္ဆံုး ၂၅၀၀၀၀ိ/ ျဖစ္ေသာ္လည္း တ႐ုတ္ သန္႔ရွင္းေရးသမားတစ္ဦး၏ လစာသည္ ၉၀၀၀၀၀ိ/ ျဖစ္သည္ဟု ၾကားသိရပါသည္။ မိုင္းဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္သည္ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ ၃၀ က တစ္လလ်င္ ၂၅၀၀၀၀ိ/ ျဖင့္ စက္ေမာင္းခဲ့ပါသည္။ သားတစ္ေယာက္ သမီးတစ္ေယာက္ ဘြဲ႕ရၿပီးဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ရာ ၎မိသားစုသံုးဦး၏ ဝင္ေငြမွာ ၅၀၀၀၀၀ိ/ ခန္႔ျဖစ္သည္။ ၎ဝင္ေငြသည္ စားေလာက္႐ံုသာျဖစ္သည္။ ဘဝ အာမခံခ်က္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ သူတို႔မရပါ။)

ကံကုန္း၊ ဒုန္းေတာ၊ ဂုံေတာ၊ ရြာသာ စသည့္ရြာမ်ားမွ အသိမ္းခံရသည့္ လယ္ယာေျမမ်ားအေပၚ ရသင့္ရထိုက္သည့္ ဆံုးရွံဳးနစ္နာေၾကးမ်ားလည္း မရရွိေသးပါဟု ၾကားသိရပါသည္။ စိုက္ပ်ိဳးေျမမ်ားအေပၚ အက္စစ္ေရမ်ား ပ်ံႏွံစိမ္႔ဝင္ေနသည္ကို ရြာသားမ်ားမွ တင္ျပခဲ့ေသာ္လည္း ယေန႔တိုင္ တာဝန္ယူေျဖရွင္းေပးသည္ကို မေတြ႔ရေသးပါ။ ေသာက္သံုးေရနွင့္ အက္စစ္ေၾကာင့္ ျဖစ္မည့္က်န္းမားေရး လိုအပ္ခ်က္မ်ားကိုလည္း မလုပ္ေပးပါဟု ေဒသခံမ်ားက ေျပာခဲ့ပါသည္။ ၎ရြာ ၄ ရြာမွ ၎တို႔၏ နစ္နာခ်က္မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာသို႔ မၾကာမွီ စာရင္းတင္မည္ဟု သိရပါသည္။

(၎သံုးသပ္ခ်က္မ်ားသည္ အကြ်နု္ပ္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးတည္း၏ သံုးသပ္ခ်က္မ်ားျဖစ္ပါသည္။)

အမ်ဳိးသားေရးျဖစ္သည့္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ၏ စီးပြားေရး၊ ဘာသာေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈ တိုးတက္ထြန္းကားေစရန္ အလို႔ငွာ စာတမ္းျပဳစုရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လက္ပန္ေတာင္းေတာင္ေၾကးနီစီမံကိန္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ ဆိုးက်ဳိးကို မည္သို႔ဝိုင္းဝန္း ကာကြယ္တားဆီးၾကမည္ကို အျပဳသေဘာျဖင့္ ေရးသားလိုက္ရပါသည္။

မွတ္ခ်က္ ။        ။ ျပည္သူမ်ားနွင့္ သစ္ပင္ခ်စ္သူမ်ားအဖြဲ႕ ၏လက္တေလာ ေလ့လာေတြ႕ရွိခ်က္။

သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ဆပ္ေကာ္မတီ

(၈၊ ၉၊ ၂၀၁၂)

တပ္မေတာ္ဖခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊတို႔ကို တပ္မေတာ္ကို ေခတ္ကာလနဲ႔အညီ တည္ေဆာက္ေပးခဲ့လို႔ ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူမ်ားအျဖစ္ တစ္တန္းတည္းထားၿပီး ရည္ၫြန္းေျပာၾကားတဲ့အခ်က္နဲ႔ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ စစ္သား အမတ္ ၂၅% ဘာေၾကာင့္ပါဝင္ေနရသလဲ ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တပ္မေတာ္ဖခင္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ရည္ၫြန္းေသာ္လည္း ယခင္က “ေအာင္ဆန္းစစ္ေၾကာင္း” ဆိုတာ ရွိခဲ့ၿပီး (နဝတ-နအဖ) ေခတ္မွာ ျဖဳတ္ပယ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုလည္းျဖဳတ္ပယ္ထားဆဲပါ။ ထားပါေတာ့။

ေနာက္တစ္ခ်က္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႏုိင္ငံေရးလုပ္ေတာ့ စစ္တပ္ကေနျပတ္ျပတ္သားသားထြက္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးကို ေျခစံုပစ္ၿပီး လုပ္ခဲ့သူျဖစ္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ “ကိုေအာင္ဆန္း-  သခင္ေအာင္ဆန္း-  ဗိုလ္ေအာင္ဆန္း- ဦးေအာင္ဆန္း” စသျဖင့္ ေက်ာင္းသား၊ ႏုိင္ငံေရးသမားဘဝကေန ေတာ္လွန္ေရးတပ္မေတာ္သား၊ ေတာ္လွန္ေရး တပ္မေတာ္သားဘဝကေန ႏိုင္ငံေရးသမားဘဝကို အဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလဲခဲ့တာပါ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ဗိုလ္ေနဝင္းကို တစ္တန္းထဲထားေဖၚျပစရာဆိုလုိ႔ “ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္” စာရင္းကို ေရးသားေဖၚျပရာမွာပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒါေတာင္ ဒုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ံုးဆိုတဲ့ ရႈေဒါင့္ကေန ၾကည့္ရင္ “သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း” အုပ္စုဝင္ သခင္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ “သခင္ထြန္းအုပ္ – သခင္ဗစိန္” အုပ္စုဝင္ သခင္ရႈေမာင္အျဖစ္ ကြဲျပားေနေသးတယ္။

ဗိုလ္ေနဝင္းဟာ စစ္တပ္ကိုတစ္လက္ကိုင္တပ္အျဖစ္ အုပ္စီးခဲ့ၿပီး စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို စတင္အေျခခ်ခဲ့သူ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့သူျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ေနဝင္းဟာ လက္ရွိစစ္အုပ္စုနဲ႔စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ ေဂါ့ဖားသားျဖစ္တယ္။

ဗိုလ္ေနဝင္းဟာ “ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ” ဆုိၿပီး ၁၂ ႏွစ္ အုပ္စုိးခဲ့ၿပီး စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို  ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၁၉၇၄) စိတ္ႀကိဳက္ေရးဆြဲကာ (မဆလ) တစ္ပါတီအာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ (၁၄) ႏွစ္ (၁၉၇၄- ၁၉၈၈) ၾကာ ဖိႏွိပ္ခဲ့တယ္။

ဗိုလ္သန္းေရႊကေတာ့ (နဝတ-နအဖ) စစ္ေကာင္စီက ၂၁ ႏွစ္ (၁၉၈၈ -၂၀၁၀) ဖိႏွိပ္အုပ္စုိးခဲ့ၿပီး၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈) စိတ္ႀကိဳက္ေရးဆြဲၿပီး “စည္းကမ္းျပည့္ဝတဲ့ဒီမိုကေရစီ” ဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုး စြပ္ေပးခဲ့တယ္။

စစ္အုပ္စုဖြဲ႔ၿပီး စစ္တပ္ကို တစ္လက္ကိုင္လုပ္တဲ့အစဥ္အလာဟာ ဗိုလ္ေနဝင္းလုပ္နည္းျဖစ္တယ္။ ဒီနည္းကို ဗိုလ္သန္းေရႊက ဆက္ခံခဲ့တာျဖစ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္မင္းေအာင္လိႈင္တုိ႔ လက္ရွိစစ္အုပ္စုဟာ ဗိုလ္ေနဝင္း- ဗိုလ္သန္းေရႊတုိ႔ရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္နစ္ အေမြခံေတြသာ ျဖစ္တယ္။
လက္ရွိစစ္အုပ္စုဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ႏုိင္ငံေရးအစဥ္အလာကို ဆက္ခံသူေတြ မဟုတ္ဘူး။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက တပ္ကိုအသံုးခ်ၿပီး ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ခဲ့ဘူး၊ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား မစုေဆာင္းခဲ့ဘူး။ ဗိုလ္ေနဝင္းတုိ႔ ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔က စစ္တပ္ကို ခါးပိုက္ေဆာင္တပ္အျဖစ္ တစ္လက္ကိုင္ျပဳကာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဖန္တီးၿပီး  ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားစု ေဆာင္းခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ တယ္။ ဒါဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ဗိုလ္ေနဝင္း- ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔ အရင္းခံျခားနားခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ထပ္တူႏႈိင္းယွဥ္လို႔မရတဲ့ မတူညီတဲ႔ အစဥ္အလာျဖစ္တယ္။

ဒီေန႔စစ္အုပ္စုဟာ စစ္တပ္နဲ႔ရွင္းရွင္းျပတ္ျပတ္ခြဲျခားၿပီး ႏုိင္ငံေရးလုပ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအစဥ္အလာနဲ႔ ျပဒါးတစ္လမ္း သံတစ္လမ္း ဆန္႔က်င္ၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္း- ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔ရဲ႕စစ္တပ္ကို ခါးပုိက္ေဆာင္တပ္အျဖစ္ထားၿပီး ႏုိင္ငံေရးလုပ္ကာ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားရွာတဲ့ လုပ္ဟန္ကို အေမြဆက္ခံထားသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ “အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရး” ဆိုတာကို ဗန္းျပအေရၿခံဳထားတယ္။

ဗိုလ္မင္းေအာင္လိႈင္က “လႊတ္ေတာ္အသီးသီးမွာ စစ္သားအမတ္ေတြ ပါဝင္ေနတယ္ဆိုတာ သမုိင္းေၾကာင္းအရ ပါဝင္ေနတာျဖစ္ၿပီး၊ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတာဝန္တစ္ရပ္ကို ထမ္းေဆာင္ေနတာျဖစ္တယ္” လို႔ သူ႔မိန္႔ခြန္းထဲမွာ ထည့္ေျပာထားတယ္။ စစ္မႈထမ္းဥပေဒနဲ႔ စစ္သားလုပ္ေနသူေတြ မဟုတ္ဘူး၊ ခံယူခ်က္နဲ႔စစ္ထဲဝင္ခဲ့ၾကသူေတြျဖစ္တယ္လို႔လည္းဆိုတယ္။

(လပခ) တုိင္းမွဴးေဟာင္း (နဝတ) ဗိုလ္ထြန္းၾကည္ရဲ႕ကိုယ္တုိင္ေရးအထၳဳပၸတၱိမွာပါတဲ့ (ဝင္းဦးကိုအားက်တဲ့) ခံယူခ်က္မ်ဳိးလား မသိပါ။
ဒါအျပင္ “ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈)” ထဲက ပုဒ္မ ၂၀၊ ပုဒ္မခြဲ (စ) ကို ကိုးကားၿပီး “စစ္တပ္က ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို အဓိကတာဝန္တစ္ရပ္အေနနဲ႔ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သြားမယ္” လို႔ အခိုင္အမာထည့္သြင္းေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ဒီေျပာၾကားခ်က္ဟာ ေရဒီယိုနဲ႔႐ုပ္ျမင္သံၾကားကေန မတ္လ ၁၄ ရက္ေန႔က ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေျပာၾကားခ်က္ကို တုန္႔ျပန္တာလို႔ ယူဆႏုိင္ပါတယ္။

“အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြ႔ဲခ်ဳပ္ရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္ေတြအနက္ ထိပ္တန္းတင္ထားတဲ့ ကိစၥသံုးရပ္ကေတာ့ တရားဥပေဒ စိုးမုိးေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးတုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္”

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူ႔ေဟာေျပာခ်က္ထဲမွာ လက္ရွိဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ(၂၀၀၈) ထဲက ဒီမုိကေရစီစံႏႈန္းနဲ႔ မကုိက္ညီတာေတြထဲက ထင္ရွားတဲ့ဥပမာတစ္ခုအျဖစ္ “၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒမွာ ေရြးေကာက္ခံမဟုတ္တဲ့ (စစ္တပ္) လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္းပါဝင္ေနတာကို ျပည္သူေတြအသိျဖစ္ပါတယ္” ဆိုၿပီး ထည့္သြင္းေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

“အေျခခံဥပေဒကို အဓိကတာဝန္တစ္ရပ္အေနနဲ႔ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သြားမယ္” လို႔ ဆုိရာမွာ အေျခခံဥပေဒနဲ႔အညီ အာဏာသိမ္းႏုိင္တဲ့ တာဝန္နဲ႔လႊတ္ေတာ္အသီးသီးအတြင္းမွာရွိတဲ့စစ္သားအမတ္ေတြရဲ႕တာဝန္လုိ႔ေပါင္းၿပီး ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီတာဝန္ေတြကို ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ကသာ အမိန္႔ေပးၫြန္ၾကားေဆာင္ရြက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
လႊတ္ေတာ္ အသီးသီးမွာရွိတဲ့ ၂၅% စစ္သားအမတ္ေတြကို ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က စိတ္ႀကိဳက္ခန္႔ႏုိင္/ျဖဳတ္ႏုိင္/ လဲလွယ္ ႏုိင္ပါတယ္။
စစ္သားအမတ္ဆိုတာမွာလည္း အျမင့္ဆံုးအဆင့္က “ဗုိလ္မွဴးႀကီး” အထိပဲပါတာပါ။ ဒါကလည္းအနည္းစုပါ။ က်န္တဲ့အမ်ားစုက ဗိုလ္မွဴးအဆင့္နဲ႔ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ ဂ်ဴနီယာေလးေတြျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ခမ်ာလည္း “စစ္စည္းကမ္း” ဆုိတာနဲ႔ အေသခ်ည္တုတ္ခံထားရသူ ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ကို ဆန္႔က်င္တဲ့မဲ စစ္သားအမတ္ေတြမေပးဝ့ံပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ “ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို အဓိကတာဝန္တစ္ရပ္အေနနဲ႔ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သြားမယ့္” ဗိုလ္မင္းေအာင္လိႈင္နဲ႔ NLD က ထိပ္တန္းတင္ထားတဲ့ ကိစၥသံုးရပ္ (တရားဥပေဒ စိုးမုိးေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရး) ကေတာ့ ေရွာင္လႊဲလို႔မရေအာင္ ထိပ္တုိက္ေတြ႔ေနပါၿပီ။

“၁ ဧၿပီၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ” မွာ အႏုိင္ရ႐ံုနဲ႔ “NLD ရဲ႕ထိပ္တန္းကိစၥသံုးရပ္” ျဖစ္ေျမာက္မလာႏုိင္ဘူးဆိုတာ NLD ကလည္း နားလည္သလုိ၊ လက္ရွိ ဦးသိန္းစိန္စစ္တစ္ပုိင္းအစုိးရကလည္း သိပါတယ္။
NLD ရဲ႕ ထိပ္တန္းတင္ထားတဲ့ကိစၥသံုးရပ္ဆိုတာဟာ စစ္တပ္နဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ၊ ျပင္ဆင္ႏုိင္မွသာ ျဖစ္ေျမာက္ပါလိမ့္မယ္။

ဒီလိုျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏုိင္ဖို႔အတြက္ NLD အေနနဲ႔ လႊတ္ေတာ္အဆင့္ဆင့္ (ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္+ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္) ထဲမွာ  ၇၅% ေက်ာ္မယ့္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ ဆႏၵမဲေတြလိုပါတယ္။ ျပည္သူ႔ဆႏၵခံယူပြဲမွာလည္း ထက္ဝက္ေက်ာ္မဲဆႏၵရဖို႔လုိပါတယ္။
ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္နဲ႔ အဆင့္ဆင့္ေသာ အာဏာပုိင္ေတြရဲ႕ ညစ္ပတ္ေကာက္က်စ္မႈေတြကို NLD ရင္ဆုိင္ေနရပါတယ္။

ၫြန္း
၁။ မတ္လ ၁၄ ရက္ေန႔ ၊ ေရဒီယို/ရုပ္ျမင္သံၾကားတုိ႔မွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေဟာေျပာတင္ျပခ်က္ ( ဒီလိႈင္း စာေစာင္ အတြဲ၁ အမွတ္ ၁၀ ၊ စာမ်က္ႏွာ ၆)
၂။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂၇ ရက္၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ မိန္႔ခြန္း (ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ ၂၈ မတ္)

တူေမာင္ညိဳ

၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂၈ ရက္

၁၉၆၂ ခုႏွစ္က လူထုေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ အစိုးရကို စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား လက္နက္အားကိုးနဲ႔ အာဏာသိမ္းလိုက္စဥ္က ႏုိင္ငံေရးအေမွ်ာ္အျမင္ရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြက (Burma for Army – သြားၿပီကြာ) လို႔ ၿငီးတြားခဲ့ၾတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

တိုင္းျပည္မွာ စစ္ေရးသက္သက္ တာ၀န္ယူရမဲ့သူေတြက ကိုယ္မကၽြမ္းက်င္တဲ့ တိုင္ေရးျပည္ေရး အုပ္ခ်ဳပ္စီမံခန္႔ခြဲေရးေတြမွာ လုပ္ငန္းတိုင္း ဌာနတိုင္းမွာ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ခဲ့လို႔ တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးကို မစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ယံုသာမက နဂိုမူလရွိၿပီး၊ တည္ေဆာက္ၿပီးသား ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရး၊ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး အရာအားလံုး ပ်က္စီးခဲ့ရတယ္။ သူမ်ားတိုင္းျပည္မ်ားနည္းတူ နည္းပညာဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မႈေတြ ျဖစ္ထြန္းေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ေတာ့ ဘိုးဘြားပိုင္သယံဇာတကို အိုးေရာင္းခြက္ေရာင္း ေရာင္းစားတဲ့ ႏုိင္ငံျဖစ္ခဲ့ တယ္။ ဒါအျပင္ တိုင္းသူျပည္သားလူအမ်ားရဲ႕ လူ႔စြမ္းအားအင္းအျမစ္ကို တန္ဘိုးမထားခဲ့လို႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ကာယဥာဏစြမ္းအားေတြ အသံုးမက်ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။

တကယ္ေတာ့ တိုင္းျပည္တခု အင္အားရွိေအာင္၊ ကမာၻ႔အလယ္တင့္တယ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကရာမွာ စစ္တပ္တခုတည္းနဲ႔ မလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ပါဘူး။ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရး၊ ကုန္သြယ္ေရး၊ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး၊ စိုက္ပ်ဳိးေရး၊ ကုန္ထုတ္လုပ္ေရး၊ ဘာသာေရး၊ ႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈ ထိမ္းသိမ္းေရး၊ ႏုိင္ငံတကာဆက္ဆံေရး စသျဖင့္ က႑အသီးသီးမွာ အခန္းက႑အလိုက္ တတ္ကၽြမ္းနားလည္သူေတြက ဦးေဆာင္ႏုိင္မွသာ ကမာၻ႔အလယ္မွာ ခန္႔ခန္႔ထည္ထည္ေနႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

လယ္သမားအလုပ္နဲ႔ စစ္ဗိုလ္စစ္သားအလုပ္ လုပ္ငန္းသဘာ၀ျခင္း မတူညီသလို စစ္ဗိုလ္စစ္သားအလုပ္နဲ႔ ကုန္သည္အလုပ္လဲ လုပ္ငန္းသေဘာသဘာ၀ျခင္း မတူညီပါဘူး။ ထို႔နည္းအတူ ကုန္သည္အလုပ္နဲ႔ ေက်ာင္းဆရာအလုပ္ မတူကြဲျပားျခားနားသလို ေက်ာင္းဆရာရဲ႕ အလုပ္နဲ႔ ေဆးဘက္ဆိုင္ရာကၽြမ္းက်င္သူ ဆရာ၀န္၊ သူနာျပဳအလုပ္လဲ မတူညီပါဘူး။ အဲဒီလိုဘဲ။  ရဲ၀န္ထမ္းေတြ၊ အက်ဥ္းဦးစီးဌာနက ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ လုပ္ငန္းသေဘာသဘာ၀ေတြဟာ စစ္တပ္ရဲ႕အလုပ္နဲ႔ မတူကြဲျပားျခားနားပါတယ္။

တိုင္းျပည္တြင္းက မတူကြဲျပားျခားနားတဲ့ အလုပ္ေတြကို စစ္တပ္တခုထဲက ေသေစေလာက္တဲ့ လက္နက္ကို ကိုင္ေဆာင္ထားႏုိင္ယံုနဲ႔ အလုပ္အားလံုးအေပၚမွာ အထိုင္ခ်၊ ေနရာတက္ယူ၊ ဆရာႀကီးလုပ္၊ လမ္းညြန္ခ်က္ေပး၊ အမိန္႔ေတြထုတ္ ေစခိုင္းေနတာဟာ လံုး၀-လံုး၀ သဘာ၀မက်သလို ႏုိင္ငံတိုးတက္ဖြ႔ံျဖိဳးေရးအတြက္ အေႏွာက္အယွက္ အဟန္႔အတား ျဖစ္ေစပါတယ္။

စစ္တပ္ရဲ႕ သေဘာသဘာ၀က စည္းကမ္းေသ၀ပ္မႈ၊ အမိန္႔နာခံမႈေတြကို အေရးထားက်င့္သံုးၾကရတာျဖစ္ေပမဲ့ အရပ္ဘက္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကေတာ့ လြတ္လပ္မႈ၊ တဦးကိုတဦး အျပန္အလွန္ေလးစားမႈကို အဓိကေသာ့ခ်က္ထားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

နာခံတတ္သူေတြဟာ အႀကံေကာင္းဥာဏ္ေကာင္း မထြက္တတ္ပါဘူး။ အႀကံေကာင္းဥာဏ္ေကာင္းရွိသူေတြကလဲ အဓိပၸါယ္မဲ့တဲ့ အမိန္႔ေတြကို မနာခံတတ္ပါဘူး။  အႀကံေကာင္းဥာဏ္ေကာင္းရွိသူေတြကို နာခံခိုင္းရင္ အႀကံဥာဏ္ေတြကို ၿမိဳခ်ၿပီး အႀကံေကာင္းကို ထုတ္ေျပာၾကမယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ အႀကံမျပဳခင္ ၿခိမ္းေျခာက္အာဏာျပတတ္တဲ့၊ ေပးတဲ့အႀကံလဲ နားမေထာင္တတ္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ေတြနဲ႔ အလုပ္တြဲမလုပ္ခ်င္ဘူးဆိုၿပီး ေဘးထြက္ထိုင္ေနၾကမွာပါဘဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ အမိန္႔နဲ႔ေစခိုင္းတာကို မနာခံခ်င္လို႔ ကိုယ္တတ္သမွ် သိသမွ် အေတြ႔အႀကံဳေတြ အႀကံေကာင္းေတြ ၿမိဳခ်ၿပီး တိုင္းျပည္တည္ေဆာက္ေရးထဲ ၀င္မပါေတာ့ဘဲ အျပင္ေလာကမွာ သာမန္အိမ္၊ သာမန္ဘ၀ကေလးနဲ႔ မထင္မရွား ေနထိုင္ေနသူ ပညာရွင္ေတြ ဒုနဲ႔ေဒး ရွိေနပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ေသာ ပညာရွင္မ်ားကေတာ့ ႏုိင္ငံရပ္ျခားကို သြား ေရာက္ေနထိုင္ၿပီး ကိုယ့္ပညာ ကိုယ့္အႀကံဥာဏ္ကို အသံုးခ်သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ နာခံတတ္တဲ့ ေတာင္မေရာက္ ေျမာက္မေရာက္ ကခၽြတ္ကေျခာက္ ပညာမေတာက္တေခါက္ေတြေလာက္နဲ႔ တိုင္းျပည္တည္ေဆာက္ေနရင္ ေနာင္မွာလဲ မြဲမြဲေတေတ တိုင္းျပည္ေတြထဲက ဖြတ္တိုင္းျပည္ ျဖစ္ေနဦးမွာပါဘဲ။

တိုင္းျပည္မွာ စစ္တပ္က အာဏာကို ဘယ္ေလာက္ထိ ဆိုးဆုိးရြားရြားယူခဲ့ သလဲဆိုတာ ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ အျမင့္ဆံုး အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္ သမၼတေနရာမွ အနိမ့္ဆံုးသျခိဳင္းကုန္းက သုဘရာဇာအလုပ္ထိ ေနရာယူလုပ္ကိုင္ခဲ့တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ လူေသကို မီးသျဂိဳလ္တာေတာင္ ဗိုလ္မွဴးလက္မွတ္ထိုးၿပီးမွ သျဂိဳလ္ခြင့္ျပဳတယ္ဆိုတဲ့အထိ ပါေလရာ ပဲခူးဆား လုပ္ခဲ့တာ ေသခ်ာပါတယ္။

အက်ဥ္းေထာင္ေတြမွာ စစ္တပ္ကစစ္ဗိုလ္ေတြ ၀င္ေရာက္အုပ္ခ်ဳပ္တာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အက်ဥ္းဦးစီးဌာနက အရပ္သား၀န္ထမ္းတဦး ေျပာျပဘူးတာက (အက်ဥ္းေထာင္ဆိုတာ လူဆိုးလူမိုက္ စ႐ိုက္စံုတယ္။ သူတို႔ကို ျငိမ္၀ပ္ေအာင္ စိတ္ကိုစိတ္နဲ႔ဘဲ အုပ္ခ်ဳပ္ရတယ္။ စစ္တပ္က စစ္ဗိုလ္ေတြလာၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အခါ စစ္တပ္စည္းကမ္းေတြနဲ႔ အက်ဥ္းသားေတြကို အတင္းအက်ပ္အုပ္ခ်ဳပ္တိုင္း ေထာင္ဆူတတ္တယ္။ ျပႆနာအမ်ဳိးမ်ဳိးတက္ၿပီး အဲဒီစစ္ဗိုလ္ ျပဳတ္ရင္ျပဳတ္။ မျပဳတ္ရင္ ေျပာင္း။ မေျပာင္းရင္ အလုပ္ထြက္ျဖစ္သြာတာဘဲ) တဲ့။ ဒီလိုျဖစရတာဟာ အရပ္ဘက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရဲ႕ ပညာသားပါမႈကို စစ္ဗိုလ္ေတြ နားမလည္တာပါ။

အခုအခ်ိန္မွာ စစ္တပ္က ႏုိင္ငံပိုင္စက္႐ံုအမ်ားစုကို စစ္တပ္ပိုင္စက္႐ံုေတြအျဖစ္ ျမန္မာ့စီးပြားေရးဦးပိုင္လက္ေအာက္ ေျပာင္းလဲလုပ္ကိုင္ေနတာလဲ အားလံုးသိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ျမန္မာ့စီးပြားေရးဦးပိုင္ဆိုတာ စစ္တပ္ပိုင္လုပ္ငန္းေတြပါ။ ျမန္မာ့ဦးပိုင္လက္ေအာက္မွာ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္း၊ သတၱဳတူးေဖၚေရးလုပ္ငန္း၊ လူသံုးကုန္ပစၥည္းထုတ္လုပ္မႈလုပ္ငန္း၊ ေရထြက္ပစၥည္းလုပ္ငန္း၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာလုပ္ငန္း၊ ပို႔ေဆာင္ ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္း၊ ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းကစလို႔ ငွက္သိုက္လုပ္ငန္းအထိ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးငယ္ အသြယ္သြယ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီးရွိေပမဲ့ အက်ဳိးအျမတ္အားလံုး တိုင္းသူျပည္သားေတြနဲ႔ မသက္ဆိုင္ပါဘူး။ ျမန္မာ့စီးပြာေရးဦးပိုင္ဟာ ပါရမီတကၠစီလို တကၠစီေမာင္းသမားေတြရဲ႕ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုပ္ငန္းမ်ဳိးထိ လုပ္ငန္းကိုင္ငန္းအခြင့္အလမ္းမွန္သမွ်
သိမ္းပိုက္ထားလို႔ တိုင္းသူျပည္သားေတြမွာ ေကာက္သင္းေကာက္ စီးပြားေရးဘဲ လုပ္ကိုင္စားၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ တတိုင္းျပည္လံုး ဆင္းရဲမြဲေတမႈေတြ ျမင့္တက္လာပါတယ္။

ခ်မ္းသာၾကြယ္၀တဲ့ တိုင္းျပည္ေတြက ဆင္းရဲမြဲေတမႈဆိုတာ လူေနမႈအဆင့္အတန္း နိမ့္က်သြားတာကိုဆိုလိုေပမဲ့ ျမန္မာျပည္လို တိုင္းျပည္တခုက ဆင္းရဲမြဲေတမႈဆိုတာ ေသသြားတာကို ဆိုလိုပါတယ္။ အဆိုးရြားဆံုးကေတာ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးဖ်က္ဆီးမႈ (ပ်က္စီးျခင္းကေနာက္၊ ဖ်က္ဆီးျခင္းကအရင္) ဆီက ဆင္းသက္လာတဲ့ ပညာမဲ့ျခင္း။ ပညာမဲ့ေတာ့ မသိ။ မသိေတာ့ မစြမ္းေဆာင္ႏုိင္။ မစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ရာက ေနာက္ဆံုးေတာ့…. ေသဆံုး။

အခုတေလာ စစ္တပ္ေနာက္ခံ ႀကံံ့ဖြတ္အစိုးက ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ေျပာဆိုလာတာကို ၾကားသိေနရပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္မ်ားအေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုစိတ္ အမွန္တကယ္ ရွိ/မရွိဆိုတာ ေမးခြန္းေတြ ရွိေနဦးမွာပါ။ ျပည္သူလူထု သတိထားမွာက  ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးဆိုတဲ့ စကားလံုးအသံုးအႏႈန္းကို ဘယ္စနစ္က ဘယ္စနစ္ကို ေျပာင္းေျပာင္း၊ အစိုးရမ်ား ေခါင္းေဆာင္ဆိုသူမ်ား ေလႀကီးႀကီးနဲ႔ ေအာ္ေနၾက၊ ေျပာေနၾကဆိုတာပါဘဲ။

၁၉၇၉ ခုနွစ္က အာဖကန္နစ္စတန္ႏုိင္ငံကို ႐ုရွားတပ္ေတြ ၀င္လာေတာ့လဲ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလို႔ ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္းအာဖကန္ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ လုပ္ႏုိင္ကိုင္ႏုိင္၊ ေျပာႏုိင္ဆိုႏုိင္ခြင္ေတြ ပိတ္ပင္ခဲ့လို႔ အာဖကန္ျပည္သူေတြ ျပည္ပကို ထြက္ေျပးခဲ့ၾကရတယ္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္က စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ေန၀င္း စၿပီးအာဏာသိမ္းခ်ိန္မွာလဲ (ေခတ္ေျပာင္းေတာ္လွန္ေရး) လို႔ အမည္တပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ မေမ့သင့္ပါ။ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ ျပည္သူလူထု အက်ဳိးစီးပြားမပါဘဲ အာဏာတည္ၿမဲေရးအေျခခံတဲ့ စစ္တပ္အက်ဳိးစီးပြားခ်ည္းသက္သက္ လုပ္ကိုင္သြားတာကို ႏုိင္ငံသားတိုင္းသိျပီး ျဖစ္ပါတယ္။

ျပည္သူေတြ ဆန္းစစ္ရမွာက ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးဆိုရာမွာ ျပည္သူ႔အက်ဳိးစီးပြား ဘယ္ေလာက္ပါၿပီလဲဆိုတာ ေလ့လာဆန္းစစ္သံုးသပ္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရဆိုတာ ဘယ္အစိုးရျဖစ္ျဖစ္ အတူတူေတြခ်ည္းဘဲဆိုတဲ့ ေရွး႐ိုးစြဲအဆိုတရပ္နဲ႔ ႏုိင္ငံရးကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈေနလို႔ မျဖစ္ပါဘူး။

အစိုးရေတြ မတူၾကပါဘူး။ ဆရာ၀န္ေတြ ဆရာ၀န္ျခင္းမတူသလို ေက်ာင္းဆရာေတြလဲ ေက်ာင္းဆရာျခင္း မတူပါဘူး။ အပ္ခ်ဳပ္ဆရာေတြ အပ္ခ်ဳပ္ဆရာျခင္း မတူသလို ဆံပင္ညႇပ္ဆရာလဲ ဆံပင္ညႇပ္ဆရာျခင္း မတူပါဘူး။ ထပ္ေျပာပါဦးမယ္။ မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္လဲ တဆိုင္နဲ႔တဆိုင္မတူပါဘူး။ ထမင္းဆိုင္လဲ ထမင္းဆိုင္ျခင္း မတူပါဘူး။ စိတ္ေစတနာနဲ႔ ကၽြမ္းက်င္မႈအေပၚ မူတည္ၿပီး အက်ဳိးေက်းဇူးေတြ ကြာျခားၾကပါတယ္။ ဒီလိုပါဘဲ။ အစိုးရေတြလဲ စနစ္တခုနဲ႔တခု၊ အစိုးရတခုနဲ႔တခု မတူပါဘူး။ မတူၾကလို႔သာ ကမာၻေပၚမွာ မတူညီတဲ့ စနစ္ေတြေအာက္က မတူညီတဲ့ အစိုးရေတြအေပၚ မူတည္ၿပီး တိုင္းသူျပည္သားေတြ ခ်မ္းသာသုခ၊ ဆင္းရဲဒုကၡ မတူၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘ၀လံုၿခံဳမႈေတြ ကြာျခားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ မတူညီတဲ့စနစ္နဲ႔ မတူညီတဲ့အစိုးရေတြ ဒီကမာၻေပၚမွာရွိေနတာ အမွန္စင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္လို႔ ျပည္သူ႔အက်ဳိးစီးပြား အေကာင္းဆံုးလုပ္ေဆာင္ေပးမဲ့စနစ္နဲ႔ အစိုးရမ်ဳိးရရွိေအာင္ ႀကံေဆာင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ ယခုေျပာဆိုေနၾကတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးဆိုတာ စစ္အုပ္စုရဲ႕ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကို မီွတည္ၿပီး သြားေနေသးတာျဖစ္လို႔ ျပည္သူ႔အက်ဳိးစီးပြား အဓိကမဟုတ္ေသးဘဲ (စစ္တပ္အဓိက) ျဖစ္ေနေသးတယ္ဆိုတာ တာ၀န္သိသိ သတိရွိရွိ မေမ့ၾကဘို႔ လိုပါတယ္။ မေယာင္မန မေတြေ၀ၾကပါနဲ႔။ ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ေျပာေျပာ၊ ေထာင္ခ်ေျပာေျပာ၊ ေလေျပထိုးေျပာေျပာ၊ ေလပြဲစားေတြ အငွားခ်ေျပာေျပာ၊ ေရြျပည္ေအးတရားေဟာေဟာ သူတို႔အေျပာသက္သက္၊ အေဟာသက္သက္ကို မၾကည့္ၾကပါနဲ႔။ လက္ေတြ႔လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ၊ ထုတ္ျပန္တဲ့ ဥပေဒေတြမွာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးဟာ ျပည္သူ႔အက်ဳိးစီးပြားနဲ႔ ယွဥ္တဲ့ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမ်ဳိး၊ ျပည္သူ႔လြတ္လပ္မႈနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမ်ဳိး ျဖစ္သည္အထိ ဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ခ်ီတက္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္အင္အားကိုယ္ တည္ေဆာက္ၿပီး ျပည္သူ႔အက်ဳိး၊ ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ျပည့္စံုကံုလံုတဲ့အထိ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို တြန္းထုတ္ၾကရဦးမွာပါ။ နည္းလမ္းအသြယ္သြယ္နဲ႔ လုပ္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္ေရာက္ရွိရာေနရာက မဆုတ္မနစ္ေသာ ၀ိရိယေတြ၊ အားထုတ္မႈေတြနဲ႔ တြန္းထုတ္ၾကရမွာပါ။

ျမန္မာျပည္သူေတြ အႏွစ္ငါးဆယ္လံုးလံုး စစ္ကၽြန္အျဖစ္ႏြံနစ္ခဲ့ရၿပီးပါၿပီ။

တပ္မေတာ္ဆိုတဲ့ စစ္တပ္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတည္ေထာင္ခဲ့စဥ္ မူလရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ျမန္မာျပည္က စစ္တပ္တတပ္ကို ပိုင္ဆိုင္ဘို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အာဏာရွင္ ဦးေန၀င္းလက္ထက္ကစၿပီး စစ္တပ္က ျမန္မာျပည္ကို ပိုင္ဆိုင္သြားခဲ့ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ႕လက္ထဲမွာ (Burma for Army) အျဖစ္ တိုင္းျပည္ကို အသံုးခ်သြားခဲ့ၿပီလို႔ ေျပာရမွာပါ။

ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္အခါမွာ ဘယ္နည္းဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ (Burma for Army) အဆံုးသတ္ဘို႔ လိုေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း အဆိုျပဳလိုက္ပါတယ္။

ျပည္သူႏွင့္အတူ အၿမဲရွိေသာ…..

မမခင္

(၂၃၊ ၃၊ ၂၀၁၂)

ျပစ္မႈဆုိင္ရာက်င့္ထံုး ဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၀၁၊ ပုဒ္မခြဲ (၁)အရ “ျပန္ထုတ္ေပး” လုိက္တဲ့ “အက်ဥ္းသား၊ အက်ဥ္းသူ ၆၅၁ ဦး” ထဲမွာ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားသူေတြ အားလံုးနီးပါး ပါဝင္ပါတယ္။

သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပုိင္းအစုိးရ (သမၼတ+အကလ) က “လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္” ဆုိင္းဘုတ္နဲ႔ အက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးတာ ၃ ႀကိမ္ရွိပါၿပီ။

ပထမအႀကိမ္နဲ႔ ဒုတိယအႀကိမ္ျဖစ္တဲ့ ေအာက္တုိဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔က ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ အမိန္႔အမွတ္ (၄၉/၂၀၁၁) နဲ႔ ဇန္နဝါရီ လ ၂ ရက္က ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ အမိန္႔အမွတ္ (၁/၂၀၁၂) တို႔ဟာ “(၂၀၀၈) ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ၊ ပုဒ္မ ၂၀၄(ခ)” အရ ျဖစ္တယ္။ တတိယအႀကိမ္ ဇန္နဝါရီ ၁၂ ရက္ေန႔မွာေတာ့ “ျပစ္မႈဆုိင္ရာက်င့္ထံုးဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၀၁၊ ပုဒ္မခြဲ (၁)” အရ ျဖစ္တယ္။ ၃ ႀကိမ္စလံုး (သမၼတ+အကလ) ကလႊတ္ေပးတာ ျဖစ္တယ္။

လူတစ္ဦးခ်င္းစီနဲ႔ စနစ္ကို ၾကည့္ျမင္သံုးသပ္ၾကရာမွာ ကိုယ့္ဆႏၵစြဲေပၚအေျခခံၿပီး ခြဲျခားၾကည့္ျမင္လို႔ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။

လူတစ္ဦးခ်င္းစီဟာစနစ္ကို ဘယ္လို ခ်မွတ္၊ လိုက္နာ၊ က်င့္သံုး၊ အေကာင္အထည္ေဖၚေနၾကသလဲဆိုတဲ့ ရႈေဒါင့္ကေန ၾကည့္သင့္ပါတယ္။

ဦးသိန္းစိန္၊ ဦးေရႊမန္း၊ ဦးခင္ေအာင္ျမင့္တို႔က ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတယ္/ေခါင္းမာတယ္စသျဖင့္ တစ္ဖက္သတ္ၾကည့္ျမင္လို႔ မျဖစ္ပါဘူး။ သူတုိ႔အားလံုး (အကလ) အဖြဲ႔ဝင္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ၾကားမွာ သဘာဝက်က်ပဲ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အျမင္ကြဲလြဲတာေလးေတြ ရွိမွာပါ။

၃ ႀကိမ္ စလံုးမွာ “ျပစ္ဒဏ္က် အက်ဥ္းသား၊ အက်ဥ္းသူ” လို႔ပဲ သံုးတယ္။ “ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား” ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို လုံးဝမသံုးဘူး၊ မေဖၚျပဘူး။ ဒီအခ်က္ဟာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပုိင္းအစုိးရ (သမၼတ+အကလ) ရဲ႕ သေဘာထားျဖစ္တယ္။ ရပ္တည္ ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပုိင္းအစုိးရ (သမၼတ+အကလ) ရဲ႕ မလိုက္ေလ်ာႏုိင္တဲ့/ အေလ်ာ့မေပးႏုိင္တဲ့ သေဘာထားနဲ႔ တင္းမာတဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။

ျပစ္မႈဆုိင္ရာက်င့္ထံုးဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၀၁၊ ပုဒ္မခြဲ (၁)အရ လႊတ္ေပးတာကို ေလ့လာစိစစ္ၾကည့္တဲ့အခါ  ေအာက္ပါအခ်က္ေတြ အထင္အရွားေတြ႔ရတယ္။
ျပည္တြင္း/ျပည္ပက ေတာင္းဆုိေနတဲ့ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားသူေတြအားလံုးနီးပါး ပါဝင္တယ္။

အဆစ္အေနနဲ႔ နာမည္ဆိုးနဲ႔လူသိမ်ားခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔သူရဲ႕မိုက္ေဖာ္ဆုိးဖက္တပည့္တပန္းအခ်ိဳ႕ရယ္၊ သြားေလသူ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕ သားသမက္နဲ႔ ေျမးပါလာတယ္။

လြတ္လာသူေတြထဲမွာ အမ်ားစုက ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုလို ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအမ်ားစု ပါဝင္တဲ့လႊတ္ေပးမႈက ျပည္တြင္းျပည္ပက ေတာင္းဆုိေနတ့ဲ “အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္” (General Amnesty) ေၾကညာၿပီး လႊတ္ ေပးတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့အခ်က္ျဖစ္တယ္။

ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြအေပၚ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္စစ္တစ္ပုိင္းအစုိးရ(သမၼတ+အကလ)က “အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္” မေပးလိုဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ ေပၚလြင္ထင္ရွားေနပါတယ္။

“အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္” ဆိုတာ စြဲဆိုခ်မွတ္ထားတဲ့ ျပစ္မႈျပစ္ဒဏ္အားလံုးကေန မည့္သည့္ႁခြင္းခ်က္/စည္းကမ္းခ်က္မွ် မထားရွိဘဲ၊ လံုးဝလြတ္လပ္ခြင့္ေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုစိတ္ေကာင္းေစတနာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္စစ္တစ္ပုိင္းအစုိးရ (သမၼတ+အကလ)မွာ မရွိဘူးဆိုတာလည္း ေဖၚျပေနပါတယ္။

အက်ဥ္းသား/သူ (၆၅၁) ဦး ကို ျပစ္မႈဆုိင္ရာ က်င့္ထံုးဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၀၁၊ ပုဒ္မခြဲ (၁)အရ လႊတ္ေပးတယ္ဆုိတာ ျပစ္မႈအေႂကြး ခ်န္ၿပီး “ျပန္ထုတ္” ေပးလုိက္တာျဖစ္တယ္။ သေဘာက ေနာင္မွာ လႈပ္ရွားတစ္စံုတစ္ရာမွာ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္လို႔ရွိရင္ မည္သည့္ ဝရမ္းမွ်
မလိုဘဲဖမ္းႏုိင္ခြင့္ရွိၿပီး၊ ျပစ္ဒဏ္စီရင္ျခင္းခံရတဲ့အခါမွာလည္း ယခင္ကေႂကြးခ်န္ထားတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ကိုပါ ေပါင္းထည့္ၿပီး က်ခံေစရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္မ်ားကိုပဲ ဥပမာထားေျပာရရင္ ေနာင္မွာလႈပ္ရွားမႈလုပ္လုိ႔၊ လႈပ္ရွားမႈမွာပါဝင္ေဆာင္ရြက္လို႔ သူတုိ႔ ဖမ္းဆီးခံရၿပီ၊ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ခံရၿပီ ဆုိရင္ (လက္ရွိျပစ္ဒဏ္+ယခင္ေႂကြးက်န္ျပစ္ဒဏ္) ေပါင္းၿပီး အနည္းဆံုး ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ ၅၀ ခန္႔ခ် မွတ္ခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလို ျပစ္မႈေႂကြးခ်န္၊ ေႏွာင္ႀကိဳးတည္းၿပီး ျပန္ထုတ္ေပးတာကိုက သမၼတ ဦးသိန္းစိန္စစ္တစ္ပုိင္း အစုိးရ (သမၼတ+အကလ)ရဲ႕ အခဲမေက်မႈကို အထင္အရွား ေဖၚျပေနတာျဖစ္ပါတယ္။
အခဲမေက်မႈကို ပံုစံ ၂ မ်ဳိးနဲ႔ေတြ႔ရတယ္။
ပထမတစ္ခုက မင္းကိုႏုိင္၊ ကိုကိုႀကီး၊ မင္းေဇယ်ာ စတဲ့ ၈၈မ်ိဳးဆက္နဲ႔ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြရဲ႕ ဆန္႔က်င္ေတာ္လွန္မႈကို အခဲမေက်မႈျဖစ္တယ္။ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္မေပးႏုိင္တဲ့ အခဲမေက်မႈျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပစ္မႈဆုိင္ရာက်င့္ထံုးဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၀၁၊ ပုဒ္မခြဲ (၁)နဲ႔ ေႏွာင္ႀကိဳးတည္းလုိက္တာျဖစ္တယ္။

ဒုတိယတစ္ခုက စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ စားခြက္လုခြာရာတုိင္းၾကတဲ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူရဲ႕မိုက္ေဖာ္ဆုိးဖက္တပည့္တပန္းမ်ားနဲ႔ ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕သားသမက္နဲ႔ ေျမးေတြအေပၚ အခဲမေက်မႈျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကလည္း လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္မေပးႏုိင္တဲ့ အခဲမေက်မႈျဖစ္တယ္။

လူထုအံုႂကြမႈနည္းလမ္းနဲ႔ ေတာ္လွန္ဆန္႔က်င္သူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အာဏာရွင္စနစ္ အတြင္းစည္းထဲကေန ဗိုလ္လုတဲ့ သူကိုပဲျဖစ္ျဖစ္  “ရန္- ငါ” စည္း ျပတ္တယ္ဆုိတာ ေဖၚျပတာျဖစ္တယ္။

ဒီလိုသေဘာထားရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ဒီလို အခဲမေက်မႈေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ကုိယ္စားျပဳေနတဲ့အခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္တယ္။ စစ္မွန္တဲ့ ပါတီစံုဒီမုိကေရစီစနစ္ဆုိတာ လူတုိင္းရဲ႕ႏွစ္သက္ရာယံုၾကည္မႈနဲ႔ မတူညီတဲ့သေဘာထားအျမင္ေတြကို လက္ခံတည္ရွိခြင့္နဲ႔ စည္း႐ံုး လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ခြင့္ေပးရမွာ ျဖစ္တယ္။

ျပည္တြင္းျပည္ပက တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကတာက “ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလံုး ႁခြင္းခ်က္မရွိ အျမန္ဆံုးလႊတ္ေပးေရး” ျဖစ္ပါတယ္။

“ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား” လို႔လည္း လံုးဝ အသိအမွတ္မျပဳဘူး။ “ႁခြင္းခ်က္မရွိ အျမန္ဆံုးလႊတ္ေပးေရး” ကို အခ်ိန္ဆြဲခဲ့ၿပီး  ျပစ္မႈေႂကြးက်န္အျဖစ္ ပုဒ္မ ၄၀၁၊ ပုဒ္မခြဲ (၁)အရ “ျပန္ထုတ္ေပး” ေပးတယ္။ အားလံုးလႊတ္မေပးဘူး။ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ က်န္ေနရစ္ သူ ေတြလည္း တစ္ပံုႀကီးရွိေသးတယ္။

သမၼတ ဦးသိန္းစိန္စစ္တစ္ပုိင္းအစုိးရ (သမၼတ+အကလ) ရဲ႕ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းမႈမရွိခ်က္ကေတာ့ ကမ္းကုန္ပါတယ္။ အားနာပါးနာနဲ႔ “ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံရသူ” လို႔ေတာင္ မသံုးႏႈန္းပါ။

အခဲမေက်မႈ၊ ျပစ္မႈေႂကြးခ်န္ထားမႈဆုိတာ မယံုၾကည္မႈျဖစ္တယ္၊ ေၾကာက္ရြံ႕မႈျဖစ္တယ္၊ လူထုအံုႂကြမႈကို ထိပ္လန႔္ေၾကာက္ရြံ႕ ေနတာျဖစ္တယ္။

သမၼတဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပုိင္း အစုိးရ (သမၼတ+အကလ)ရဲ႕ မယံုၾကည္မႈကို အဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ၾကားဝင္ၿပီး အာမခံခ်က္ေပးလုိ႔ မရႏုိင္ပါဘူး၊

ျပည္သူေတြနဲ႔ေက်ာင္းသားေတြကလည္း စစ္အာဏာရွင္စနစ္၊ စစ္တစ္ပိုင္းအာဏာရွင္စနစ္၊ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ဖံုးကြယ္ထားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ကမၻာမေၾကပါဘူး။ မယံုၾကည္ပါဘူး။ ေတာ္လွန္ဆန္႔က်င္ၿဖိဳဖ်က္သြားရမွာပဲျဖစ္တယ္။

ဒါဟာ “၈၈ ဒီမုိကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီး” ရဲ႕ စြဲၿမဲခုိင္မာတဲ့ သံႏၷိ႒ာန္ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုးကား
ပုဒ္မ ၄၀၁ (၁) ႏွင့္ ဆက္စပ္ပုဒ္မမ်ား -  ျပစ္မႈဆုိင္ရာက်င့္ထံုးဥပေဒ၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၄၆  (The Code of Criminal Procedure . p 146)

တူေမာင္ညိဳ

(၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၁၃ ရက္)

ဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပုိင္းအစိုးရရဲ႕ “တံုး” တဲ့၊ “ဖ်င္း” တဲ့ သေဘာထားျဖစ္တယ္။ “ကမၻာ့အလယ္မွာ ကိုယ့္အရွက္ကိုယ္ခြဲတာျဖစ္တယ္”၊ “နားလွည့္ၿပီးပါး႐ိုက္လိုက္တာ ျဖစ္တယ္” လုိ႔ ဦးဝင္းတင္ ေထာက္ျပေျပာဆုိလိုက္တာ သိပ္ကိုမွန္ပါတယ္။ ဒီလိုကိစၥမ်ဳိးဟာ ကိုယ္တုိင္ႀကံဳေတြ႔ခံစားဖူးသူမွသာ သိရွိခံစားႏုိင္တဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ ဦးဝင္းတင္ရဲ႕ေျပာဆိုခ်က္ဟာ နာက်ည္းခံျပင္းခ်က္မ်ားနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနပါတယ္။ “နားလွည့္ၿပီးပါး႐ိုက္လိုက္တာ ျဖစ္တယ္” လုိ႔ ဦးဝင္းတင္က ေျပာထားေလေတာ့ ေမးစရာတစ္ခုေတာ့ ရွိလာပါတယ္။
႐ုိက္တဲ့သူ ဘယ္သူလဲဆုိတာ သိပါတယ္။ သိခ်င္တာက “ပါး႐ုိက္ခံလိုက္ရသူ ဘယ္သူလဲ”။

ဒီေနရာမွာ အလွည့္စားခံလိုက္ရသူေတြကို အျပစ္မေျပာလိုေပမယ့္။ အလွည့္စားခံရေအာင္၊ ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္ေအာင္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေပးခဲ့/ေရးခဲ့/ေျပာခဲ့ၾကသူေတြနဲ႔ အဲဒီ “ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွား” ေတြကို အၿမီႇးတပ္ ေခါင္းတပ္ၿပီး ျဖန္႔ခ်ိခဲ့ၾကတဲ့ (ပံုႏွိပ္/အသံလႊင့္) မီဒီယာေတြမွာ လည္း “ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွားေတြကို ေလပင့္ေပးခဲ့မိတဲ့အျပစ္” ရွိပါတယ္။ တာဝန္ရွိပါတယ္။ ယင္းျပစ္မႈအတြက္ သူတုိ႔တာဝန္ယူၾကရပါမယ္။

“ေဆာင္းတြင္း အိပ္မက္ ဂေရာက္ဂယက္ေတြပါဗ်ာ” လုိ႔ ႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္လို႔ မရပါဘူး။
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကိစၥဟာ အေရအတြက္ျပႆနာ မဟုတ္ပါဘူး။
နုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကိစၥဟာ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာ၊ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားဆုိင္ရာ ျပႆနာျဖစ္ပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအျဖစ္ အသိအမွတ္မျပဳတာဟာ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာအျဖစ္ အသိအမွတ္မျပဳတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံေရးျပႆနာအျဖစ္ အသိအမွတ္မျပဳတဲ့၊ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာကို ႏုိင္ငံေရးနည္းနဲ႔ မေျဖရွင္းလုိတဲ့သေဘာထားဟာ (၁၉၅၈- ၁၉၆၂) ကတည္းကစတင္ခဲ့တဲ့ “စစ္အုပ္စုအဆက္ဆက္ရဲ႕မေျပာင္းလဲတဲ့ သေဘာထား” ျဖစ္တယ္။

ဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပုိင္းအစိုးရမွာ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားမရွိဘူးဆုိတာကို “အမိန္႔အမွတ္ ၁/၂၀၁၂” က ထပ္မံသတိေပးေဖာ္ျပ လုိက္တာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ “စစ္အုပ္စုအဆက္ဆက္ရဲ႕မေျပာင္းလဲတဲ့ သေဘာထားအေမြ” ကို ဆက္ခံထားဆဲျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ထပ္မံအသိေပးေဖၚျပတာလည္း ျဖစ္တယ္။

“၁၉၈၈ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုနဲ႔ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုတပ္သားမ်ား၊ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုရလဒ္မ်ား” အေပၚ ဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပိုင္းအစုိးရဲ႕ မေျပၿငိမ္းႏုိင္တဲ့ သေဘာထား၊ အေလ်ာ့မေပးႏုိင္တဲ့ သေဘာထားျဖစ္ပါတယ္။
“၁၉၈၈ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုနဲ႔ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုတပ္သားမ်ား” အေပၚ အၿငိွဳးအေတးနဲ႔ ဂလဲ့စားေခ်မႈလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

“ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပုဒ္မ ၂၀၄ (ခ)” အရလုိ႔ ဆိုထားတဲ့အတြက္ ဒီသေဘာထားဟာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ တစ္ဦးထဲ  သေဘာထားတင္မကဘဲ၊ အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ (အကလ) ဝင္ အားလံုးရဲ႕သေဘာထားလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ(အကလ) ထဲမွာ သမၼတ (၃) ဦး။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ (၁) ဦး၊ အမ်ဳိးသား လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ (၁) ဦး၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (၂) ဦး၊ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး၊ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး၊ နယ္စပ္ေရးရာဝန္ႀကီး၊ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးတို႔ပါဝင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔အားလံုးဟာ တစ္က်ိတ္ထဲတစ္ဉာဏ္ထဲျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ေဖၚျပလုိက္တာပဲ ျဖစ္တယ္။

ဒီလိုျဖစ္ရပ္မ်ဳိးဟာ “၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ႏုိဝင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔မတုိင္မီ” က ဆုိလွ်င္ (NLD) ပါတီက ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ တစ္ဦး ဦးထံကေဝဖန္ေျပာၾကားခ်က္ သို႔မဟုတ္ သေဘာထားေၾကညာခ်က္တစ္ခုခုေတာ့ ေပၚထြက္လာစၿမဲျဖစ္ပါတယ္။
အခုေတာ့ ဘာေျပာသံမွ မၾကားရပါဘူး။ “ႏုိင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ မွတ္ပံုတင္ခြင့္ေလွ်ာက္ထားဆဲ ပါတီဘဝ” ျဖစ္ေနလို႔လား။
ဒါမွမဟုတ္ “ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ” အတြက္ အလုပ္ေတြမ်ားေနၾကသလားမသိပါဘူး။

ျပည္တြင္းျပည္ပက အေလးထားေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတဲ့ “ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားႃခြင္းခ်က္မရွိ အျမန္ဆံုးျပန္လႊတ္ေရးနဲ႔ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ” ျပႆနာ ၂ ခုအနက္ “ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားျပႆနာ” နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဦးသိန္းစိန္စစ္တစ္ပိုင္းအစုိးရရဲ႕ သေဘာထား အမွန္ကို နာနာက်ည္းက်ည္း၊ ျပက္ျပက္ထင္ထင္သိလိုက္ၾကရၿပီ။

တူေမာင္ညိဳ

(၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီ ၄ ရက္)

၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၁ ရက္ေန႔မွာ “ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ” က်င္းပမယ္လုိ႔ ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေရးေကာ္မရွင္က ထုတ္ျပန္ေၾကညာလိုက္ပါၿပီ။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္၊ တုိင္းေဒသႀကီး (သုိ႔မဟုတ္) ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ သက္ဆုိင္ရာ လႊတ္ေတာ္အလုိက္လစ္လပ္ေနတဲ့ မဲဆႏၵနယ္ (၄၈) ေနရာကို ထုတ္ျပန္ေၾကညာထားပါၿပီ။

လစ္လပ္ေနတဲ့ေနရာ (၄၈) ေနရာကို ေလ့လာစိစစ္ၾကည့္တဲ့အခါ ပထမအခ်က္အေနနဲ႔ လစ္လပ္သြားတဲ့ ေနရာအားလံုးဟာ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ (USDP) က အႏုိင္ရထားခဲ့တဲ့ ေနရာေတြျဖစ္တယ္။

ဒုတိယအခ်က္က အဲဒီေနရာ (၄၈) ေနရာက ေရြးခ်ယ္ခံရသူ (၄၈) ဦး အနက္ (၃၅) ဦးဟာ လက္ရွိအစုိးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱယားထဲက အဓိကေနရာေတြကုိ ရယူထားၾကသူေတြျဖစ္ပါတယ္။

သမၼတ ၁ ဦးနဲ႔ ဒုတိယသမၼတ ၂ ဦး၊ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ၂၂ ဦး၊ ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ ၁ ဦး၊ ျပည္ေထာင္စု စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ ၁ ဦးနဲ႔ ဒုတိယဝန္ႀကီး ၈ ဦးအျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱယားထဲမွာ ပါဝင္ေနၾကပါတယ္။

တတိယအခ်က္က ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ(USDP) က လစ္လပ္သြားတဲ့ သူ႔ရဲ႕ေနရာအားလံုးမွာ ပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္မွာလား/မယွဥ္ၿပိဳင္ဘူးလား ဆုိတာကလည္း အခုအခ်ိန္အထိ ေျပာသံဆုိသံ မၾကားရေသးဘူး။ ဒီတုိင္းေတာ့ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနမယ္ မထင္ပါဘူး။

သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ရဲ႕မဲဆႏၵနယ္ျဖစ္တဲ့၊ ေနျပည္ေတာ္၊ ဇမၺဴသီရိၿမိဳ႕နယ္၊ ဒုတိယသမၼတ သီဟသူရဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးရဲ႕ မဲဆႏၵနယ္ျဖစ္တဲ့၊ ေနျပည္ေတာ္၊ ပုဗၺသီရိၿမိဳ႕နယ္၊ လယ္/ဆည္ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ဦးျမင့္လိႈင္ရဲ႕ေနျပည္ေတာ္၊ ဒကၡိဏသီရိၿမိဳ႕နယ္၊ ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတ႐ံုးဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္စြာခုိင္ရဲ႕ေနျပည္ေတာ္၊ ဥတၱရသီရိၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာ ဘယ္ပါတီက၊ ဘယ္သူေတြဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ အေရြးခံၾကမလဲ။

ဝန္ႀကီးဌာန ၂ ခုစီကို ကိုင္တြယ္ထားတဲ့ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္းရဲ႕ ပုလဲၿမိဳ႕နယ္မဲဆႏၵနယ္နဲ႔  ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ဦးေအာင္ၾကည္ရဲ႕မဂၤလာေတာင္ၫြန္႔ မဲဆႏၵနယ္ေတြမွာ ဘယ္ပါတီေတြက၊ ဘယ္သူေတြဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္အေရြးခံၾကမလဲ။

ဒီေတာ့ ေရွ႕ေလွ်ာက္ (၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၃ ရက္ေန႔ မတုိင္ခင္အထိ) ဘယ္ပါတီေတြက ဘယ္လိုေနရာေတြမွာ ဘယ္လိုအေရအတြက္နဲ႔ ဘယ္သူေတြ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကမလဲဆုိတာေတြ ၾကားရသိရေတာ့မွာပါ။

ကုန္က်စရိတ္ ရႈေဒါင့္ကေနၾကည့္ရင္ပဲ၊ (၄၈) ေနရာလံုးဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔ဆုိရင္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း မွတ္ပံုတင္ေၾကးက ခ်ည္း၊ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းတစ္ဦးက်ပ္ ၅ သိန္းႏႈန္းနဲ႔ သိန္းေပါင္း (၂၄၀) ကုန္က်မွာပါ။

အဲဒီ က်ပ္ ၅ သိန္းက ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ႏုိင္-ႏုိင္/ရံႈး- ရံႈး ျပန္ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ ခရီးစရိတ္အပါအဝင္ အျခားေသာ မဲဆြယ္ေရးဆုိင္ရာ ကုန္က်စရိတ္ေတြ မပါေသးပါဘူး။

ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီနဲ႔ (တစည) တုိ႔ကလြဲရင္ အျခားပါတီေတြအတြက္ ေငြေရးေၾကးေရးဆိုတာ ႀကီးမားလွတဲ့အခက္အခဲေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီနဲ႔ (တစည) တို႔သာ (အေဆာက္အအံု၊ ေငြေၾကးစတဲ့) တုိင္းျပည္ပုိင္ပစၥည္းေတြကို စာရင္းမရွင္းပဲ ေမာင္ပုိင္စီးခဲ့ၾက တာလည္းျဖစ္တယ္။

ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီဟာ စစ္အုပ္စု/စစ္အစုိးရထိပ္သီးေတြေခါင္းေဆာင္ၿပီး ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ကတည္း “အသင္း” ဆုိတဲ့ အမည္နဲ႔ လူစုခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေငြေၾကးဘက္ကေရာ၊ စည္း႐ံုးဖြဲ႔စည္းမႈဖက္ကေရာ “ရွင္ဘုရင့္ပုဆုိး ပုိးခ်ည္း” ျဖစ္ေနတဲ့ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ တျဖစ္လဲ အသင္း ျဖစ္ပါတယ္။

အခုမွ စတင္ဖြဲ႔စည္းၾကရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားအတြက္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီတစ္ခုအျဖစ္ “တရားဝင္” ရပ္တည္ႏုိင္ဖို႔ “တည္ေထာင္ခြင့္”၊ “မွတ္ပံုတင္ခြင့္” စတ့ဲ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္တဲ့ အဆင့္အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ အခက္အခဲ၊ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ျပန္ေတာ့လည္း ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္း မွတ္ပံုတင္ေၾကး၊ အေထြအေထြမဲဆြယ္စရိတ္စတဲ့ ေငြေၾကးဆုိင္ရာအခက္အခဲ၊ မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူလူထုကို အိမ္တိုင္ရာေရာက္ သြားေရာက္စည္း႐ံုးရာမွာ ႀကံဳေတြ႔ၾကရတဲ့ ပိတ္ပင္ကန္႔သတ္မႈ အခက္အခဲ စတဲ့အခက္အခဲေပါင္းစံုကို ရင္ဆုိင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၁ ရက္ေန႔မွာ က်င္းမယ့္ “ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ” ဟာ  “၂၀၁၀ ႏုိဝင္ဘာ ၇ ေရြးေကာက္ပြဲ” မွာ ပါတီငယ္ေတြ ခါးသီးစြာႀကံဳေတြ႔ခဲ့ၾကရတဲ့ “ညႏုိင္/မနက္ရံႈး” ျဖစ္ရတဲ့ “ႀကိဳတင္မဲ” မသမာမႈေတြ ကင္းရွင္းပါ့မလား။

“ေရြးေကာက္ပြဲ” မွန္သမွ် ( ပံုမွန္ ၅ ႏွစ္ ၁ ႀကိမ္ေရြးေကာက္ပြဲ/ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ) ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ ဦးတင္ေအး လက္ထဲမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဦးတင္ေအး ဟာ မႏၱေလးတုိင္းေဒသႀကီး၊ တံတားဦးၿမိဳ႕နယ္ ကေရြးခ်ယ္ခံရတဲ့ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီမွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။

ယခင္ (နအဖ)စစ္ေကာင္စီဝင္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး၊ ဒုတိယဗိုလ္ႀကီးေဟာင္းတစ္ဦး ျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုလည္းသတိျပဳၾကရပါမယ္။

“ပါတီစြဲ” ကင္းရမယ္လုိ႔ တေဖာင္ေဖာင္ေျပာေနေပမယ့္ “အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ဥပေဒျပဳေရးက႑ေတြ”ထဲက ေသာ့ခ်က္က်တဲ့ ေနရာ မွန္သမွ်ကို ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီဝင္ လႊတ္ေတာ္အမတ္မင္းမ်ားကသာ ခ်ဳပ္ကုိင္ရယူထားပါတယ္။

၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ “ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ” မွာ ဘယ္သူေတြၿပိဳင္လုိ႔ ဘယ္သူေတြႏုိင္မွာပါလိမ့္။

တူေမာင္ညိဳ

(၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီ ၁ ရက္)

ပထမတစ္ခ်က္က ဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပုိင္းအစုိးရအတြက္ ဒီၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈) ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ (NLD) တုိ႔ လက္ခံ၊ပါဝင္လာၿပီဆုိတာ ျပည္တြင္း/ျပည္ပကုိ ဆြဲေဆာင္ျပသႏုိင္မယ့္ ပြဲတစ္ခုလည္းျဖစ္တယ္။

ဒုတိယတစ္ခ်က္က ဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပုိင္းအစုိးရအတြက္ ဆရာႀကီးအိုဘာမားနဲ႔ ဆရာမႀကီးေဒၚကလင္တန္တို႔က စစ္ေဆးၿပီးေအာင္မွတ္ေပးမယ့္ အေမရိကန္အစုိးရနဲ႔ ပံုမွန္ဆက္ဆံေရးအဆင့္ရရွိေရးအတြက္ ေျဖဆိုရမယ့္ “ေရးေျဖစာေမးပြဲ” တစ္ခုလည္း ျဖစ္ ျပန္ပါတယ္။ ဒီထူးျခားခ်က္ေတြက ဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပုိင္းအစုိးရ လိုခ်င္လြန္းလွတဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။

“ႏႈတ္ေျဖစာေမးပြဲ” က ဆရာမႀကီး ေဒၚကလင္တန္လာတုန္းေျဖၿပီးသြားၿပီ။ အခုတစ္ခါေျဖရမွာက “ေရးေျဖစာေမးပြဲ” ျဖစ္တယ္။  အဲဒီ ႏႈတ္ေျဖစာေမးပြဲ “ေျမာက္ကိုရီးယားဘာသာရပ္” မွာ သူရဦးေရႊမန္းက အမွတ္အမ်ားဆံုးရတယ္လို႔ၾကားရတယ္။
ပထမအခ်က္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈) ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ (NLD) တုိ႔ လက္ခံ၊ ပါဝင္လာၿပီဆုိတာက ရရွိၿပီးသားလုိ႔ေျပာလုိ႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒုတိယအခ်က္ျဖစ္တဲ့ “ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ” က်င္းပၿပီးမွသာ ထူးျခားခ်က္ ၂ ခုစလံုးဟာ ပုိၿပီး ခုိင္လံုျပည့္စံုသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါမွလည္း “ပဏာမသေဘာတူညီခ်က္” လက္မွတ္ေရးထုိးေနၾကသူေတြကို ျပသဖို႔အတြက္ အကြက္အကြင္း ပိုေကာင္းလာမွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ၾကားျဖတ္ေရးေကာက္ပြဲကို “အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးမယ္” လို႔ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေရးေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ ဦးတင္ေအးကလည္း အာမခံခ်က္ေပးထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။

“ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဥပေဒအရ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အမတ္ျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အရည္အခ်င္းနဲ႔ ကုိက္ညီပါသလား” လို႔ ေမးေတာ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းက “ေလာေလာဆယ္ မိမိေလ့လာႏိုင္သေလာက္ ကုိက္ညီတယ္လို႔ ေတြ႔ရွိရပါတယ္” အေျဖေပးခဲ့ၿပီ။
ဒီေတာ့ ဒီၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပိုင္းအစုိးရအေနနဲ စာေမးပြဲေသခ်ာေပါက္ေအာင္မွာပါ။ ဂုဏ္ထူးေတြေတာင္ ခ်ိတ္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ဂုဏ္ထူးဆိုတာ “တရားမွ်တဲ့၊ လြတ္လပ္တဲ့၊ ပြင့္လင္းျမင္သာတဲ့” ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ထူးေတြေပါ့။

ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕လက္ေတြ႔ပုိင္းကို ၾကည့္ၾကပါစို႔။
လစ္လပ္ေနရာ (၄၈) ေနရာရွိတယ္ဆိုတာ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က သတင္းထုတ္ျပန္ၿပီးၿပီ။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မဲဆႏၵနယ္ (၄၀) ေနရာ၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္မဲဆႏၵနယ္ (၆)ေနရာ နဲ႔ တုိင္းေဒသႀကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္မဲဆႏၵနယ္ (၂) ေနရာတို႔ျဖစ္တယ္။

ကယားျပည္နယ္၊ ကရင္ျပည္နယ္၊ မြန္ျပည္နယ္၊ ခ်င္းျပည္နယ္၊ ရခုိင္ျပည္နယ္တို႔မွာ လစ္လပ္မႈမရွိဘူး။

ဒီေတာ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီ “တည္ေထာင္ခြင့္”၊ “မွတ္ပံုတင္ခြင့္” ေလွ်ာက္ထားေနၾကတဲ့ ပါတီ (၁၀) ပါတီအနက္ (ပါတီမွတ္ပံုတင္ခြင့္ ရရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ ကရင္ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ၊ ၿမိဳတုိင္းရင္းသားပါတီ တုိ႔ကဲ့သို႔) “ျပည္နယ္တစ္ခုအတြင္း၌သာ စည္း႐ုံးေဆာင္ရြက္မည့္ ပါတီ” မ်ားအေနနဲ႔ “အနည္းဆံုး ၃ ေနရာ” ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္စရာလုိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

“ႏုိင္ငံေရးပါတီမွတ္ပံုတင္ေလွ်ာက္ထားဆဲ (NLD)” ကေတာ့ (၄၈) ေနရာစလံုး ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္ေဆြ၊ ေဒါက္တာသန္းၿငိမ္းတို႔ရဲ႕ (NDF) ကလည္း ေနရာ (၂၀) ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မယ္လို႔ ေျပာသံၾကားရပါတယ္။

(တစည) ပါတီက ဦးဟန္ေရႊက “NLD ကုိ ဒီမုိကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေနတဲ့ခရီးလမ္းအတြက္ ခရီးသြားေဖာ္၊ ၿပိဳင္ဘက္ ပါတီလုိ႔ျမင္ပါတယ္” လို႔ေျပာဆိုထားၿပီး၊ ေနရာ (၂၀) ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မယ္လို႔ဆုိပါတယ္။

အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီသစ္ပါတီကလည္း ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီးထဲက လစ္လပ္ေနတဲ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မဲဆႏၵနယ္ (၆) ေနရာ အနက္ (၃) ေနရာမွာ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မယ္လုိ႔ ေျပာထားတယ္။ ဦးသိန္းညြန္႔ေျပာတာကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဆုိရင္  ေနရာ ဖယ္ေပးမွာျဖစ္ေပမယ့္၊ အျခားသူဆိုရင္ေတာ့ ေနရာဖယ္ေပးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ယွဥ္ၿပိဳင္မွာျဖစ္တယ္လုိ႔ဆိုပါတယ္။

ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ (USDP) ကလည္း လစ္လပ္သြားတဲ့ေနရာေတြကို ဒီတိုင္းလက္လႊတ္ထားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လစ္လပ္သြားတဲ့ေနရာအမ်ားစုက ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ (USDP) က အႏုိင္ရရွိခဲ့တဲ့ေနရာေတြလည္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဇမၺဴသီရိ၊ ပုဗၺသီရိ၊ ဒကၡိဏသီရိ၊ ဥတၱရသီရိ အစရွိတဲ့ၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာ ဘယ္ပါတီေတြက ဝင္ၿပီးယွဥ္ၿပိဳင္အေရြးခံဝံ့မွာလဲ။ ဒါ့အျပင္ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ (USDP) ကေန ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီးျဖစ္လာသူေတြက အပုိင္စားနယ္လိုလုပ္ထားတဲ့ သူ႔ရပ္ရြာဇာတိေတြမွာ (ပုလဲ၊ မင္းကင္း၊ ေတာင္ငူ၊ မိထၳီလာ စတဲ့ေနရာ) ေရာ ဘယ္သူေတြက ယွဥ္ၿပိဳင္ဝ့ံ ပါ သလဲ။ သူတုိ႔က တျခားပါတီေတြလို ေငြ ၅ သိန္းတင္ဖို႔ ပူပန္ေတြးေတာ စဥ္းစားေနစရာ၊ စပြန္ဆာရွာေနစရာမလိုတဲ့ ပါတီျဖစ္ပါတယ္။
သံုးေနရာ“စတိ” ဝင္ၾကမယ့္ “စပြန္ဆာပါတီ” ေတြကလည္း ရွိေသးတယ္။

ဆိုလိုခ်င္တာက (၄၈) ေနရာအတြက္ (NLD) ဟာ အႀကိတ္အနယ္ယွဥ္ၿပိဳင္ရလိမ့္မယ္။

ဒါ့အျပင္ အရင္ “ေႏြ”၊ အရင္ “ေမ” မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္  “၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ” တုန္းကလို “ငုနဲ႔ပိေတာက္ ေႏြမွာလိႈင္” ဖို႔ ခက္ခဲလိမ့္မယ္ဆိုတာကို ေျပာခ်င္တာပါ။ တစ္စံုတရာေသာ အေရအတြက္ကိုေတာ့ျဖင့္ (NLD) က ရႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီလို အေရအတြက္တစံုတရာနဲ႔ (NLD) အႏုိင္ရရွိတာကပဲ ဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပုိင္းအစိုးရအတြက္ ေဒၚကလင္တန္စာေမးပြဲ ေအာင္မွတ္ သုိ႔မဟုတ္ ဂုဏ္ထူးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

(NLD) ရရွိလာမယ့္၊ တစံုတရာအေရအတြက္ဟာ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာဘာလုပ္ႏုိင္မလဲ။ လႊတ္ေတာ္ထဲ အက်ိတ္အနယ္ ေဆြးေႏြးၿပီးသြားတဲ့အခါ ေနာက္ဆံုးပိတ္ အဆံုးအျဖတ္ကို မဲခြဲတာနဲ႔အၿပီးသတ္ရစၿမဲျဖစ္ပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ သေရပြဲမရွိႏုိင္ပါဘူး။ အႏုိင္မဲကို လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီးကေပးမွာပဲ။ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီးေတြဟာ ႀကံ့ဖြ႔ံပါတီ(USDP) ကျဖစ္တယ္။

အဲဒီအခါ မ်ားတဲ့အေရအတြက္က နည္းတဲ့အေရအတြက္ကို အႏုိင္ယူသြားတာပဲ မဟုတ္ပါလား။
“ပါတီစြဲမရွိရဘူး”လို႔ ဘယ္လိုပဲေျပာေနပါေစ၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပါတီစြဲၿပီးေပးတဲ့ မဲေတြနဲ႔အႏုိင္ယူသြားမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။

(ပထမအႀကိမ္၊ ဒုတိယအႀကိမ္) လႊတ္ေတာ္ပံုမွန္အစည္းအေဝးေတြ (၂) ႀကိမ္လုပ္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဦးစတီဗင္သာဗိတ္၊ ဦးဗညားေအာင္မိုး၊ ဦးသိန္းၫြန္႔တုိ႔လႊြတ္ေတာ္ထဲမွာ ေမးခြန္းေတြေမးခဲ့၊ အဆိုေတြတင္ခဲ့၊ မဲေတြခြဲခဲ့ၿပီးပါၿပီ၊ ေပၚထြက္လာတဲ့ရလဒ္ေတြလည္း အားလံုးသိရွိ ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ပူပူေႏြးေႏြးအနီးကပ္ဆံုးအေတြ႔အႀကံဳေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

ခပ္ေဝးေဝးအေတြ႔အႀကံဳေတြေျပာရမယ္ဆုိရင္ ကိုသန္း (ၾကည့္ျမင္တုိင္) ရဲ႕ “တစ္ခါက ရန္ကုန္ျမဴနီစပယ္ေရြးေကာက္ပြဲ” ဆုိတဲ့ ေဆာင္းပါးကုိ ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ခ်င္းတြင္းဂ်ာနယ္၊ အမွတ္ (၅၉၊ ေဖေဖၚဝါရီ၊ ၂၀၁၁၊ စာမ်က္ႏွာ ၈၈ – ၉၇) မွာ ပါရွိပါတယ္။
၁၉၅၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားက ဖဆပလေခတ္ျမဴနီစပယ္ေခတ္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားအေၾကာင္းကို သတိျပဳစရာ၊ သင္ခန္းစာယူစရာအျဖစ္ေရးျပထားတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။

တသီးပုဂၢလ ဆရာႀကီးဦးေရႊျဖဴနဲ႔ ဦးေအာင္သန္း (ဗိုလ္ခ်ဳပ္အစ္ကုိ/ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ဘႀကီး) တို႔ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏုိင္ရခဲ့ေသာ္လည္း မဲအမ်ားစုအႏုိင္ရထားတဲ့ (ဖဆပလ) ကို မေက်ာ္ႏိုင္ခဲ့ပံုကို ေရးျပထားပါတယ္။

“လက္ေတြ႔မွာေတာ့ အဆိုတစ္ခုဟာ လူထုေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္းေဆာင္ရြက္ရန္တင္သြင္းေသာ္လည္း ေထာက္ခံမည့္ သူ မရွိ၊ ေထာက္ခံမည့္သူမရွိ၍ မည္မွ်လူထုေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္း အက်ိဳးျပဳအဆိုျဖစ္ေစကာမူေဆြးေႏြးမည့္ အေနအထားသို႔ပင္ မေရာက္ခဲ့၊  (central street) ဗဟုိလမ္းကို “ဗိုလ္သူရလမ္း” ဟု အမည္ေျပာင္းႏုိင္ခဲ့သည္” ။

“လုပ္ႏုိင္တဲ့အျခားလုပ္ငန္းတစ္ခုရွိေသးသည္၊ (ဖဆပလ) ဘက္မွ မဲအမ်ားစုအားကုိးျဖင့္တင္သြင္းလာသည့္ အဆုိသည္ ျပည္သူလူထုအမ်ားစုကို အက်ဳိးျပဳသည့္ အဆုိမဟုတ္လွ်င္ သည္အဆုိကို က်ဳပ္ကန္႔ကြက္သည္။ “မွတ္တမ္းတင္ထားပါ” ဟုေျပာ႐ံုသာရွိသည္၊ ဒီထက္ပိုၿပီးဘာမွမတတ္ႏုိင္” ဟု သူ၏ ခါးသီးစိတ္ပ်က္ဖြယ္သမုိင္းအေတြ႔အႀကံဳကို ျပန္ေျပာင္းေရးျပထားပါတယ္။

ဒါဟာ က်ေနာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာ “ဒီမိုကေရစီကာလတခု” လို႔ ေျပာဆုိေလ့ရွိၾကတဲ့ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္ရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳျဖစ္ပါတယ္။ (နဝတ-နအဖ) စစ္အစိုးရဦးေဆာင္ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ(၂၀၀၈) ေအာက္မွာက်င္းပမယ့္ “စည္းကမ္းျပည့္၀တဲ့ ပါတီစုံဒီမုိကေရစီေခတ္” ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတစ္ခုမွာ။ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ဘာေတြကို၊ ဘယ္ေလာက္မ်ားေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္မွာပါလဲ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္လာမယ့္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကေတာ့ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ရဲ႕  ပထမ ၆ လအတြင္းထဲမွာ က်င္းပျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ရပါတယ္။

(NLD) ပါတီကလည္း ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အတုိင္းအတာတစ္ခုအထိ ေရြးခ်ယ္ခံရၿပီး “လႊတ္ေတာ္” ထဲသုိ႔ ေရာက္ရွိ သြားပါလိမ့္မယ္။

ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ဦးသိန္းစိန္ စစ္တစ္ပုိင္းအစိုးရအတြက္ ေအာင္မွတ္ေတြ၊ ဂုဏ္ထူးေတြရေအာင္ေျဖဆုိမယ့္ “ေရးေျဖ စာေမးပြဲ” သာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

တူေမာင္ညိဳ

(၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာ ၂၇)

(NLD) က ဦးတင္ဦး အပါအဝင္ ပုဂၢိဳလ္ ၂၁ ဦးက “တည္ေထာင္ခြင့္” ေလွ်ာက္ထားတာ ႏုိဝင္ဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔က ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးေရးတဲ့ (၁၂ ဒီဇင္ဘာ) မွာ တည္ေထာင္ခြင့္ျပဳလုိက္ပါတယ္။ (၁၇ ရက္ၾကာပါတယ္)
ဒါ့အျပင္ အဲဒီ ၂၁ ဦးထဲပါတဲ့ မေကြးတုိင္းက ေဒၚခင္ေစာေ႒း အိမ္ကို စသံုးလံုးနဲ႔ ရဲအထူးသတင္းတပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြက လာေရာက္ စစ္ေဆးေမးျမန္းတဲ့ သတင္းေတြၾကားရတယ္။

အဓိကစစ္တဲ့၊ ေမးတဲ့ေမးခြန္းေတြက
- ကိုယ္ေရးရာဇဝင္
- ႏုိင္ငံျခားအေထာက္အပံ့ခံသလား
- မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔ ကင္းသလား
- NGO ေတြနဲ႔ဆက္သြယ္သလား
- ဘာသင္တန္းေတြတက္သလဲ ဆုိတာေတြျဖစ္တယ္လို႔ၾကားရတယ္။

ဒါေတြဟာ“တည္ဆဲဥပေဒအရ၊ တရားဥပေဒစုိးမိုးမႈအတြက္” လုပ္တာလား။
ဒီလိုဆိုရင္ စသံုးလံုးနဲ႔ ရဲအထူးသတင္းတပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြက မေကြးတုိင္းထဲက ေဒၚခင္ေစာေ႒းတစ္ေယာက္ထဲကုိပဲ ကြက္ၿပီး စစ္ေဆးတာေတာ့ မဟုတ္တန္ရာပါဘူး။ က်န္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ၂၀ ထံကိုလည္း အလားတူေမးခြန္းေတြနဲ႔ သြားေရာက္စစ္ေဆးေမးျမန္းလိမ့္ဦးမယ္ လို႔ထင္ရတာပါပဲ။ တည္ဆဲဥပေဒတို႔ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးတို႔ဆိုတာ မေကြးတုိင္းနဲ႔ ေဒၚခင္ေစာေ႒းအတြက္ပဲ သီးသန္႔မွမဟုတ္တာ။

ႀကံ့ဖြ႔ံပါတီ တည္ေထာင္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားစဥ္တုန္းကလည္း ဦးသိန္းစိန္အပါအဝင္ ပုဂၢိဳလ္ ၂၇ ဦး ထံကို အလားတူပဲ စသံုးလံုး နဲ႔ ရဲအထူးသတင္းတပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြက အလားတူေမးခြန္းေတြနဲ႔ သြားေရာက္စစ္ေဆးေမးျမန္းၾကသလားေတာ့ မသိပါဘူး။

တရားဥပေဒေရွ႕ေမွာက္မွာ အားလံုးဟာ တန္းတူညီတူရွိရမယ္မဟုတ္လား။ တရားဥပေဒက ေက်ာသားရင္သားခြဲျခားလို႔ ဘယ္ျဖစ္မွာလဲ၊ မ်က္ႏွာလုိက္လို႔၊ ဘက္လုိက္လို႔ဘယ္ျဖစ္မွာလဲ။

စစ္တစ္ပုိင္းအစုိးရလက္ထက္မွာ “တည္ေထာင္ခြင့္/မွတ္ပံုတင္ခြင့္” ေလွ်ာက္ထားတဲ့ (NLD) အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရးပါတီ စုစုေပါင္း ၉ ပါတီရွိပါတယ္။ အဲဒီအထဲက ပါတီ ၄ ခုကို တည္ေထာင္ခြင့္/မွတ္ပံုတင္ခြင့္ျပဳၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ ၅ ပါတီအနက္မွာလည္း ၂ ပါတီက “တည္ေထာင္ခြင့္” ရၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ၃ ပါတီက “တည္ေထာင္ခြင့္” မရေသးပါဘူး။ တည္ေထာင္ခြင့္ရထားတဲ့ ၂ ပါတီကလည္း ဘယ္ေန႔မွာ တည္ေထာင္ခြင့္ေလွ်ာက္ထားတယ္ဆုိတဲ့ ေန႔စြဲေဖၚျပျခင္း မရွိပါဘူး။ ယခင္ပါတီေတြကို ေဖၚျပစဥ္က တည္ေထာင္ခြင့္ေလွ်ာက္ ထားတဲ့ေန႔ရက္ကို ေဖၚျပခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီ ၂ ပါတီကိုေတာ့ တည္ေထာင္ခြင့္ေလွ်ာက္ထားတဲ့ေန႔စြဲကို ေဖၚျပျခင္း မရွိပါဘူး။ အဲဒီ ၂ ပါတီကေတာ့-
ဒီဇင္ဘာလ ၆ ရက္ေန႔က တည္ေထာင္ခြင့္ျပဳတဲ့ “ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္သစ္ပါတီ” နဲ႔ ဒီဇင္ဘာလ ၈ ရက္ေန႔က တည္ေထာင္ခြင့္ ျပဳတဲ့ “၈၈ – ျပည္သူ႔အင္အားစုပါတီ” တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ နာမည္ၾကည့္တာနဲ႔ ဒီပါတီေတြဟာ “စပြန္ဆာပါတီ” ေတြမွန္းသိသာပါတယ္။

ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္သစ္ပါတီဟာ “၂၀၁၀ ႏုိဝင္ဘာ ၇ ေရြးေကာက္ပြဲ” မတုိင္ခင္က ပါတီမွတ္ပံုတင္အမွတ္ (၂၀) ျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္(သိန္းစုိးေကာ္မရွင္)က ႏုိင္ငံေရးပါတီအျဖစ္မွတ္ပံုတင္ခြင့္ျပဳခဲ့တဲ့ ပါတီျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီပါတီကို ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ေၾကညာခ်က္အမွတ္ (၉၇/၂၀၁၀) ျဖင့္ မဲဆႏၵနယ္ ၃ နယ္မွာ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္းမျပဳႏုိင္တဲ့အတြက္ “မွတ္ပံုတင္ထားျခင္းကို ပယ္ဖ်က္၍ပါတီကိုလည္း ဖ်က္သိမ္းေၾကာင္း” ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၁၄ ရက္ေန႔ ေၾကညာခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ ဖ်က္သိမ္းၿပီးပါတီကို ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ (တင္ေအး ေကာ္မရွင္) က ထပ္မံၿပီး တည္ေထာင္ခြင့္ျပဳျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၁၀ ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္ဘာလ ၇ ရက္ေရြးေကာက္ပြဲ မတုိင္ခင္ ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာက္မရွင္က မွတ္ပုံတင္ခြင့္ျပဳခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီစုစုေပါင္းက ၄၂ ပါတီျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအထဲက ၅ ပါတီကို ေကာ္မရွင္ေၾကညာခ်က္ အမွတ္ (၉၇/၂၀၁၀) အရ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ပါတယ္။
သို႔အတြက္ မွတ္ပံုတင္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးပါတီ စုစုေပါင္း ၃၇ ပါတီျဖစ္ပါတယ္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္စစ္တစ္ပုိင္း အစုိးရလက္ထက္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေမလမွ  ဒီဇင္ဘာလအတြင္း ႏုိင္ငံေရးပါတီ ၉ ပါတီက ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ထံ တည္ေထာင္ခြင့္/မွတ္ပံုတင္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ၾကတယ္။
အဲဒီ ၉ ပါတီထဲကေန ႏုိင္ငံေရးပါတီ ၄ ခုကို မွတ္ပံုတင္ခြင့္ျပဳခဲ့သျဖင့္ ယခုအခါ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မွတ္ပံုတင္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးပါတီ စုစုေပါင္း ၄၁ ပါတီရွိေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ တည္ေထာင္ခြင့္ေလွ်ာက္ထားတဲ့ ၅ ပါတီထဲမွာလည္း ပါတီ ၂ ခုက တည္ေထာင္ခြင့္ရရွိ ထားပါတယ္။ (ဇယားကိုၾကည့္ပါ)

စစ္တစ္ပုိင္းအစိုးရလက္ထက္ တည္ေထာင္ခြင့္/မွတ္ပုတင္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားသည့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား
(၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ၊  ေမ)

ပါတီ ၂ ခု ကေတာ့ တည္ေထာင္ခြင့္မရရွိေသးပါဘူး။

ႏုိင္ငံေရးပါတီတစ္ရပ္အျဖစ္ တရားဝင္ရပ္တည္ဖို႔ အဆင့္ ၂ ဆင့္ျဖတ္သန္းရတယ္။

ပထမအဆင့္က ႏုိင္ငံေရးပါတီ တည္ေထာင္ခြင့္ ဆိုတဲ့အဆင့္ျဖစ္တယ္။
ဒုတိယအဆင့္က တည္ေထာင္ခြင့္ရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီက မွတ္ပံုတင္ခြင့္ေလွ်ာက္ထားရတဲ့အဆင့္ျဖစ္တယ္။ ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က မွတ္ပံုတင္ခြင့္ျပဳမွသာ ႏုိင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ တရားဝင္ရပ္တည္ႏုိင္တာျဖစ္တယ္။
ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ (တင္ေအးေကာ္မရွင္) ဆိုတာ ေရြးေကာက္ပြဲ၊ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစၥေတြမွာ “အၿပီးအျပတ္အတည္” (final & conclusive) စီရင္ပုိင္ခြင့္အာဏာရရွိထားတဲ့ (Quasi judicial) ေကာ္မရွင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ တရားစီရင္ေရးစနစ္အေပၚ လႊမ္းမိုးထားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈)ထဲမွာ အခုလိုျပ႒ာန္းထားတယ္။

ပုဒ္မ ၄၀၂။ ေအာက္ပါကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေရးေကာ္မရွင္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားသည္ အၿပီးအျပတ္အတည္ျဖစ္ေစရမည္ -
(က) ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ျခင္းဆုိင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ား
(ခ) ေရြးေကာက္ပြဲခံုအဖြဲ႔မ်ား၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား၊ အမိန္႔မ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္းသည့္ အယူခံမႈမ်ားႏွင့္ျပင္ဆင္မႈမ်ား၊
(ဂ) ႏုိင္ငံေရးပါတီဆုိင္ရာ ဥပေဒအရေဆာင္ရြက္ေသာ ကိစၥမ်ား။

ပိုၿပီးေသခ်ာေစဖို႔အတြက္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားမွတ္ပံုတင္ျခင္းဥပေဒ၊ အခန္း (၅) အေထြေထြ၊ ပုဒ္မ (၂၀) တြင္ ယခုထည့္သြင္း ေရးသားထားပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္းဥပေဒ၊ အခန္း (၅) အေထြေထြ၊ ပုဒ္မ (၂၀) ဤဥပေဒပါ ျပဌာန္းခ်က္မ်ားကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ျခင္းႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍
(က) ေကာ္မရွင္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ အၿပီးအျပတ္ျဖစ္ေစရမည္၊
(ခ) မည္သည့္တရား႐ံုးတြင္မွ် တရားစြဲဆိုပုိင္ခြင့္မရွိေစရ၊

အထက္ပါ ျပဌာန္းခ်က္ေတြအရဆိုလွ်င္ ပုဒ္မ(၄၀၂) ပါကိစၥမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး “ေကာ္မရွင္ ဆံုးျဖတ္သမွ်ကို ေခါင္းငံု႔ခံရမယ္” ဆိုတဲ့သေဘာျဖစ္ပါတယ္။

ၫြန္း
- ေၾကညာခ်က္အမွတ္ (၉၇/၂၀၁၀) – ၁၅ စက္တင္ဘာ၂၀၁၀၊ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ၊ ေက်ာဖံုး
- ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈)
- ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္းဥပေဒ

ေဖၚျပပါစာပုိဒ္ဟာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈)၊ အခန္း(၁) ႏုိင္ငံေတာ္အေျခခံမူမ်ား၊ ပုဒ္မ ၂၀ (ခ) မွာ ျပဌာန္းထားခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္က မထိနဲ႔မီးပြင့္သြားမယ္၊ ဘယ္သူမွဝင္ေရာက္မစြက္ဖက္နဲ႔ဆုိတဲ့ တားျမစ္တဲ့သေဘာတင္ မကဘူး၊ ၿခိမ္းေခ်ာက္ေနတဲ့ သေဘာလည္းျဖစ္တယ္။

အဲဒီလို တစ္ဖက္သတ္က်တဲ့၊ အႏုိင္က်င့္ထားတဲ့၊ ဒီမုိကေရစီလံုးဝမဆန္တဲ့ျပဌာန္းခ်က္ေတြ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒ(၂၀၀၈) ထဲမွာ အမ်ားအျပား ပါဝင္ေနတာျဖစ္ပါတယ္။

အခုေတာ့ အဲဒီဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈) ေဘာင္ထဲဝင္ဖုိ႔ “ေလးစားလိုက္နာရမည္” ဆိုတဲ့လမ္းေပၚကေန (NLD) က ေရွ႕ေနႀကီး ဦးဉာဏ္ဝင္း ေနျပည္ေတာ္သုိ႔သြားေနပါၿပီ။ ႏုိဝင္ဘာ (၁၈) ရက္ မတုိင္ခင္ကာလေတြမွာေတာ့ ဦးဝင္းတင္က “ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈) ေဘာင္”ထဲက ဝင္ရတာကို “တင္းကုပ္” ထဲဝင္ရတာလို႔ ေျပာေလ့ရွိတယ္။

မၾကာခင္မွာ “တည္ေထာင္ခြင့္ေလွ်ာက္ထားတဲ့ NLD”၊ “မွတ္ပံုတင္ေလွ်ာက္ထားတဲ့ NLD” စတဲ့ အဆင့္ေတြကို အထစ္အေငါ့ မရွိ ျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားၿပီးတဲ့အခါမွာ “မွတ္ပံုတင္ၿပီး NLD” ရယ္လုိ႔အမည္တပ္ႏုိင္ၾကပါေတာ့မယ္။

ယင္းသုိ႔ အဆင့္ ၂ ဆင့္ (တည္ေထာင္ခြင့္/ မွတ္ပံုတင္ခြင့္) ကို ျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားရာမွာ NLD ဆုိတာ (တစ္ခ်ိန္က) ပါတီႀကီး ျဖစ္ခဲ့ဖူးေလေတာ့ ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ (တင္ေအးေကာ္မရွင္) က ပုဇြန္လံုးစားခ်င္တဲ့ ဖိုးသူေတာ္လို “နင္ကႀကီးတယ္ ႏွစ္ခါေလွ်ာက္” ဆုိတဲ့ အခ်ဳိးမ်ဳိး၊ မခ်ဳိးဘူးလုိ႔ ဘယ္သူမွမေျပာႏုိင္ဘူး။ NDF က ဦးခင္ေမာင္ေဆြ ဒီအခ်ဳိးခ်ဳိးတာမ်ဳိးခံရဖူးတယ္။ ဝန္ခံခ်က္ လက္မွတ္ထိုးခုိင္းတာကို မထုိးခဲ့တဲ့အတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္မရခဲ့ဘူး။ NLD ထဲက ေခါင္းေဆာင္ေတြကိုလည္း အဲဒီလို မလုပ္ပါဘူးလုိ႔ ဘယ္သူကအာမခံႏုိင္မွာလဲ။

ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ (တင္ေအးေကာ္မရွင္) ဆိုတာ ေရြးေကာက္ပြဲ၊ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစၥေတြမွာ “ေစတလံုးအာဏာ” ရရွိထားတဲ့ေကာ္မရွင္ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ (တင္ေအးေကာ္မရွင္)ရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈) ထဲအခုလိုျပဌာန္းထားတယ္။

ပုဒ္မ ၄၀၂။ ေအာက္ပါကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေရးေကာ္မရွင္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားသည္ အၿပီးအျပတ္အတည္ျဖစ္ေစရမည္ -
(က) ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ျခင္းဆုိင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ား
(ခ) ေရြးေကာက္ပြဲခံုအဖြဲ႔မ်ား၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား၊ အမိန္႔မ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္းသည့္ အယူခံမႈမ်ားႏွင့္ျပင္ဆင္မႈမ်ား၊
(ဂ) ႏုိင္ငံေရးပါတီဆုိင္ရာ ဥပေဒအရေဆာင္ရြက္ေသာ ကိစၥမ်ား။

ပိုၿပီးေသခ်ာေစဖို႔အတြက္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားမွတ္ပံုတင္ျခင္းဥပေဒ၊ အခန္း (၅) အေထြေထြ၊ ပုဒ္မ (၂၀) တြင္ ယခုထည့္သြင္း ေရးသားထားပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားမွတ္ပံုတင္ျခင္းဥပေဒ၊ အခန္း (၅) အေထြေထြ၊ ပုဒ္မ (၂၀) ဤဥပေဒပါ ျပဌာန္းခ်က္မ်ားကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ျခင္းႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍
(က) ေကာ္မရွင္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ အၿပီးအျပတ္ျဖစ္ေစရမည္၊
(ခ) မည္သည့္တရား႐ံုးတြင္မွ် တရားစြဲဆိုပုိင္ခြင့္မရွိေစရ၊

အထက္ပါ ျပဌာန္းခ်က္ေတြအရဆိုလွ်င္ ပုဒ္မ(၄၀၂) ပါကိစၥမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး “ေကာ္မရွင္ ဆံုးျဖတ္သမွ်ကို ေခါင္းငံု႔ခံရမယ္” ဆိုတဲ့သေဘာျဖစ္ပါတယ္။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈)၊ အခန္း(၆)တရားစီရင္ေရးအခန္းကို ေလ့လာၾကည့္ၾကပါဦးစို႔။
ဒီအခန္း(၆) မွာ ပုဒ္မ (၂၉၃) ကေန (၃၃၆) အထိ ပုဒ္မေပါင္း (၄၃) ခုရွိပါတယ္။ ပုဒ္မ (၂၉၃) က တရား႐ံုး (၃) မ်ဳိးရွိတယ္ဆိုတာေဖၚျပထားတာပါ။
ပုဒ္မ (၂၉၃) ႏုိင္ငံေတာ္၏ တရားစီရင္ေရးဆုိင္ရာရံုးမ်ားကုိ ေအာက္ပါအတိုင္းဖြဲ႔စည္းသည္ -
(က) ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္၊ တိုင္းေဒသႀကီးတရားလႊတ္ေတာ္မ်ား၊ ျပည္နယ္တရားလႊတ္ေတာ္မ်ား၊ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ တုိင္းတရားရံုးမ်ား၊ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသတရား႐ံုးမ်ားမ်ား၊ ခ႐ုိင္တရား႐ံုးမ်ား၊ ၿမိဳ႕နယ္တရား႐ံုးမ်ားႏွင့္ ဥပေဒအရတည္ေထာင္ေသာ အျခားတရား႐ံုးမ်ား၊
(ခ) စစ္ဘက္ဆုိင္ရာတရားရံုးမ်ား၊
(ဂ) ႏုိင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာခံု႐ံုး။

ပုဒ္မ( ၂၉၄) ႏုိင္ငံေတာ္တြင္ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္တစ္ရပ္ထားရွိသည္။ စစ္ဘက္ဆုိင္ရာတရား႐ံုးမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံု႐ံုး၏ စီရင္ပုိင္ခြင့္အာဏာမ်ားကို မထိခုိက္ေစဘဲ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္သည္ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အျမင့္ဆံုးတရား႐ံုးျဖစ္သည္။

ပုဒ္မ(၂၉၄) အရဆိုလွ်င္ ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕အျမင့္ဆံုးတရား႐ံုးလို႔ မည္သို႔ပင္ဆိုထားေစကာမူ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ဟာ စစ္ဘက္ဆုိင္ရာတရား႐ံုးမ်ားနဲ႔ ႏုိင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံု႐ံုးရဲ႕ စီရင္ပုိင္ခြင့္အာဏာမ်ားကို နည္းနည္းမွ ထိပါးလို႔ မရပါဘူး။ ဒါဆိုႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕အျမင့္ဆံုး ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ဆိုတဲ့စကားဟာ ဘာအဓိပၸါယ္မ်ားရွိပါေသးသလဲ။

ဒါ့အျပင္ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုတရားသူႀကီးခ်ဳပ္ အပါအဝင္ျပည္ေထာင္စုတရား လႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ တရားသူႀကီးမ်ားခန္႔အပ္ေရးဟာ သမၼတလက္ထဲမွာပဲရွိပါတယ္။ (ပုဒ္မ ၂၉၉ ကိုၾကည့္ပါ)

ျပည္ေထာင္စုတရားသူႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔ တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ တရားသူႀကီးမ်ားခန္႔အပ္ေရးအတြက္ သမၼတတစ္ဦးတည္းမွာ သာအဆိုျပဳပိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ က်န္တဲ့လႊတ္ေတာ္ေတြနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို စင္ၿပိဳင္အဆိုျပဳခြင့္ ေပးမထားပါဘူး။

သမၼတအဆိုျပဳတဲ့သူေတြကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က လက္မခံရင္ အဆိုသစ္ထပ္မံျပဳပိုင္ခြင့္ဟာလည္း သမၼတလက္ထဲမွာပဲ ရွိတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီျပဌာန္းခ်က္ေတြအရ သူတုိ႔ႏွစ္ၿခိဳက္သေဘာက်သူကိုသာ ေရြးခ်ယ္ခန္႔အပ္ႏုိင္ဖို႔ျပဌာန္းထားတယ္ ဆိုတာ ထင္ရွားေနပါတယ္။ (မဆလ) ေခတ္က ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္လို၊ (နဝတ-နအဖ) ေခတ္မွာေတာ့ ဦးေအာင္တိုးတို႔လို တရားသူႀကီး ေတြကိုသာခန႔္အပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ခ်ဳပ္လုိက္မယ္ဆိုရင္ တရားမ႑ိဳင္ဆိုတာ လက္ရွိအာဏာကိုင္ထားသူေတြကသာ စိတ္ႀကိက္ခ်ယ္လွယ္ စီရင္ဖန္တီး ႏုိင္ေအာင္ေရးသားျပဌာန္းထားတယ္ဆိုတာ ထင္ရွားေနပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ဟာ ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕အျမင့္ဆံုးတရား႐ံုးလို႔ မည္သို႔ပင္ဆိုေနပါေစ “႐ံုးတစ္႐ံုး ဓါးတစ္စင္း” ဆိုသလို စစ္ဘက္ဆုိင္ရာတရား႐ံုးမ်ား၊ ႏုိင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံုရံုးနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ တို႔ရဲ႕ လြတ္လပ္စြာ စီမံ ခန္႔ခြဲ စီရင္ ေဆာင္ရြက္ပုိင္ခြင့္အာဏာေတြကို ထိပါးႏုိင္ခြင့္မရွိသလိုဝင္ ေရာက္စြက္ဖက္ပုိင္ခြင့္လည္းမရွိဘူးဆို တာ ေမွာက္ထားတဲ့ခြက္ကို လွန္ျပသကဲ့သို႔ ထင္ရွားေနပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ဥပေဒစုိးမိုးေရးစကားကို NLD တေဖာင္ေဖာင္ေျပာလြန္းလွလို႔ ေမးစမ္းပါရေစ။ ၁၉၈၈ ကေနယေန႔အထိ ဘယ္လိုဥပေဒအမ်ဳိးအစားက စုိးမိုးခဲ့ပါသလဲ။ မာရွယ္ေလာနဲ႔ မာရွယ္ေလာတစ္ပုိင္း ဥပေဒပဲစုိးမိုးခဲ့တယ္ မဟုတ္ပါလား။

၂၀၁၀ ႏုိဝင္ဘာ(၇) ရက္ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္ခင္မွာ မွတ္ပံုတင္ခြင့္ရခဲ့ၾကၿပီး၊ ေရြးေကာက္ပြဲမွာပါဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ပါတီေပါင္း(၃၇) ပါတီရွိပါတယ္။ သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ႕စစ္တပုိင္းအစိုးရတက္လာၿပီး ၂၀၁၁ မတ္လ ေနာက္ပုိင္းမွာ တည္ေထာင္ခြင့္ေလွ်ာက္ထားခဲ့တဲ့ပါတီ (၅) ပါတီအနက္ (၄) ပါတီကို တည္ေထာင္ခြင့္ျပဳခဲ့ၿပီး၊ မွတ္ပံုတင္ခြင့္ေပးခဲ့တဲ့အတြက္ ယခုအခါ မွတ္ပံုတင္ထားတဲ့ႏုိင္ငံေရးပါတီစုစုေပါင္း ေပါင္း (၄၁) ပါတီရွိပါတယ္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ ၁၄ ရက္ေန႔မွာ (ညီၫြတ္ေရးႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီ) မွတ္ပံုတင္ ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ (ညီၫြတ္ေရးႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီ ) ရဲ႕မွတ္ပံုတင္အမွတ္က (၄၆) ျဖစ္ပါတယ္။

အကယ္၍သာ “တည္ေထာင္ခြင့္ေလွ်ာက္ထားျခင္း”၊ “မွတ္ပံုတင္ေလွ်ာက္ထားျခင္း” စတဲ့ အဆင့္ေတြကို NLD ဟာ အထစ္ အေငါ့မရွိ ျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားႏုိင္ခဲ့ၿပီဆိုရင္ေတာ့ မွတ္ပံုတင္အမွတ္ (၄၇) ဟာ NLD အတြက္ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈)၊ ပုဒ္မ (၄၀၅)ကိုေဖၚျပၿပီးနိဂံုးခ်ဳပ္ေပးလုိက္ပါတယ္။

ပုဒ္မ (၄၀၅) ႏုိင္ငံေရးပါတီတစ္ရပ္သည္ -
(က) စစ္မွန္၍ စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ ပါတီစံုဒီမုိကေရစီစနစ္ကို လက္ခံက်င့္သံုးရမည္၊
(ခ) ဤဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္တည္ဆဲဥပေဒမ်ားကို ေလးစားလိုက္နာရမည္၊
(ဂ) ႏုိင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ ဥပေဒႏွင့္အညီဖြဲ႔စည္းမွတ္ပံုတင္ထားရမည္။

ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ေျပာေနၾကတဲ့ “ဥပေဒစုိးမိုးေရး”ဆိုတာဟာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈) ႏွင့္တည္ဆဲဥပေဒမ်ားကို ေလးစားလိုက္နာေရးသာလွ်င္ျဖစ္တယ္။ တျခား မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။
“မတရားတဲ့အမိန္႔အာဏာဟူသမွ် တာဝန္အရဖီဆန္ၾက” ဆိုတာကို စြန္႔ပစ္ခဲ့ၾကၿပီမဟုတ္လား။

ၫြန္း
-    ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈)

တူေမာင္ညိဳ

(၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ႏုိဝင္ဘာ ၂၄ ရက္)